به گزارش ورزش سه، کریستین کیناست سردبیر اسپورت بیلد در ستون تحلیلی خود در این روزنامه دلایل محبوبیت چشمگیر یورگن کلوپ و تمایز آشکار روش مدیریتی او با یولیان ناگلزمان را واکاوی کرده است.
گاهی یک تصویر ساده آنقدر حرف در دلش دارد که اگر بخواهیم بنویسیم در صدها مطلب تحلیلی جا نمیشود. یکشنبهشب در حالی که یورگن کلوپ با تمام توان در جهنم پر سر و صدای سالونیک لب خط بالا و پایین میپرید و چنان فریاد میزد که آدم حس میکرد الان است که حنجرهاش پاره شود، در همان لحظاتی که او جوش میزد تا شاگردانش در تساوی بدون گل مقابل یونان بجنگند، یولیان ناگلزمان سرمربی پیشین آلمان، در مونیخ مشغول شادی و نوشیدنی خوردن در چادرهای جشنواره اکتبرفست بود. نه فقط به خاطر این تصویر خاص از یورگن کلوپ، بلکه به هزار و یک دلیل فوتبالی و رفتاری، سرمربی جدید مانشافت به نظر من 100 برابر دوستداشتنیتر از سرمربی قبلی است.

شاید روی کاغذ آمار یک برد در چهار دیدار لیگ ملتهای اروپا چنگی به دل نزند، اما این نتایج در پروژهای به دست آمده که کلوپ با دعوت از ۴۴ بازیکن دست به یک آزمون بزرگ و غربالگری گسترده زده است. یورگن کلوپ خیلی از مسیرها را درستتر، منطقیتر و بسیار بهتر از ناگلزمان طی میکند.
ارتباط پدرانه و لمس قلب ستارهها
رفتار کلوپ با ستارههای تیم خیرهکننده است. کافی است نگاهی به آغوشهای گرم او بعد از سوت پایان بیندازید؛ وقتی کلوپو دست روی شانه بازیکنان میگذارد، با تکتک آنها صحبت میکند و به آنها احساس امنیت میدهد، متوجه میشوید چرا هر بازیکنی حاضر است برای او سرش را جلوی توپ بگذارد.
او بر خلاف ناگلزمان تعاملی صمیمانه و پایدار با باشگاههای بوندسلیگا ساخته است. پیش از اولین اردوی ملی، یورگن شخصاً به محل تمرین بایرن مونیخ، اشتوتگارت و فرانکفورت رفت، با تکتک سرمربیان لیگ تلفنی مشورت کرد و برخلاف سلف خود به طور مداوم بازیهای لیگ را از روی سکوهای استادیومها دید و با دقت بررسی کرد.

سپری محکم مقابل تیرهای زهرآگین انتقاد
شاید مهمترین خصلت یورگن، ایستادن جلوی بازیکنان مثل یک دیوار حمایتی در روزهای سخت باشد. وقتی کارها طبق نقشه پیش نمیرود، او خودش را هدف قرار میدهد و اجازه نمیدهد تیر نقدها به شاگردانش اصابت کند؛ برخلاف ناگلزمان که بارها با حملات علنی و نقدهای تند، مثل زیر سوال بردن آمادگی بدنی دنیس اونداو، رختکن را دچار تنش و اصطکاک میکرد.
حضور کلوپ تزریق انرژی تازه به کالبد فوتبال خسته آلمان است. در روزهایی که ناگلزمان با چهرهای عبوس، عصبی و با موضعگیریهای تنشزا هواداران را دلزده کرده بود، کلوپ با خندههای معروف، کاریزمای باورنکردنی و خوشبینی مفرطش آمده تا جو ناامیدکننده مانشافت را به هیجانی ملی بدل کند. برای نخستین بار بعد از سالها، همه آلمانیها نه با حس معذب بودن، بلکه با ذوق و شوق منتظر از راه رسیدن پنجره بازیهای ملی در ماه نوامبر هستند؛ شوری که نشان میدهد پادشاه جدید مانشافت راه نفوذ کردن به دلها را خیلی خوب بلد است.
