به گزارش ورزش سه، سکوت آندری کوبیش مدافع تیم ملی رومانی در جریان نواخته شدن سرود ملی این کشور پیش از بازی با سوئد، بسیار جنجالی شده است. امروز با افشای دلیل واقعی این ماجرا و مرور مسیر جنجالی او از آکادمی میلان تا تیم ملی رومانی ماجرا بسیار پر سر و صداتر شده است.
در جریان دیدار تیمهای ملی رومانی و سوئد در استکهلم که با شکست ۲ بر ۱ رومانی در چارچوب لیگ ملتهای اروپا به پایان رسید، یک صحنه تکراری دوباره توجه دوربینها را جلب کرد؛ آندری کوبیش مدافع جوان رومانی در زمان پخش سرود ملی همصدا با سایر بازیکنان نخواند؛ رفتاری که در دیدار خردادماه مقابل گرجستان هم دیده شده بود.
برخلاف گمانهزنیهای اولیه مبنی بر تحریم سرود ملی یا تعصب نداشتن به وطن، پیگیریهای رسانههای این کشور از اطرافیان تیم ملی رومانی نشان داد که این ماجرا هیچ ارتباطی با امتناع از همخوانی با سایر بازیکنان ندارد؛ کوبیش صرفا متن و واژههای سرود ملی رومانی را بلد نیست. او در تمام مدت پخش سرود با چشمانی بسته و دست روی سینه، تعصب و احترام عمیق خود را نشان داد و احساساتش کاملا در چهرهاش نمایان بود.
کوبیش متولد سپتامبر ۲۰۰۳ در شهر میلان است و در ایتالیا بزرگ شده است. پدر و مادر او اهل شهر سوچاوای رومانی هستند و خودش به زبان رومانیایی صحبت میکند، اما پرورش فوتبالی او در آکادمی میلان و سپس سمپدوریا شکل گرفت. او در ردههای زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال برای رومانی به میدان رفت و حتی در یورو زیر ۱۹ سال ۲۰۲۲ دروازه فرانسه را باز کرد، اما در سال ۲۰۲۳ یک چرخش ناگهانی داشت.
در آن مقطع، فدراسیون فوتبال ایتالیا او را به اردوی تیم زیر ۲۰ سال خود برای آمادهسازی جام جهانی جوانان دعوت کرد و کوبیش با پذیرش این دعوت، تماسهای فدراسیون رومانی را بیپاسخ گذاشت. ریشه این دلخوری به مسابقات اروپایی سال ۲۰۲۲ بازمیگشت که کوبیش پیش از بازی با ایتالیا در لابی هتل با دو همتیمیاش در میلان دیدار کرده بود و از سوی برخی مسئولان متهم به تبانی و فروختن تیم خودی شد.
به گفته پدر او، حتی در یک مقطع مسئولان فدراسیون برای دو پیراهن ملی که کوبیش برای مدیربرنامهاش خواسته بود از او ۱۰۰ یورو پول طلب کرده بودند و همین دلخوریها او را به سمت آتزوری کشاند.
با این حال او به پیراهن تیم بزرگسالان ایتالیا نرسید و در ژانویه ۲۰۲۶ با جدایی از سمپدوریا و پیوستن به کلوژ رومانی، مسیر بازگشتش به تیم ملی زادگاه والدینش هموار شد. میرچا لوچسکو فقید در اسفندماه او را برای پلیآف جام جهانی مقابل ترکیه دعوت کرد و چند روز بعد در دیدار تدارکاتی مقابل اسلواکی به او بازی داد؛ دیداری که آخرین حضور لوچسکو پیش از بستری شدن در بیمارستان بود.
با نشستن گئورگی هاجی روی نیمکت رومانی، کوبیش جایگاه ثابتی پیدا کرد؛ او در دیدار تدارکاتی مقابل گرجستان فیکس شد، برابر ولز به میدان رفت و در نخستین بازی رسمی دوره دوم مربیگری هاجی مقابل سوئد ۹۰ دقیقه تمام در خط دفاعی جنگید.
البته کوبیش تنها بازیکنی نیست که لبهایش در زمان پخش سرود ملی رومانی بسته میماند. تونی استراتا و لیساو عیسات هم سرود را همخوانی نمیکنند، با این تفاوت که آنها حتی به زبان رومانیایی مسلط نیستند؛ پدیدهای آشنا در فوتبال مدرن برای بازیکنانی که در کشوری دیگر رشد یافتهاند و تعصب خود را درون زمین به نمایش میگذارند نه به حرف.
