هشت پرده از شکست دوباره تیم ملی

شاگردان امیر قلعه‌نویی در بازی نخست ۳ بر یک برابر ازبکستان شکست خوردند؛ مسابقه‌ای که اگرچه تیم ملی در آن چند موقعیت گل ایجاد کرد، اما از نظر دفاعی و مدیریت تیمی عملکرد قابل قبولی نداشت. در دیدار دوم شرایط برای قلعه‌نویی نامطلوب‌تر شد و برابر روسیه این بار ۲ بر صفر شکست خورد و برخلاف بازی قبلی، عملا موقعیت صددرصدی و جدی برای گلزنی ایجاد نکرد. به همین بهانه، هشت نکته مهم درباره شکست تیم ملی برابر روسیه را مرور می‌کنیم.

 تکرار توجیه اشتباهات فردی
دومین بازی دوستانه تیم ملی نیز با شکست به پایان رسید، اما امیر قلعه‌نویی همچنان بر این باور است که تاکتیک تیم ملی ایرادی ندارد و شکست‌ها نتیجه اشتباهات فردی بازیکنان است. سرمربی تیم ملی پس از بازی گفت: «روی دو اشتباه گل خوردیم و خدا را شکر که این اشتباهات را در بازی دوستانه انجام می‌دهیم. وقتی در چنین شرایط سنگینی و در حضور هواداران روسیه، دو گل روی اشتباه و حرکات بچه‌گانه دریافت می‌کنید، وضعیت خوب نیست.» او در ادامه مدعی شد تیم ملی در نیمه دوم، به‌جز ۱۰ دقیقه پایانی، توانست شرایط بازی را تا حدودی کنترل کند و به موقعیت‌سازی بپردازد؛ ادعایی که با روند کلی مسابقه و برتری محسوس روسیه چندان همخوانی نداشت.

 توصیف نادرست از یک بازی نابرابر
روسیه در بیشتر دقایق مسابقه تیم برتر میدان بود و حتی می‌توانست با اختلاف بیشتری به پیروزی برسد. واکنش‌های خوب علیرضا نیازمند در نیمه دوم نیز مانع از سنگین‌تر شدن شکست ایران شد. با این حال، قلعه‌نویی مسابقه را تا حدودی پایاپای توصیف کرد و گفت: «با کمترین موقعیت، بازی را ۲ بر صفر واگذار کردیم؛ چراکه امید گل دو تیم به یک اندازه بود.»
این در حالی است که تیم ملی در جریان مسابقه نه‌تنها از نظر مالکیت و کنترل بازی، بلکه از نظر ایجاد موقعیت خطرناک نیز پایین‌تر از حریف قرار داشت.

 پرسش درباره آماده‌سازی بدنی
قلعه‌نویی دلیل ناکامی طارمی و سردار آزمون در استفاده از موقعیت‌های محدود تیم ملی را ناآمادگی بدنی بازیکنان دانست. او گفت بازیکنان در ابتدای فصل در شرایط ایده‌آل بدنی قرار ندارند و به همین دلیل نتوانستند از فرصت‌های خود استفاده کنند. این توضیح، پرسش مهمی را ایجاد می‌کند: اگر بازیکنان در ابتدای فصل از نظر بدنی آماده نیستند، حضور په‌په لوسادا در کادر فنی تیم ملی با چه هدفی انجام شده است؟ آیا وظیفه مربی بدنساز دقیقا آماده‌سازی بازیکنان برای چنین مسابقاتی نیست؟

 خط خوردن برخی بازیکنان
قلعه‌نویی پس از مسابقه تلویحا اعلام کرد بازیکنانی مانند علی علیپور، شهریار مغانلو، محمدحسین کنعانی‌زادگان و مهدی قایدی دیگر شانس چندانی برای دعوت به تیم ملی نخواهند داشت. در مقابل، او تأکید کرد محمد محبی و سامان قدوس پس از حل مشکلات خود دوباره به تیم ملی بازخواهند گشت. سرمربی تیم ملی درباره این دو بازیکن گفت محبی به دلیل مشکلات اقامتی در کرواسی و قدوس به علت مصدومیت در اختیار تیم ملی نبوده‌اند و بازگشت آنها می‌تواند شرایط تیم را بهتر کند. با این حال، وابسته دانستن بخش مهمی از آینده تیم به بازیکنانی که غایب بوده‌اند، نشان می‌دهد تیم ملی هنوز ترکیب ثابت و قابل اتکایی پیدا نکرده است.

 وعده تکراری درباره تغییرات
قلعه‌نویی بار دیگر از کنار گذاشتن بازیکنانی سخن گفت که در این اردو فرصت خود را از دست داده‌اند. او اعلام کرد برخی بازیکنان در آینده دیگر مورد استفاده قرار نخواهند گرفت. با این حال، چنین وعده‌هایی پیش از این نیز بار‌ها مطرح شده و در فهرست‌های بعدی تیم ملی تغییر محسوسی ایجاد نکرده است. 

 بلاتکلیفی در انتخاب سیستم
تیم ملی در دیدار برابر ازبکستان با سیستم ۲-۴-۴به میدان رفت و برابر روسیه از آرایش ۲-۵-۳ استفاده کرد. تغییر مداوم سیستم، آن هم پس از چند سال حضور یک مربی در تیم ملی، نشانه روشنی از ادامه‌دار بودن بلاتکلیفی تاکتیکی است. تغییر سیستم یعنی تغییر مداوم وظایف بازیکنان و سردرگمی آنها. 

 ابهام در فرآیند دعوت بازیکنان
بی‌برنامگی در دعوت بازیکنان نیز کاملا مشهود است. وقتی سرمربی هنوز درباره سیستم اصلی و وظایف بازیکنان به جمع‌بندی مشخصی نرسیده، طبیعی است که انتخاب نفرات نیز بر پایه اصول روشنی انجام نشود. برای نمونه، تیم ملی در خط میانی به یک هافبک خلاق و بازی‌ساز نیاز دارد. با این حال، مشخص نیست چرا حسین‌نژاد به اردو دعوت نمی‌شود.

 تعویض‌هایی که تغییری ایجاد نمی‌کنند
تعویض‌های قلعه‌نویی نیز در سال‌های اخیر کمتر توانسته روند مسابقه را تغییر دهد. از دیدار برابر مصر و بلژیک گرفته تا بازی‌های اخیر مقابل ازبکستان و روسیه، تعویض‌های او اغلب نه فقط به تقویت تیم منجر نشده، بلکه گاهی انسجام موجود را نیز از بین برده است. به نوعی تعویض‌هایش ناکارآمد بوده‌اند.