به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، زوج مهدی تاج و امیر قلعهنویی همچنان شکست میخورد، اما همچنان با قدرت صندلی خود را رها نمیکند. فرقی ندارد که جام جهانی باشد یا جام ملتهای آسیا، تورنمنت بی کفیت کافا باشد یا بازی دوستانه، تیم ساخته و پرداخته رئیس خدوم فدراسیون فوتبال و سرمربی ایثارگر تیم ملی، برای شکست و نتیجه نگرفتن وارد زمین میشود، اما دستاوردسازی از شکست را فراموش نمیکند. همچون جام جهانی ۴۸ تیمی که تیم تحت هدایت قلعهنویی در آسانترین شرایط که امکان صعود تیم سوم گروه هم وجود داشت، حذف شد اما پس از حذف شدن، سعی کرد دستاوردسازی کند.
شرایط فعلی از جام جهانی هم بدتر است؛ اولین اردوی تیم ملی پس از این رقابتها برپا شد که در ابتدا بازیکنان دعوت شده به اردوی تیم ملی از جمله نفراتی چون شجاع خلیلزاده، احسان حاجصفی، رامین رضاییان و بازیکنان پا به سن گذاشته دیگر نشان داد که قلعهنویی قصد تغییر رویه را ندارد. با این حال فیفادی برای تمام دنیا همچنان ادامه دارد، اما فرصت انجام بازی دوستانه برای تیم ملی ایران باتوجه به عدم مدیریت صحیح در فدراسیون فوتبال به پایان رسید. تیمی که فرصت این را داشت تا یک بازی دوستانه دیگر هم داشته باشد، دو دیدار دوستانه مقابل ازبکستان و روسیه انجام داد و هر دو مسابقه را هم با دو اختلاف گل باخت. مقابل ازبکستان ۳ بر یک و مقابل روسیه تحریم شده ۲ بر صفر. عملکردی که نگرانیها درباره این تیم را بیش از پیش کرد و شرایط نشان میدهد که همچنان نباید امیدی به نتیجهگیری در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ عربستان داشت.
البته دستاوردسازی از شکست همچنان ادامه دارد؛ تیم ملی دوباره با قلعهنویی به ازبکستان باخت؛ ۷ بازی بدون برد و سومین شکست پیاپی، اما همچنان معتقد است که نتیجه در بازیهای دوستانه اهمیتی ندارد؛ البته خوب است که نگاه به بازیهای دوستانه برای کسب تجربه و میدان دادن به بازیکنان جوان باشد، همانطور که ازبکستان این کار را انجام داد، اما حتی همین اتفاق هم برای تیم ایران رخ نداد؛ مهمتر از همه، تیم قلعهنویی حتی در بازیهای رسمی هم توان کسب نتیجه را ندارد که قرار باشد از شکست در بازیهای دوستانه بی اهمیت عبور کرد.
بخشی از دستاوردسازی امیر قلعهنویی، صحبتهایش پس از بازی مقابل روسیه است: «از نتیجه ناراحت هستیم و با کمترین موقعیت بازی را ۲ بر صفر باختیم. امید گل دو تیم به یک اندازه بود.» هرچند آمار هم نشان میدهد که قلعهنویی یک مسابقه دیگر را دیده، چون نه آمار مالکیت توپ و نه آمار موقعیتهای گل دو تیم برابر نبود. آنطور که در آمار مشخص شده روسیه ۶۷ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و این آمار برای تیم تحت هدایت قلعهنویی کمتر از نصف یعنی ۳۳ درصد بود. در موقعیت گل هم شوتهای شلیک شده به سمت دو دروازه همه چیز را نشان میدهد که روسیه ۱۲ شوت داشته که ۵ شوت در چهارچوب بوده و ۲ گل به ثمر رسانده است، در حالی که این آمار برای تیم ایران ۸ شوت بوده و فقط سه شوت در چارچوب بود. حالا قلعهنویی کدام بازی را دیده که ۱۲ شوت روسیه با ۵ شوت در داخل چهارچوب را کمترین موقعیت میداند، پرسشی است که باید به آن پاسخ دهد.
البته صحبتهای قلعهنویی فقط به همینجا ختم نشده و او در بخشی دیگر از صحبتهایش اشاره کرد: «در مجموع، هدف ما از انجام بازیهای دوستانه این است که نقاط ضعف تیم را شناسایی کنیم و درصدد برطرف کردنش برای دیدارهای بعدی باشیم. هرچند بازی با روسیه و ازبکستان را واگذار کرده و گلهای زیادی هم خوردیم اما این ۲ مسابقه به ما کمک خواهد کرد تا نقاط ضعف را شناسایی کنیم.» با این حال پرسش این است که در چهار سال اخیر، تیم ملی چقدر توانسته از فرصت بازیهای رسمی و دوستانه استفاده کند و نقاط ضعفش را شناسایی و آن را برطرف کند؟ افت کیفیت فوتبال ملی ایران حتی بدون در نظر گرفتن آمار هم سال به سال مشخص است و این را از نتایج میتوان متوجه شد. بدون اینکه نتیجهای حاصل شود و بدون اینکه نسلی تغییر کند تا حداقل به آینده امیدوار بود.
«برخی از بازیکنانی که به آنها فضا دادیم، نتوانستند آنچه مدنظر ماست انجام بدهند که در اردوهای بعدی از آنها استفاده نخواهیم کرد.» این جمله پایانی امیر قلعهنویی پس از شکست مقابل روسیه است. جملهای که میتوان چنین برداشتی داشت که منظور سرمربی تیم ملی دعوت نکردن از بازیکنانی است که سابقه کمتری به عنوان بازیکن ملیپوش دارند. هرچند جوانگرایی آنطور که باید در تیم ملی صورت نگرفته و دعوت از بازیکنان ۲۵-۲۶ سال به عنوان دعوت از بازیکن جوان فاکتورسازی میشود، اما احتمالاً منطور قلعهنویی کنار گذاشتن همین نفراتی است که به لحاظ سنی جوانتر از بازیکنان محبوب او هستند. چون سابقه نشان داده قلعهنویی علاقهای به کنار گذاشتن نفراتی چون شجاع خلیلزاده، رامین رضاییان، احسان حاجصفی، علیرضا جهانبخش، روزبه چشمی، مهدی طارمی، سامان قدوس و... ندارند که همگی بازیکنان پا به سن گذاشته هستند و جز رضاییان که در جام جهانی بهترین بازیکن ایران بود، هیچکس آخرین عملکرد مثبت آنها را چه در رده ملی چه در رده باشگاهی، به یاد ندارد.
با تمام این تفاسیر، تیم ملی همچنان میبازد و امیر قلعهنویی جایگاه خود را با این شکستها مستحکمتر میکند. او جام ملتهای ۲۰۲۳ قطر و بهترین شرایطی که برای حضور در فینال وجود داشت را با شکست مقابل قطر از دست داد، اما به کار خود ادامه داد. امیر قلعهنویی وعده داده بود که پس از جام ملتها جوانگرایی کند، اما پای حرف خود نماند و این وعده را به بعد از بازیهای دور نخست مقدماتی جام جهانی موکول کرد و باز هم وعدهاش را به مرحله بعدی موکول کرد.
سرمربی تیم ملی شهامت جوانگرایی نداشت و گفت هر وقت صعود به جام جهانی قطعی شد، از بازیکنان جوان بهره خواهد برد، اما نه با صعود فرصت را به جوانان داد و نه در بازیهای دوستانه جوانگرایی صورت گرفت. جالب اینکه برای جام جهانی هم بازیکنان پا به سن گذاشتهای چون رضاییان و حاجصفی که مدتها از تیم ملی دور بودند، به اردوها برگشتند و در آمریکا هم به میدان رفتند. هرچند رضاییان عملکرد خوبی داشت، اما کسی چیزی از بازیکنانی چون حاجصفی، خلیلزاده، جهانبخش، طارمی، چشمی و... ندید که همچنان جزو لیست ثابت قلعهنویی هستند.
- بیشتر بخوانید:
- زوج قلعهنویی-قطبی در تیم ملی؛ تاج وعده دو روزه داد
پس از ناکامی تیم ملی امید در رقابتهای فوتبال بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا، فدراسیون فوتبال در بیانیهای ادعا کرد قصد دارد تصمیمات شجاعانه اتخاذ کند. اگرچه تابناک در گزارشی با عنوان «تصمیم شجاعانه در فدراسیون فوتبال؛ مهدی تاج استعفا میدهد» اشاره کرد که شجاعت، برکناری حسین عبدی نیست که خود پیشدستانه استعفا کرد، اما فدراسیون پذیرش استعفای عبدی را شجاعت قلمداد میکند. با این حال، حالا که فدراسیون فوتبال در هر زمینهای در حال شکست خوردن است و تیم ملی هم نتایج مطلوبی کسب نمیکند، شاید بهتر باشد مهدی تاج و امیر قلعهنویی هم مانند عبدی تصمیمی شجاعانه بگیرند و استعفا کنند تا بلکه فوتبال و تیم ملی، با رویکردی جدید نفس بکشد.
