پیمان حدادی مصاحبه کردن را دوست داشته و حرف هایش به پشتوانه عنوان مدیرعاملی پرسپولیس، تیتر رسانه‌ها می شود. لابلای این حرف ها حقایقی از دردهای مدیریت فوتبال ما هم نهفته است که کمتر مورد توجه قرار می گیرد.
مصاحبه تازه او نیز همین ویژگی‌ها را داشت و لابلای بحث شکایت از یاسر آسانی و استقلال، داستان هزینه تیمداری و درآمدها، قرارداد بازیکنان خارجی و مواردی از این دست که بیشتر مورد پسند عامه فوتبال دوستان است، یک نکته با وجود اهمیت فراوان، پنهان ماند.
آنجا که مدیرعامل پرسپولیس در مورد سهمیه آسیا و تورنومنت سه‌جانبه معروف، حرف زد: "ما زور داشتیم و تورنمنت سه‌جانبه برگزار کردیم." همه داستان برکناری هدایت ممبینی از دبیرکلی فدراسیون و تورنومنت سه‌جانبه و جفایی که به تیم چادرملو اردکان شد را می‌دانند.
یعنی چه که ما زور داشتیم و تورنمنت سه جانبه برگزار کردیم؟ مگر نه اینکه فدراسیون فوتبال، متولی این رشته و سازمان لیگ، مسئول برگزاری مسابقات است. پس چطور باشگاه پرسپولیس مدعی است این تورنمنت را برگزار کرده؟ اگر لاف گزافی زده چرا با او برخورد نمی‌شود و اگر اینقدر زور دارد که فشار بیاورد، فدراسیون و سازمان لیگ چه کاره هستند؟
از فردا هر کسی می‌تواند به هر مسابقه در این کشور شک کند که مبادا خواسته یک آدم زوردار است! اما نکته دیگر به ادبیات او -آقای دکتر- برمی گردد و تفاوت رشته ورزشی فوتبال با کشتی یا ورزش باستانی، اگر در گود زورخانه یا روی تشک کشتی زور حرف اول را می‌زند، در فوتبال که چنین نیست! یعنی مدیرعامل پرسپولیس، فرق بین رشته‌های ورزشی را نمی‌داند؟
اگر نمی داند، چطور روی صندلی مدیریت پرطرفدارترین باشگاه محبوب ترین رشته ورزشی نشسته؟ اگر می‌داند، چرا فوتبال و باشگاه داری و فدراسیون و سازمان لیگ را با گود زورخانه اشتباه گرفته است؟ و یا از آن هم بدتر، ایشان چرا آنقدر از فضای رسانه دور است که حرف از زور می‌زند؟
جواب هرچه باشد، چند چیز مشخص است؛ اینکه در آینده هیچ برخوردی با جناب ایشان بابت این جملات سخیف نخواهد شد، اینکه با این مدیران امیدی به آینده نیست و در بر همین پاشنه می‌چرخد و اینکه چشممان به جمال فوتبال زوری هم روشن شد!
