به گزارش ورزش سه، تیم ملی لهستان این روزها به جای تمرکز روی فوتبال، با دو رسوایی پیاپی رئیس فدراسیونش در صدر اخبار جنجالی رسانهها قرار گرفته است. رسوایی عجیبی در کوران لیگ ملتهای اروپا.
اولین ماجرای عجیب به شب پنجم سپتامبر برمیگردد. در آن شب فدراسیون فوتبال لهستان پس از افتتاحیه جام جهانی زیر بیست سال زنان ضیافتی در هتلی در کاتوویتسه ترتیب داد که جانی اینفانتینو رئیس فیفا در آن حاضر بود. رئیس فدراسیون لهستان در این مهمانی به قدری در مصرف الکل زیادهروی کرد که حتی قادر به ایستادن روی پاهایش نبود. یکی از مسئولان فدراسیونهای لهستان زیر بازوی او را گرفت تا به اتاقش هدایتش کند، اما در مسیر اتاق، لوکاش واخوفسکی دبیرکل فدراسیون شروع به فیلمبرداری مخفیانه از وضعیت اسفبار رئیس خود کرد. فرد همراه کولشا متوجه این حرکت شد، گوشی را از دبیرکل گرفت، ویدیو را پاک کرد و ماجرا را برای رئیس شرح داد و به این ترتیب بود که جنگی داخلی در فدراسیون شعلهور شد.
اما طوفان اصلی چند روز قبل و در جریان تساوی بدون گل لهستان مقابل بوسنی در ورشو اتفاق افتاد. در شرایطی که بازیکنان دو تیم در تونل آماده ورود به زمین بودند و طبق پروتکلهای رسمی فیفا و یوفا هر بازیکن دست در دست یک کودک خردسال داشت، ناگهان سر و کله کولشا پیدا شد. او کودکی را همراه خود به تونل آورد و مستقیماً از کاپیتان تیم، روبرت لواندوفسکی، خواست دست کودکی که یوفا طبق برنامه آنجا گذاشته بود را رها کند و کودکی را که رئیس آورده به زمین ببرد. پسربچهای که از قبل برای ورود با کاپیتان انتخاب شده بود، با شوک و دلشکستگی به حاشیه رانده شد و اجازه ورود پیدا نکرد.
این صحنه دردناک ضبط شد و به گزارش رسانه وشو، با وجود تلاش شدید فدراسیون برای جلوگیری از انتشار تصاویر، فیلم به شبکههای اجتماعی درز پیدا کرد و خشم افکار عمومی لهستان را علیه رئیس برانگیخت.
کولشا در گفتوگو با سایت مچیکی لهستان تلاش کرد رفتارش را توجیه کند و گفت: «من مادر این پسربچه را شخصاً میشناختم که متأسفانه سال گذشته فوت کرد. میدانستم بزرگترین آرزوی این پسر حضور در زمین کنار لواندوفسکی است. این مساله را کاملاً شخصی دیدم و مثل یک تعهد اخلاقی به مادرش برای خودم فرض دانستم که این رویا را محقق کنم.»
رئیس فدراسیون لهستان با پذیرش اشتباهش افزود: «باید جور دیگری عمل میکردم. در آن لحظه تمام تمرکزم روی آن پسر بود و بعداً فهمیدم که چه ضربه روحی بدی به کودک دیگر زدم. با والدین آن پسربچه تماس گرفتم؛ آنها عذرخواهی ما را پذیرفتند و قبول کردند فرزندشان در مسابقه بعدی خانگی تیم ملی مقابل رومانی همراه بازیکنان وارد زمین شود. مسئولیت کامل این اتفاق را به عهده میگیرم؛ نیتم خیر بود اما کار بسیار عجیبی کردم و مهمتر از همه یک کودک از نظر روحی آسیب دید که صمیمانه از او عذرخواهی میکنم.»
