به گزارش “ورزش سه”، این طلا تغییری در سرنوشت رتبه کاروان کره نداشت اما ارزش این مدال برای بسیاری از بازیکنان این تیم فراتر از یک قهرمانی بود؛ چرا که طلای بازی‌های آسیایی برای مشمولان کره‌ای به معنای معافیت از انجام خدمت سربازی عادی است.
تیم زیر ۲۳ سال کره‌جنوبی بامداد امروز در فینال فوتبال بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ به مصاف ژاپن رفت و با گل اوم جی‌سونگ با نتیجه یک بر صفر به پیروزی رسید تا برای چهارمین دوره متوالی قهرمان فوتبال بازی‌های آسیایی شود.
با سوت پایان مسابقه، تعدادی از بازیکنان کره‌جنوبی روی زمین افتادند و برخی دیگر در حالی که اشک می‌ریختند، یکدیگر را در آغوش گرفتند. لی مین‌سونگ، سرمربی کره‌جنوبی نیز در کنار زمین نتوانست احساسات خود را پنهان کند و با چشمانی اشک‌آلود به همراه اعضای کادر فنی جشن قهرمانی گرفت.
این قهرمانی برای کره‌جنوبی ادامه یک سلطه طولانی در فوتبال بازی‌های آسیایی بود. این تیم نخستین بار در سال ۲۰۱۴ و در بازی‌های آسیایی اینچئون به مدال طلای فوتبال رسید. کره‌جنوبی در فینال آن دوره پس از وقت‌های اضافه با نتیجه یک بر صفر کره‌شمالی را شکست داد و پس از ۲۸ سال دوباره قهرمان شد.
چهار سال بعد در بازی‌های آسیایی جاکارتا، کره‌جنوبی در فینال با نتیجه ۲ بر یک و پس از وقت‌های اضافه ژاپن را شکست داد و از عنوان قهرمانی خود دفاع کرد. در بازی‌های آسیایی هانگژو نیز کره‌ای‌ها با پیروزی ۲ بر یک مقابل ژاپن، سومین طلای متوالی خود را به دست آوردند.
حالا در ناگویا، قرعه دوباره کره‌جنوبی و ژاپن را در فینال مقابل یکدیگر قرار داد و کره‌ای‌ها با تکرار پیروزی یک بر صفر، برای چهارمین دوره متوالی روی سکوی نخست ایستادند.
اما برای بخشی از بازیکنان کره‌جنوبی، اهمیت این مدال تنها به یک افتخار ورزشی محدود نمی‌شود. طبق قوانین کره‌جنوبی، ورزشکارانی که در بازی‌های آسیایی موفق به کسب مدال طلا می‌شوند، در صورت انجام ندادن خدمت سربازی، مشمول معافیت مربوط به خدمت عادی می‌شوند.
این قانون باعث می‌شود بازیکنان مشمول تیم فوتبال کره‌جنوبی که هنوز خدمت سربازی خود را انجام نداده‌اند، با کسب مدال طلا از انجام خدمت عادی که معمولا بین ۱۸ تا ۲۱ ماه طول می‌کشد، معاف شوند. البته بازیکنانی که پیش از این خدمت خود را انجام داده‌اند، طبیعتا مشمول این امتیاز نخواهند بود.
به همین دلیل، اشک‌ها و شادی‌های بازیکنان کره‌جنوبی پس از سوت پایان فینال ناگویا تنها واکنش به یک قهرمانی نبود. برای تعدادی از آنها، این یک برتری یک بر صفر مقابل ژاپن بود که می‌توانست ۱۸ تا ۲۱ ماه از زندگی‌شان را نیز تغییر دهد.
