به گزارش "ورزش سه"، برخی صداها زمانی که درباره کریستیانو رونالدو سخن می‌گویند، وزنی فراتر از یک تحلیل صرف ورزشی به همراه دارند. ادو آگیره یکی از آن‌هاست.
خبرنگار اسپانیایی 35 ساله برنامه ال چیرینگیتو سال‌هاست که نزدیک‌ترین و مورداعتمادترین چهره رسانه‌ای به ستاره پرتغالی به شمار می‌رود؛ کسی که به اطلاعاتی دسترسی دارد که کمتر کسی از آن‌ها باخبر است و سخنانش به‌ندرت بی‌سروصدا می‌ماند. به همین دلیل، زمانی که آگیره سکوت خود را شکست تا دلایل پشت پرده بحران لرزاننده تیم ملی پرتغال را تشریح کند، فوتبال اروپا سراپا گوش شد.
به گفته این خبرنگار، شکاف میان کریستیانو رونالدو و ژسوس خودبه‌خودی و از روی لجاجت نبوده، بلکه فرجام یک وعده عمل‌نشده است.
آگیره تأکید کرد که ژسوس پس از نیمکت‌نشینی کامل رونالدو و خودداری از استفاده از او در ۳۰ دقیقه پایانی دیدار برابر نروژ، در نشستی خصوصی با کاپیتان گفتگو کرده است. در این دیدار خصوصی، سرمربی به اشتباه خود اعتراف کرده و متعهد شده بود که به طور عمومی آن را جبران کند.
آگیره با تعریف گفت‌وگوی میان سرمربی و بازیکن گفت: ««سرمربی به صورت خصوصی نزد تو می‌آید و می‌گوید گوش کن، ببین، قضیه این است، لعنت بر شیطان، مرا درک کن. بسیار خوب، آن را درست مدیریت نکردم. ما با هم هستیم. مرا ببخش، اگر نشست خبری داشته باشم، موضوع را شفاف می‌کنم، عذرخواهی خواهم کرد، نگران نباش، همه‌چیز درست خواهد شد و حل‌وفصل می‌شود.»
آنچه دوازده ساعت بعد رخ داد، از نظر این خبرنگار مصداق بارز خیانت بود. ژسوس به نشست خبری رفت، اما به جای پذیرش خطای وعده‌‌داده‌شده، با قاطعیت از اقتدار خود دفاع کرد. آگیره در این باره گفت: «و کریستیانو را در وضعیت بدتری قرار می‌دهی؟ با سینه ستبر کردن و گفتن اینکه تو رئیس هستی و کریستیانو هم یکی مثل بقیه است؟ برو خانه و پی کارَت!» این تناقض آشکار میان اظهارات خصوصی و عملکرد عمومی، از نگاه او عامل اصلی انفجار خشم کاپیتان بود.
آگیره ژسوس را متهم کرد که به دنبال خودنمایی به هزینه رونالدو بوده است. تحلیل این روزنامه‌نگار فراتر از یک اتفاق ساده رفت. به باور او، ژسوس با سوءاستفاده از چهره رونالدو به عنوان هدف، خواست پیام اقتدار ارسال کند، بدون آنکه به بهای انسانی این تصمیم بیندیشد.
این خبرنگار تصریح کرد: «اقدام ژسوس مایه شرمساری و خیانت است، زیرا او دچار خودشیفتگی سرمربی‌گری شده و خواسته روشن کند که او رئیس است، در حالی که هیچ کاره است. اما او خواسته اقتدارش را به بهای کریستیانو رونالدو و به بهای برخی روزنامه‌نگاران کوچک پرتغالی یا اقلیتی از هواداران پرتغالی که کینه زیادی به کریستیانو دارند، به رخ بکشد.»
در این راستا، آگیره بر جایگاه منحصربه‌فرد رونالدو در پرتغال تأکید کرد: زمانی که تیم ملی در یک جام جهانی یا جام ملت‌های اروپا ناکام می‌ماند، انتقادات مستقیماً متوجه این مهاجم می‌شود، فارغ از اینکه کادر فنی چه کسی بوده است. او اشاره کرد که انتقادات نه متوجه ژسوس است، نه روبرتو مارتینز، نه ژائو فیلیکس و نه برناردو سیلوا، بلکه تنها روی کریستیانو آوار می‌شود؛ حقیقتی که کادر فنی را موظف می‌کند مسئولیتی ویژه در قبال کاپیتان خود داشته باشد.
این خبرنگار همچنین از تلاش‌های رونالدو برای حفظ آمادگی در سطح اول فوتبال با سن چهل و یک سالگی تمجید کرد. آگیره گفت: «در چهل و یک سالگی حفظ این سطح، فکر کردن بیست‌وچهار ساعته به فوتبال، مراقبت از خود، رنج کشیدن و وقف خود برای این ورزش کار آسانی نیست.»
او افزود که این بازیکن دلایل کافی برای بازنشستگی در آرامش دارد و بیش از آنچه خودش تحمل می‌کرد، دوام آورده است: «کریستیانو عروسک خیمه‌شب‌بازی نیست. اگر من جای کریستیانو بودم، خیلی زودتر می‌رفتم. من خیلی تحمل کردم.»
خروج رونالدو از اردو و وعده افشای حقیقت
اظهارات آگیره در اوج تنش این بحران مطرح شد. دقایقی پس از نشست خبری ژرژ ژسوس در کپنهاگ، رونالدو بدون شرکت در تمرین گروهی، ورزشگاه پارکن را با خودروی فدراسیون فوتبال پرتغال ترک کرد.
سپس با انتشار بیانیه‌ای در حساب کاربری اینستاگرام خود همه‌چیز را در هاله‌ای از ابهام قرار داد: «پس از نشست خبری سرمربی تیم ملی و پس از گفت‌وگو با رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال، تصمیم گرفتم اردوی تیم ملی را ترک کنم. در زمان مناسب حقیقت را درباره دلایلی که مرا به ترک تیم ملی واداشت، به تمامی مردم پرتغال خواهم گفت؛ تیمی که همیشه خود را وقف آن کرده‌ام. اکنون زمان آرزوی موفقیت برای پرتغال و تمامی هم‌تیمی‌هایم بدون استثناست.»
در سوی مقابل، ژرژ ژسوس در مواجهه با رسانه‌ها موضعی قاطع اتخاذ کرد. سرمربی 72 ساله پرتغال اظهار داشت: «من سرمربی تیم هستم و به بازیکن گفتم که بازی نخواهد کرد. تو را روی نیمکت می‌گذارم؛ اگر طی 30 دقیقه به تو نیاز داشتم بازی می‌کنی وگرنه خیر. هیچ بازیکنی مرا وادار به تغییر تصمیم نخواهد کرد؛ نه او و نه هیچ‌کس دیگری در دنیای فوتبال. نه هیچ رئیسی، هرگز و تحت هیچ شرایطی.»
بحران پس از پیروزی 2 بر 1 پرتغال مقابل نروژ در روز دوشنبه 27 سپتامبر کلید خورد. رونالدو روی نیمکت نشست و به زمین نرفت. روز بعد نیز در تمرینات مالمو، شهر پایگاه اردوی تیم پیش از سفر به پایتخت دانمارک، شرکت نکرد. فدراسیون فوتبال پرتغال غیبت نخست او را به کمبود تجهیزات اختصاصی برای برنامه ریکاوری او مرتبط دانست. این وضعیت به مداخله پدرو پروئنچا، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال منجر شد تا برنامه‌های خود را لغو کند و برای دیدار با بازیکن و سرمربی به کپنهاگ پرواز کند تا شاید بتواند این چالش را مهار کند.
رونالدو با 234 بازی و 146 گل زده ملی، رکورددار بیشترین بازی و بیشترین گل زده در تاریخ فوتبال ملی مردان جهان است. پرتغال روز پنج‌شنبه در چارچوب هفته سوم لیگ ملت‌های اروپا بدون کاپیتان تاریخی خود به مصاف دانمارک می‌رود، در حالی که این ابهام بزرگ پابرجا ست که آیا این گسست پیامدهای قطعی برای دوران ملی او به همراه خواهد داشت یا خیر.
