ابراهیم قاسمپور، بازیکن و مربی اسبق تیم ملی فوتبال کشورمان، در گفتوگو با خبرورزشی، درباره وضعیت تیم ملی پس از دو دیدار دوستانه مقابل ازبکستان و روسیه که با دو شکست متوالی شاگردان امیر قلعهنویی همراه شد، اظهاراتی را مطرح کرد که متن آن را در ادامه میخوانید:
صعود میکنیم، اما انتظار نتیجه خوب نداشته باشید
اینکه با این وضعیت از گروهمان در جام ملتها صعود میکنیم یا نه، باید بگویم بله، احتمالاً صعود میکنیم؛ اما اینکه انتظار نتایج خیلی خوب در رقابتهای ۲۰۲۷ عربستان داشته باشیم، بسیار بسیار بعید است.
تیم ملی استرالیا برای بازی دوستانه میرود و با برزیل فوتبال بازی میکند و ۳ بر ۲ به آنها میبازد؛ آن هم در دقیقه آخر گل میخورد. اینها نشانه این است که فوتبال در قاره آسیا پیشرفت کرده و تیمها دیگر میتوانند یقه بزرگان فوتبال جهان را بگیرند، اما تیم ملی ما روزبهروز در حال عقب رفتن است.
۵ گل خوردیم و یک گل زدیم
متأسفانه ما در دو بازی دوستانه ۵ گل خوردیم و یک گل زدیم که این نشان میدهد هم مشکل دفاعی داریم و هم در حمله و گلزنی هیچ عملکرد مثبتی نداشتهایم.
بازیکنان ما کماکان همانهایی هستند که طی ۱۰ تا ۱۵ سال گذشته برای تیم ملی فوتبال بازی میکردند و دیگر آن انگیزه لازم را ندارند. این فوتبالیستها شاداب نیستند و به اعتقاد من، این نسل باید حدود ۳ تا ۴ سال پیش از تیم ملی کنار گذاشته میشد.
هیچ برنامهای برای رسیدن به گل نداشتیم
به اعتقاد من، کادر فنی تیم ملی هم در کار خودش گیر کرده است. در دیدار مقابل روسیه دیدیم که متأسفانه ما فقط توسط شجاع خلیلزاده توپ را از یکسوم دفاعی با ارسالهای بلند به زمین حریف میانداختیم که آنجا هم بازیکنان بلندقد روسیه توپ را به راحتی برمیگرداندند. در واقع، ما هیچ برنامهای برای رسیدن به گل نداشتیم. نه در دفاع خوب پرس میکردیم و نه در میانه زمین پاسهای درست میدادیم و بیشتر مواقع هم بازیکنان ما جا میماندند.
فوتبال امروز، فوتبال سرعت، پاسکاری و جابهجایی در زمین است. برای اینکه بتوانیم تمرکز حریف را بر هم بزنیم و در نقطه مقابل توپ را در اختیار داشته باشیم تا بازی را بگردانیم، باید هم پرس کنیم و هم جابهجا شویم؛ اما متأسفانه بازیکنان ما فقط برای رفع تکلیف به توپ ضربه میزدند.
ریشه مشکلات به مدیران ورزش برمیگردد
تیم ملی ما ایرادات زیادی دارد، اما رأس این ایرادها به مدیران ورزش برمیگردد. وقتی یک مجموعه چندین سال متوالی نمیتواند نتیجه به دست بیاورد، اما میبینیم که همان رؤسا و همان مدیران و معاونان همچنان در صندلی خود نشستهاند، دیگر نباید انتظار تغییر، تحول و پیشرفت داشته باشیم.
اگر مدیران رأس ورزش دلشان برای فوتبال میسوخت، قطعاً تا این اندازه به مدیران ناکارآمد فرصت نمیدادند. باید هرچه زودتر آنها را تغییر داد تا اثراتش را در زیرمجموعه ببینیم.
تغییر کادر فنی امروز فقط اوضاع را بههم میریزد
این حرف من تکراری است، اما باز هم میگویم که تیم ملی ما با امیر قلعهنویی که الان حدود ۳ سال است این مجموعه در اختیار اوست، جام جهانی را باخت و قبل از آن جام ملتها را هم باخت. پس اگر قرار بود تغییر و تحولی در کادر فنی تیم ملی به وجود بیاید، باید همان زمان که تیم در آمریکا نتیجه نگرفت، این اتفاق میافتاد و امروز دست زدن به کادر فنی تیم ملی چیزی جز بههمریختهتر شدن اوضاع را در پی نخواهد داشت.
نسل فعلی دیگر شاداب نیست
متأسفانه بازیکنانی مانند طارمی، حاجصفی، عزتاللهی و امثالهم آنقدر از روزهای خوبشان دور شدهاند که از دادن چهار پاس سالم به یکدیگر عاجز بودند. کاپیتان ما، احسان حاجصفی، از شدت عصبانیت به داور پرخاش میکرد و این کار را از سوی طارمی هم دیدیم. اینها نشاندهنده این است که دوران فوتبال یک فوتبالیست به پایان رسیده و دیگر فکر و ذهنش کشش فشار سنگین یک مسابقه را ندارد.
آینده فوتبال ایران تاریک است؟
متأسفانه این دو دیدار در فیفادی اخیر هیچ دستاوردی برای ما نداشت و فقط متأسفیم که ما را بیشتر از گذشته نسبت به آینده تیم ملی ناامید کرد.
با تداوم این وضعیت و اتفاقاتی که در تیمهای امید و ملی در حال رخ دادن است، آینده تاریکی در انتظار فوتبال ما خواهد بود؛ مگر اینکه ابتدا از بالا و در ادامه در سایر بخشها، تغییرات اساسی در فوتبالمان ایجاد شود.
