جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی برای تیم ملی ایران تمام شد که برای نخستین بار این تورنمنت با ۴۸ تیم برگزار شد اما ما حتی در جام ۴۸ تیمی هم نتوانستیم از گروهمان صعود کنیم!
عدم صعود ایران با هر متر و معیاری، یک ناکامی محسوب میشد اما امیر قلعه نویی نه تنها چنین چیزی را قبول نداشت بلکه همراه با دستیاران همیشه توجیه گر خود قدرت رقبای تیم ملی را بر سر منتقدان چماق میکرد و نباختن ایران در گروهی که مصر و نیوزلند درون آن حضور داشتند را دستاوردی بزرگ میدانست! کادر فنی تیم ملی طوری از این گروه حرف میزدند که انگار منتقدان از کره دیگری آمده و یادشان رفته بود ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ که با حضور ۳۲ تیم برگزار شد، در گروه مرگ با حضور پرتغال، اسپانیا و مراکش ۴ امتیاز گرفت و زندگی با حذف عزتمندانه را به معنای واقعی کلمه برای فوتبال جهان معنی کرد.
در تیر ماه امسال انتقادات بسیاری نسبت به متوقف شدن تیم ملی برابر نیوزیلند مطرح بود اما قلعه نویی و دستیاران همسو با او نه تنها این توقف را شکست یک امتیازی برای فوتبال ایران نمیدانستند بلکه مدعی بودند حریف قاره اقیانوسیه تیم ملی خیلی هم قدرتمند بوده است!
امیدواریم کادر فنی تیم ملی و در راس آنها، سرمربی ایران اگر از پیله شکست مقابل بکستان و تداوم ناکامیها برابر این تیم خارج شدهاند، نگاهی هم به نتایج سایر دیدارهای برگزار شده طی روزهای اخیر بیندازند و ببینند همین نیوزیلند که آنها سنگ قدرتش را بر سینه میزدند، اینقدر توانایی نداشت که بتواند فلسطین را شکست بدهد! تیمی که نه تنها در دنیای فوتبال جایگاهی ندارد بلکه حتی در فوتبال آسیا هم یک حریف درجه سوم محسوب میشود اما با همین قدرت کم، به نیوزیلند نباخت و به نتیجه مساوی ۲-۲ رسید. تازه احتیاج به یادآوری نیست که نیوزیلند در جام جهانی دو بار از ما جلو افتاد و برای نباختن برابر همین تیم قدرتمند از نظر آقایان!! جبران مافات کردیم.
البته شاید هم همه ما اشتباه می کنیم و ماست، سیاه است!!
