به گزارش "ورزش سه"، نام علی علیپور در پرسپولیس بیش از هر چیز با گلزنی گره خورده است. مهاجمی که حالا با ۹۶ گل در رتبه دوم گلزنان تاریخ باشگاه قرار دارد و برای رسیدن به رکورد فرشاد پیوس، باید ۵۷ بار دیگر دروازه حریفان را باز کند. با این حال، آمار پاس گل‌های او هم نشان می‌دهد سهمش در خط حمله سرخپوشان فراتر از ضربه‌های آخر بوده است.
در جدول، علیپور با ۴۸ پاس گل چهارمین پاسور برتر تاریخ پرسپولیس است. بالاتر از او علی پروین با ۷۲، امید عالیشاه با ۵۶ و مهدی ترابی با ۵۲ پاس گل قرار دارند تا مهاجم سرخپوشان در جمع بازیکنانی که بیشتر با توانایی بازی‌سازی شناخته می‌شوند، جای خودش را باز کرده باشد.
علیپور در این جدول حتی بالاتر از محسن عاشوری با ۴۷ پاس گل قرار گرفته و فاصله‌اش با ترابی تنها چهار پاس گل است. البته مبنای آماری این فهرست، علاوه بر پاس گل، گرفتن پنالتی منجر به گل را هم در نظر می‌گیرد.
عملکرد این فصل علیپور هم با همین نقش دوگانه همخوانی دارد. او سه گل زده و سه پاس گل داده تا به همان اندازه که خودش کار را تمام کرده، برای گلزنی هم‌تیمی‌هایش هم مؤثر باشد. آماری که برای مهاجم پرسپولیس، در کنار تلاش برای رسیدن به گل شماره صد، اهمیت ویژه‌ای دارد.
حالا دو عدد پیش روی علیپور قرار دارد، ۲۴ پاس گل برای رسیدن به صدر جدول پاسورها و ۵۷ گل برای رسیدن به رکورد بهترین گلزن تاریخ باشگاه. دو هدف بزرگ برای مهاجمی که معمولاً گل‌هایش بیشتر به چشم آمده، اما در ساختن گل‌های پرسپولیس هم یکی از چهره‌های شاخص تاریخ این تیم بوده است.
البته مشکل علیپور این است که همیشه در برخی از مقاطع فصل به شکلی دچار افت می‌شود که گویی هیچ شباهتی به آن مهاجم گلزن و گلساز ندارد. اتفاقی که فصل گذشته هم رخ داد و او بعد از درخشش اولیه دیگر نتوانست در جریان بازی گلی بزند و شانس آقای گلی را هم از دست داد. بنابراین فارغ از آمار و ارقام، آنچه اهمیت دارد، این است که او بتواند به صورت مستمر برای تیمش بدرخشد.
فراموش نکنید علیپور نزدیک به 300 بازی باری پرسپولیس انجام داده و در حال حاضر نیز به مرز 32 سالگی رسیده و اگر میخواهد این 81 گل و پاس گل موردنیاز را هم به ثبت برساند، باید در سه چهار فصل آینده هم مانند یک مهاجم موثر به صورت مستمر برای تیمش بدرخشد و از افتهای همیشگی خودداری کند.
