به گزارش “ورزش سه”، مراسم اهدای مدال وزن ۶۸- کیلوگرم تکواندو در ناگویا زیر سایه بغض سنگین ستاره ایرانی برگزار شد. تکواندوکار ۲۲ ساله‌ای که در طول جدول با عبور از رقبای سرسخت چین و اردن نمایشی خیره‌کننده داشت، در فینال مقابل بانلونگ توبتیمدانگ تایلندی با حداقل اختلاف راندها را واگذار کرد تا سکوی نخست را با حسرت از دست بدهد.
در مراسم توزیع مدال، وقتی مدال نقره بر گردن حاجی‌موسایی آویخته شد، پسر بلندقامت البرزی سرش را پایین انداخت و صورتش را پوشاند. معلوم بود که بغضش دارد می‌ترکد. وقتی دستش را روی چشم‌هایش گذاشت دیگر نیاز به هیچ توضیح بیشتری نبود و چند قاب احساسی از یک نایب قهرمان ثبت شد.
البته مشخص بود که گریه او نه از ضعف، بلکه از بالا بودن استانداردهای فنی پسری است که بعد از نقره هانگژو، تنها با سودای کسب طلا پا به تاتامی ناگویا گذاشته بود و مدالی جز آن نمی‌خواست ولی در یک قدمی رسیدن، هدف اصلی را از دست رفته دید.
تصویر اشک‌های او روی سکو، یکی از فریم‌های ماندگار کاروان ایران در ژاپن خواهد بود؛ تکواندوکاری که در ۲۲ سالگی یکی از کامل‌ترین ویترین‌های افتخارات قاره و جهان را دارد، اما نشان داد حتی دومی آسیا هم برای جاه‌طلبی‌های بزرگش کم است. مهدی حالا باید این نقره باارزش را در کارنامه‌اش بگذارد و با همین روحیه جنگنده، مهیای اهداف بزرگتر بعدی شود.
