به گزارش ورزش سه، در چند روز گذشته یکی از پربحثترین علامت سؤالهای ترکیب اسپانیا برای بازی امشب مقابل انگلیس، به یک اسم ختم میشد: فران تورس.
بازیکنی که دو ماه قبل گل قهرمانی اسپانیا در فینال جام جهانی را زد، تابستان از بارسلونا به پاریسنژرمن رفت و فصل جدید را با آماری فوقالعاده شروع کرد، با این حال برای قرار گرفتن در ترکیب اصلی تیم ملی یک رقیب سرسخت داشت؛ بازیکنی که در فینال جام جهانی از ابتدا به میدان رفته بود: میکل اویارزابال.
حتی تا یکی دو روز قبل، نشانهها بیشتر به نفع اویارزابال بود.
اما امشب در ومبلی، لوئیس دلافوئنته تصمیم دیگری گرفت. نام فران تورس در ترکیب اصلی اسپانیا قرار گرفت تا قهرمان فینال جام جهانی، نخستین بازی رسمی لاروخا بعد از قهرمانی جهان را از ابتدا آغاز کند. ترکیب رسمی اسپانیا شامل اونای سیمون، اریک گارسیا، پائو کوبارسی، آیمریک لاپورت، مارک کوکوریا، رودری، فابیان روئیز، دنی اولمو، لامین یامال، نیکو ویلیامز و فران تورس است.
این تصمیم از این جهت قابل توجه بود که پیشبینیهای پیش از بازی چندان قطعی نبودند. حتی AS در گزارش ترکیب احتمالی اسپانیا نوشته بود که با وجود گل تاریخی فران در فینال، انتظار میرود دلافوئنته به سابقه اویارزابال احترام بگذارد و مهاجم رئال سوسیداد را در نوک خط حمله نگه دارد.
دلیل این تردید هم کاملاً روشن بود. اویارزابال در فینال جام جهانی مقابل آرژانتین مهاجم اصلی اسپانیا بود و تورس آن مسابقه را از روی نیمکت آغاز کرد. فران در دقیقه ۶۲ جای او را گرفت و در وقتهای اضافه، در دقیقه ۱۰۶، گل تاریخیای را زد که دومین قهرمانی جهان اسپانیا را قطعی کرد.
اما فران تورس از آن شب تا امروز اجازه نداده بحث انتخابش در تیم ملی فقط به خاطره آن گل محدود شود. فران در پاریس خودش را به اسپانیا و به دلافوئنته تحمیل کرده است.
تورس که در ۱۵ آگوست با قراردادی تا سال ۲۰۳۱ به قهرمان فرانسه و اروپا پیوست، خیلی زود خودش را با تیم جدید وفق داد. فران در شش بازی اولش برای PSG، هفت گل زده؛ چهار گل در لیگ فرانسه و سه گل در لیگ قهرمانان. او در یک برهه در سه بازی متوالی برای تیم لوئیس انریکه گلزنی کرده و واقعا یک تنه بار گلزنی پاریسیها را به دوش کشیده است.
آخرین نمونه چند روز قبل مقابل مارسی بود. تورس در حالی که بازی را از روی نیمکت شروع کرده بود، در نیمه دوم وارد زمین شد و در دقیقه ۶۷ با ضربه سر ارسال دزیره دوئه را به گل تبدیل کرد. همان گل، تعداد گلهای او برای پاری سن ژرمن در این فصل را به هفت رساند.
نکته جالبتر اینکه تورس با وجود این آمار فوقالعاده، فقط سه بار برای PSG از ابتدا بازی کرده بود. یعنی او حتی در باشگاه هم بخش مهمی از این آمار را در دقایقی به دست آورده که از روی نیمکت وارد زمین شده است.
بنابراین سؤال درباره جایگاه فران در تیم ملی کاملاً منطقی بود: آیا دلافوئنته میتواند بازیکنی با چنین فرم گلزنی، آن هم قهرمان فینال جام جهانی، را دوباره روی نیمکت بگذارد؟
از طرف دیگر، مسئله فقط اویارزابال نبود. لامین یامال جایگاه ثابتی در سمت راست خط حمله دارد و نیکو ویلیامز هم یکی از مهرههای اصلی اسپانیاست. فدراسیون فوتبال اسپانیا در فهرست جدید مهاجمانش همچنان نام اویارزابال، تورس، یامال، نیکو، یرمی پینو و چند گزینه دیگر را در اختیار دلافوئنته گذاشته بود.
به همین دلیل، فیکس شدن تورس مقابل انگلیس فقط یک تغییر ساده در ترکیب نیست؛ این انتخاب نشان میدهد که فرم باشگاهی و اتفاقات فینال جام جهانی، در تصمیم دلافوئنته وزن قابل توجهی پیدا کردهاند. همانطور که گفتیم فران خودش را به دلافوئنته تحمیل کرده است.
فران امشب با شماره ۷ همیشگی تیم ملی وارد ومبلی شد؛ ورزشگاهی که اسپانیا در نخستین بازی خود بعد از قهرمانی جهان باید نشان بدهد که همچنان پرقدرتترین تیم دنیاست. این تیم برای نخستین بار پس از قهرمانی ۱۹ ژوئیه مقابل آرژانتین، با دو ستاره روی پیراهنش به میدان میرود.
این بار دیگر خبری از ورود در دقیقه ۶۲ نیست. دلافوئنته از ابتدا به او اعتماد کرده است و شاید برای تورس، بازی امشب به همین دلیل اهمیت بیشتری دارد؛ چون یک گل در فینال جام جهانی میتواند تو را قهرمان کند، اما تداوم در ترکیب اصلی تیمی که در هر پستش چند ستاره دارد، داستان دیگری است.
