به گزارش "ورزش سه"، آنتونیو کونته در گفتگویی با اتلتیک صحبت کرده است. این سرمربی سابق یوونتوس، اینتر و ناپولی درباره گذشته، حال و آینده خود صحبت کرد و به موضوعات مختلفی پرداخت که از تیم ملی ایتالیا آغاز شد:
درباره جام جهانی ۱۹۹۴: «می‌دانستید من در جام جهانی مدال نقره گرفتم؟ مردم به یاد دارند که برزیل فینال را برد، نه این که ایتالیا در ضربات پنالتی آن را واگذار کرد. تیمی از ایتالیا با روبرتو باجو و فرانکو بارسی. اگر آن بازی را برده بودیم، من به عنوان قهرمان جهان شناخته می‌شدم.»
درباره یورو ۲۰۰۰: «در یورو ۲۰۰۰ به دلیل گل طلایی در فینال مقابل فرانسه شکست خوردیم. چه کسی آن را به یاد دارد؟ آزاردهنده است، اما واقعیت همین است. مردم نفر دوم را به یاد نمی‌آورند. در یوونتوس در فینال لیگ قهرمانان با ضربات پنالتی مقابل آژاکس پیروز شدیم، اما سه فینال دیگر را هم باختم.»
درباره شکست‌ها: «به همین دلیل است که وقتی با بازیکنانم صحبت می‌کنم، اغلب روحیه رقابتی بسیار قدرتمندی نشان می‌دهم و تلاش می‌کنم آن را به آنها منتقل کنم. چون می‌دانم. من جام‌های زیادی برده‌ام، اما شکست‌های زیادی هم داشته‌ام. بسیار زیاد. و وقتی شکست می‌خورید... و این چیزی است که می‌خواهم بازیکنانم به خوبی درک کنند، چون خودم آن را از نزدیک تجربه کرده‌ام... اگر در فینال جام جهانی یا لیگ قهرمانان شکست بخورید و بعد به تعطیلات بروید، ممکن است فکر کنید فرصت دیگری وجود خواهد داشت. اما همیشه فرصت دیگری وجود ندارد. این آخرین فرصت است.»
درباره چلسی: «چه کسی فکر می‌کرد قهرمانی من آخرین قهرمانی باشد؟ مشکل همین است. به همین دلیل سخت‌کوشی اهمیت دارد. قهرمانی آسان نیست و به تعهد نیاز دارد. بعضی‌ها فکر می‌کنند موفقیت از آسمان می‌افتد و درست در دامن شما قرار می‌گیرد. اما باید بیرون بروید و آن را به دست بیاورید. نشستن و صحبت کردن درباره آن باعث نمی‌شود اتفاق بیفتد. ما آن قهرمانی لیگ برتر را در شرایطی به دست آوردیم که مدعی اصلی نبودیم.
خریدهای بزرگی انجام نداده بودیم. داوید لوئیز، مارکوس آلونسو و انگولو کانته را به خدمت گرفته بودیم، این باشگاه ۱۰ بار از من پرسید که آیا درباره او مطمئن هستم یا نه. او بازیکن معمول چلسی نبود؛ قدبلند و خوش‌قیافه. او از آن دست بازیکنانی بود که وقتی می‌دیدیدش، فقط... خب، وقتی برای نخستین بار او را دیدم، من هم درباره شرایط فیزیکی‌اش کمی تردید داشتم، اما مطمئن بودم بازیکنی در سطح بالا است.»
درباره آرسنال و فابرگاس: «یک مسیر وجود دارد، یک چشم‌انداز وجود دارد. آرتتا مسیر را تعیین می‌کند، همان‌طور که کلوپ و گواردیولا این کار را انجام دادند. از نظر من، سرمربی باید در مرکز کار باشد و اهمیت داشته باشد. اگر راضی نیستید، او را اخراج می‌کنید. سرمربی باید مسیر و چشم‌انداز را مشخص کند. به کومو نگاه کنید. فابرگاس در تصمیمات نقش دارد. پاری‌سن‌ژرمن با امباپه، مسی و نیمار لیگ قهرمانان را نبرد. درباره بهترین بازیکنان جهان صحبت می‌کنیم. اما باید درک کنید که تعادل و هماهنگی باید وجود داشته باشد.»
درباره آینده: «بسیاری از باشگاه‌ها به نوعی تاریخ خود را از یاد برده‌اند. دوست دارم به یکی از این باشگاه‌ها بروم تا آن تاریخ را از زیر غبار بیرون بیاورم و دوباره بدرخشانم. باشگاه‌هایی که در آنها فشار وجود دارد، باشگاه‌هایی که در نهایت به خوبی می‌دانید فقط برای شرکت کردن به آنجا نمی‌روید، بلکه برای رقابت کردن می‌روید. حتی اگر آن یک درصد باشد... اما باید یک درصدی باشد که بتواند به ۷۰، ۸۰ یا حتی ۱۰۰ درصد تبدیل شود. این به نحوه انتقال پیام شما بستگی دارد. سرمربی اهمیت دارد، چون روزبه‌روز آن پیام را منتقل می‌کند.»
درباره بازیکنان: «بازیکنان همیشه آسان‌ترین گزینه‌ها را انتخاب می‌کنند، گزینه‌هایی که باعث می‌شوند احساس خوبی داشته باشند و به تلاش کمتری نیاز داشته باشند.»
درباره انگلیس و بازار نقل و انتقالات: «امروز در انگلیس از بازوکا استفاده می‌کنند، در حالی که همه جای دیگر هنوز با تپانچه کار می‌کنند. اما باید درباره نحوه خرج شدن پول هم مراقب باشیم. به همین دلیل بود که پیش‌تر درباره انجام ارزیابی‌های درست و داشتن یک چشم‌انداز صحبت می‌کردیم؛ چون ممکن است پول داشته باشید، اما باید آن را هوشمندانه خرج کنید.»
