پاشازاده هزینه‌های سنگین در فوتبال باشگاهی را زمانی قابل دفاع می‌داند که به پرورش بازیکن و انتقال به فوتبال خارج از کشور منجر شود و تأکید دارد صرف هزینه‌های هنگفت برای قرار گرفتن میان سه تیم نخست، به معنای هدر دادن منابع است. او همچنین با انتقاد از بالا رفتن میانگین سنی تیم ملی، از ضرورت پوست‌اندازی و میدان دادن به بازیکنان جوان سخن می‌گوید و با مقایسه شرایط ایران با تیم‌هایی مانند انگلیس و اسپانیا، تأکید می‌کند در وضعیت فعلی نشانه‌ای نمی‌بیند که باعث خوش‌بینی‌اش به آینده و جام ملت‌ها شود.
ارزیابی شما از شرایط فعلی فوتبال ایران چیست؟
واقعیت این که قبل از جام جهانی قطر، در پاسخ به پرسش خبرنگاری از من درباره تیم ملی و شانس موفقیتش گفتم با این روند کار خاصی انجام نشده و چیزی به دست نمی‌آوریم. بعد هم با تغییر مربی، از مرحله مقدماتی صعود می‌کنیم، اما در تورنمنت‌های اصلی باز هم نمی‌توانیم کار خاصی انجام دهیم. به این شکل فقط زمان از دست می‌رود و در نهایت اتفاق اساسی رخ نمی‌دهد. حالا درباره شکست مقابل ازبکستان نگرانی من فراتر از یک شکست است. می‌ترسم چند سال دیگر به عراق، امارات و سایر تیم‌های درجه دوم آسیا هم ببازیم. قبلا هم گفته بودم فوتبال ما در حال طی یک روند نزولی است و اگر همین مسیر ادامه پیدا کند، فاصله‌مان با سطح اول فوتبال آسیا بیشتر خواهد شد.
ریشه این روند نزولی را در چه می‌بینید؟
وقتی در این لیگ با این همه ابهام، پرونده و هزینه‌های سنگین، خروجی مناسبی نداریم، نتیجه همین می‌شود که امروز می‌بینیم. مثلا یک باشگاه فقط برای رضایت‌نامه یک بازیکن ۱۰۰ میلیارد تومان هزینه می‌کند. اصل این هزینه لزوما اشکالی ندارد، به شرط آنکه آن بازیکن چند سال بعد لژیونر شود و فوتبال ایران از سرمایه‌گذاری روی او سود ببرد. اما اگر فقط پول داده‌ایم که تیم اول یا جزو سه تیم اول لیگ شویم، در واقع سرمایه‌مان را هدر داده‌ایم.
تنزل جایگاه تیم ملی در آسیا را چطور ارزیابی می‌کنید؟
حتی همین جایگاه بیست و سوم را هم برای تیم ملی خوب می‌بینم، چون ممکن است تا رده سی‌ام هم پایین برویم. البته من خیلی به این رده‌بندی‌ها اعتقاد ندارم؛ با چند برد در مسابقات دوستانه می‌توان در جدول بالا رفت. مساله اصلی درست شدن ساختار و اصل کار است. با بالا یا پایین رفتن چند پله‌ای در رنکینگ فیفا، مشکل فوتبال ما حل نمی‌شود.
درباره عملکرد حسین عبدی و شکست سنگین مقابل کره شمالی چه نظری دارید؟
آقای عبدی در چند رده از تیم‌های پایه نشان داده مربی موفقی است. با نوجوانان و جوانان نتایج خوبی گرفته، اما وقتی به یک مربی فقط یک یا دو ماه یا حتی کمتر فرصت می‌دهید، طبیعی است که نمی‌تواند کار بزرگی انجام دهد؛ حتی اگر بازیکنان مطرح لیگ برتری را در اختیارش بگذارید. اگر من جای عبدی بودم، این ستاره‌ها را نمی‌بردم. بعضی از این بازیکنان می‌خواهند به همان مدلی که خودشان دوست دارند بازی کنند. قصد توهین ندارم، اما احساسم این است که این تیم بیشتر شبیه یک دورهمی بود؛ بازیکنانی که دور هم جمع شدند، رفتند، نتیجه نگرفتند و برگشتند.
اگر خودتان مسئولیت این تیم را داشتید چه مسیری را انتخاب می‌کردید؟
اگر من سرمربی بودم، از شش ماه قبل با تعدادی بازیکن گمنام کار می‌کردم. اعتقاد دارم چنین بازیکنانی ممکن است خیلی بهتر از ستاره‌هایی بازی کنند که صرفا برای مدت کوتاهی دور هم جمع شده‌اند. بازیکنان جوان و گمنام وقتی فرصت و برنامه مشخص داشته باشند، انگیزه زیادی برای اثبات خود دارند.
با وجود استعفای حسین عبدی، معتقدید باید به همکاری با او ادامه داد؟
بله. به نظر من عبدی باید بماند، اما به شرط اینکه واقعا به او زمان بدهند. یک سال فرصت در اختیارش قرار دهند و اجازه بدهند تیمش را بسازد. نمی‌شود با یک یا دو ماه تمرین و اردو انتظار موفقیت داشت. اگر یک سال فرصت دادید و نتیجه نگرفت، آن زمان می‌توانید او را کنار بگذارید. کارنامه عبدی در تیم‌های پایه نشان می‌دهد توانایی کار با بازیکنان جوان را دارد.
وضعیت فعلی تیم ملی را چطور می‌بینید؟
در تیم ملی نوسان زیاد است. حتی با اضافه شدن سردار آزمونِ ناآماده یا لژیونر‌های دیگر هم الزاما نمی‌توانیم کار خاصی انجام دهیم. تیم ملی جای بازیکن آماده است. شرایط تیم ملی با باشگاه فرق دارد؛ فرصت ندارید یک بازیکن را چند هفته یا چند ماه آماده کنید. بازیکنی که دعوت می‌شود باید در همان زمان از شرایط مطلوب برخوردار باشد. در خط دفاعی هم مشکلاتی داریم و تا زمانی که تغییراتی ایجاد نکنیم، بعید می‌دانم بتوانیم تحول خاصی به وجود بیاوریم.
یعنی معتقدید تیم ملی باید به سمت جوان‌گرایی جدی حرکت کند؟
حتما. من با بخشی از صحبت‌های سرمربی تیم ملی موافقم و با بخش‌هایی از آن مخالف. در تیم‌های بزرگ دنیا مثلا انگلیس بازیکنان بالای ۳۰ سال حضور بسیار محدودی دارند و در اسپانیا هم شرایط مشابه است. فوتبال امروز به انرژی، سرعت و بازیکنان جوان نیاز دارد. به اعتقاد من تیم ملی ایران حتما باید پوست‌اندازی و بازیکنانی مانند رزاقی‌نیا، کوشکی و قلی‌زاده را بیشتر وارد چرخه تیم ملی کند. باید به نسل جدید میدان داد تا تیم برای آینده آماده شود.
با شرایط فعلی چقدر به موفقیت تیم ملی در جام ملت‌ها امیدوارید؟
همیشه دوست دارم تیم ملی کشورم موفق شود، اما اگر بخواهم منطقی و براساس چیزی که در زمین می‌بینم صحبت کنم، در حال حاضر به تیم ملی در جام ملت‌ها امیدوار نیستم. چیزی نمی‌بینم که باعث شود خوش‌بین باشم. برای امیدوار شدن باید نشانه‌های پیشرفت را ببینیم؛ باید تغییر، برنامه و اصلاح ایرادات را ببینیم. صرف اینکه بگوییم تیم ملی باید موفق شود، کافی نیست.
