کلید واژه مهم حسین عبدی: غیرمتعارف / باز هم بهانه‌های دم دستی!

جام جم آنلاین – تیم ملی فوتبال امید ایران (زیر ۲۳ سال) به تلخ‌ترین شکل ممکن از دور رقابت‌های بازی‌های آسیایی کنار رفت. البته نام بهتر آن «حذف تحقیرآمیز» است. باخت چهار بر یک مقابل کره شمالی چیزی است که تا مدت‌ها از یاد نمی‌رود، به خصوص از یاد خود حسین عبدی. او حالا یاد همه چیز افتاده است. از جمله اینکه فقط ۶۰ روز برای آماده سازی فرصت داشت. مصاحبه اخیر او نیز پر از بهانه جویی و توجیه است. او مشتی بهانه‌های دم دستی برای این ناکامی عجیب ردیف کرده و حالا لابد انتظار دارد حق را به او بدهیم. البته عبدی یک کلیدواژه مهم هم در مصاحبه اش دارد، انگار که میخواهد به شکلی دیگر منظور خود را برساند: کم کاری بازیکنان.
 
امید، بدون هویت تاکتیکی
حسین عبدی می‌گوید عملکرد بازیکنان تیم ملی مقابل کره شمالی «غیرمتعارف» بود. در واقع او غیرمستقیم میگوید آنها کم کاری کردند. البته که پیکان اصلی انتقادات باید به سمت خودش باشد. تیم او هویت تاکتیکی نداشت و مقابل کره شمالی یک حریف درجه چندم و کاملا سرگردان بود.
تیم ملی امید مسابقات را امیدوارکننده آغاز کرد. پیروزی ۳ بر یک برابر امارات و تساوی بدون گل مقابل چین شرایط صعود را در اختیار شاگردان عبدی قرار داده بود. ایران برای عبور از مرحله گروهی تنها به یک نتیجه قابل قبول مقابل کره شمالی نیاز داشت، اما شکست سنگین ۴ بر یک همه معادلات را برهم زد و تیم را از گردونه مسابقات کنار زد.
عبدی حتی به این اشاره کرده که مسائلی وجود دارد که نمی‌تواند درباره آنها صحبت کند. او فکر می‌کند با جملاتی هوشمندانه میتواند توجیه مناسبی هم داشته باشد غافل از اینکه این جملات و این کلمات آشناترین واژه‌ها در ادبیات فوتبالی ایران هستند. تاریخ فوتبال ایران مملو از این توجیهات عجیب و غریب است و معمولا کسی برای آنها هم تره خرد نمی‌کند.
البته عبدی در بخش دیگری از صحبت‌هایش مسئولیت فنی حذف را پذیرفت و حتی گفت اگر بازیکنان ندویدند یا تکل نزدند تقصیر او بوده است.
 
یک خارجی، جانشین عبدی؟
بزرگ‌ترین انتقاد به تیم امید در ناگویا به مسائل فنی مربوط می‌شود.
ایران مقابل امارات برنده شد، اما حتی در آن مسابقه نیز تیم از نظر سازماندهی دفاعی و گردش توپ ضعف‌هایی داشت. برابر چین نیز تیم ملی امید در خلق موقعیت با مشکل روبه‌رو بود و تساوی بدون گل به دست آمد.
اوج مشکلات در دیدار کره شمالی دیده شد. تیمی که پس از گل نخست نه توانایی حفظ جریان بازی را داشت و نه برنامه مشخصی برای کنترل حملات حریف. فاصله خطوط زیاد بود. پرس تیم هماهنگی نداشت. در انتقال از دفاع به حمله آشفتگی دیده می‌شد و پس از دریافت گل نیز واکنش فنی موثری از روی نیمکت مشاهده نشد.
وقتی تیم در نیمه دوم تحت فشار قرار گرفت انتظار می‌رفت با تعویض‌های هدفمند یا تغییر آرایش تاکتیکی روند بازی تغییر کند. کره شمالی بار‌ها از فضا‌های پشت مدافعان ایران استفاده کرد، اما پاسخ روشنی از سوی نیمکت دیده نشد.
اگر یک تیم در ۹۰ دقیقه چهار گل دریافت می‌کند و از شرایط صعود به حذف کامل می‌رسد سخت است که همه چیز را به عملکرد بازیکنان نسبت داد.
غیرمتعارف بیش از آنکه عملکرد بازیکنان تیم ملی امید باشد در واقع خلاصه عملکرد حسین عبدی در تیم ملی امید است. شاید تا همین لحظه هم متوجه شده باشد ماموریت نافرجام او در تیم ملی امید به پایان رسیده و قرار است یک مربی خارجی جانشین او شود.