به گزارش ورزش سه، شاید مهمترین خبر برای تیم ملی ایران، بازگشت سردار آزمون به ترکیب تیم باشد. اتفاقی نمادین هم در راه است. مهاجم ایرانی بعد از یک دوره دوری، قرار است در کازان دوباره پیراهن تیم ملی را به تن کند، شهری که دوران روسی فوتبالش از آنجا آغاز شد؛ همان مهاجمی که بعدها پیراهن روبین کازان، روستوف و زنیت را پوشید.
آزمون جام جهانی را از دست داد. درباره علت غیبت او روایت رسمی منتشر نشد، اما گفته میشد ماجرا به حواشی ایجادشده پس از انتشار تصویری جنجالی از او مربوط بوده است. آزمون که ۵۷ گل ملی در کارنامه دارد، حالا در امارات برای شباب الاهلی بازی میکند.
خود سردار هنگام اعلام بازگشتش به تیم ملی، در شبکههای اجتماعی متنی احساسی اما کاملا دیپلماتیک منتشر کرد.
آزمون تنها چهره جدید در تیمی است که ایران برای سفر به روسیه با خود میبرد؛ همان تیمی که کشورش را در جام جهانی ۲۰۲۶ نمایندگی کرد. تنها چند استعداد جوان که اکنون همراه تیم امید ایران در بازیهای آسیایی زیر ۲۳ سال حضور دارند و همچنین علیرضا جهانبخش و سامان قدوسِ مصدوم، در فهرست فعلی نیستند.
این ثبات عجیب البته دلیل روشنی دارد. مهمترین دلیل، حفظ امیر قلعهنویی روی نیمکت است. او از مارس ۲۰۲۳ هدایت تیم ملی را بر عهده دارد و نخستین بازیاش نیز مقابل روسیه بود؛ مسابقهای که با تساوی یک بر یک به پایان رسید.
عملکرد ایران در جام جهانی، جایی که پس از سه تساوی برابر نیوزیلند، بلژیک و مصر از مرحله گروهی بالاتر نرفت، از نگاه مدیران فدراسیون قابل قبول ارزیابی شد.
شرایط ویژه آن مسابقات هم در این تصمیم بیتأثیر نبود. ایران مجبور بود در تیخوانای مکزیک مستقر شود و در آمریکا فقط برای انجام مسابقات اجازه ورود داشت؛ آن هم با الزام به ترک خاک آمریکا بلافاصله پس از پایان بازی. چنین شرایطی امکان ریکاوری مناسب را از تیم میگرفت. بخشی از اعضای کاروان نیز موفق به دریافت ویزای آمریکا نشدند و تیم عملا بدون برخی نیروهای بخش لجستیک کار خود را ادامه داد.
از طرف دیگر، بخش قابل توجهی از بازیکنان برای مدت طولانی از شرایط مسابقه دور بودند. درگیریهای نظامی باعث شد لیگ ایران از فوریه متوقف شود و در نهایت تصمیم به پایان ندادن مسابقات گرفته شود. مشکلات اقتصادی و آسیب دیدن شماری از شرکتهای حامی باشگاهها نیز در این تصمیم نقش داشت.
حالا شرایط متفاوت است. لیگ ایران از ماه اوت آغاز شده، هرچند مسابقات بینالمللی همچنان باید در زمینهای بیطرف برگزار شوند. تراکتور که در لیگ نخبگان آسیا حضور دارد، بازیهای خانگی خود را در عمان برگزار میکند و گلگهر، نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲، در شهر حصار تاجیکستان، در فاصله حدود ۲۰ کیلومتری دوشنبه، از رقبایش میزبانی میکند.
با توجه به شرایط فعلی، انتظار میرود بعضی از بازیکنان ایران حتی آمادهتر از زمان جام جهانی باشند. یکی از آنها مهاجمی است که در جام جهانی حتی یک دقیقه هم فرصت بازی پیدا نکرد: دنیس اکرت، مهاجم متولد آلمان.
داستان ریشه ایرانی او به شکلی اتفاقی فاش شد؛ پس از انتشار پستی در شبکههای اجتماعی توسط بازیگر مشهور ایرانی، آناهیتا دارگاهی. مشخص شد او عمه اکرت است. از آنجا که پدر این مهاجم نیز در اروپا متولد شده بود، اکرت برای اثبات حق خود برای دریافت تابعیت ایرانی مجبور شد به ایران سفر کند و آزمایش دیانای بدهد.
فرآیند دریافت گذرنامه حدود یک سال طول کشید و نام خانوادگی دارگاهی نیز در گذرنامه او ثبت شد. به دلیل بروکراسی مربوط به تغییر تابعیت ورزشی در فیفا، این پرونده درست در آستانه آغاز مرحله گروهی جام جهانی نهایی شد؛ زمانی که ترکیب اصلی تیم از مدتها قبل شکل گرفته بود.
اکرت سرانجام در دیدار دوستانه سپتامبر برابر ازبکستان، که ایران ۳ بر یک شکست خورد، نخستین بازی رسمی خود را انجام داد. او که در هفت مسابقه این فصل برای استاندارد لیژ بلژیک پنج امتیاز گل و پاس گل به نام خود ثبت کرده، در ترکیب اصلی قرار گرفت و بین دو نیمه جای خود را به سردار آزمون داد.
سطح انگیزه این دو مهاجم نیازی به توضیح ندارد. انگیزه در سراسر تیم ایران به بالاترین سطح رسیده، چرا که جام ملتهای آسیا در ژانویه آغاز میشود. قرارداد قلعهنویی نیز تا پایان این رقابتها تمدید شده و هدف مشخصی برای او تعیین شده است: دستکم رساندن ایران به فینال.
این هدف با توجه به حضور ایران در نیمهنهایی دوره قبلی جام ملتها منطقی به نظر میرسد و خود قلعهنویی نیز در سودای قهرمانی در این مسابقات است.
در چنین شرایطی، ایران را میتوان جدیترین رقیب تیم ملی روسیه در این سلسله بازیهای دوستانه دانست.
