فرانچسکو توتی معتقد است قهرمانی ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۶ باعث شد جایگاه او از یک ستاره محبوب در رم فراتر برود و تأکید دارد که خودش نقش مهمی در آن قهرمانی ایفا کرده است.
توتی در گفتوگو با «کوریره دلو اسپورت» به مناسبت پنجاهمین سالروز تولدش، درباره تأثیر جام جهانی ۲۰۰۶ بر دوران حرفهایاش اظهار داشت: «اگر من بازی نمیکردم، آنها قهرمان نمیشدند!» او این جمله را در حالی که میخندید، بیان کرد.
توتی ادامه داد: «آن جام جهانی به من قدرت داد تا خارج از رم هم مهم باشم. اگر فقط یک اسکودتو، دو جام حذفی ایتالیا و دو سوپرجام برده بودم، همچنان همانجا باقی میماندم. اما قهرمان جام جهانی شدم و با اینکه در شرایط ۴۰ درصدی قرار داشتم، کمک بزرگی کردم. هر کسی قهرمان جام جهانی نمیشود.»
اشاره توتی به آمادگی ۴۰ درصدی، صرفاً از روی تواضع نیست. او در فوریه ۲۰۰۶ از ناحیه قوزک پای چپ دچار شکستگی شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت و با آمادگی بسیار محدود به جام جهانی رسید. با این حال، توتی در شش مسابقه از هفت بازی ایتالیا در آن تورنمنت در ترکیب اصلی قرار گرفت و با یک گل و چهار پاس گل، بیشترین تعداد پاس گل را در میان تمام بازیکنان حاضر در جام جهانی به ثبت رساند.
او درباره دوران اوج خود گفت: «بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ واقعاً احساس فوقالعادهای داشتم. شدت قدرتی که احساس میکردم، واقعاً زیاد بود.»
توتی همچنین درباره این دیدگاه قدیمی که او رهبر پرحرفی در رختکن نبوده است، صحبت کرد و چندان با آن مخالفت نکرد. او گفت: «همیشه این عقیده را داشتم که چیزی که اهمیت دارد، داخل زمین است. بیرون از زمین، همه در حرف زدن خوب هستند. به من میگفتند: چرا قبل از بازی چیزی به تیم نمیگویی؟ اما من باید میرفتم فوتبال بازی میکردم و از آن لذت میبردم. هیچوقت پیش از مسابقه احساس تنش نمیکردم.»
همچنین بخوانید: یک اعتراف تلخ: ایتالیا مثل قدیم نیست؛ دیگر ستاره ندارد
