به گزارش "ورزش سه"، ناکامی تلخ و سنگین تیم فوتبال امید در مسابقات ناگویا و حذف از دور گروهی، بار دیگر موجی از انتقادات را نسبت به وضعیت تیمهای ملی پایه و نحوه مدیریت فدراسیون به راه انداخته است. اتفاقی تکراری که حالا واکنش صریح اهالی فوتبال را به همراه دارد. در همین راستا فراز کمالوند، سرمربی باتجربه فوتبال ایران، در گفتوگوی تلفنی با برنامه «برجام» بدون هیچ تعارفی، دست روی ریشههای این عقب ماندگی گذاشت و از چرخه باطل تصمیمگیریها، توهم برتری در قاره آسیا و سرنوشت نیمکت تیمهای ملی گفت. مشروح صحبتهای او را در ادامه بخوانید:
* حرف زدن بی فایده است
نکته مهم این است که در این چهل سال این همه صحبتی که شده چه تاثیری داشته است؟ آیا حتی یک قدم به جلو برداشتهایم؟ 72 ساعت بعد از هر تورنمنتی که شکست خوردیم، رسانهها کارشناس دعوت کردند و یکسری حرفها زده شده و باز رفته تا تورنمنت بعدی. اول صحبتم میخواهم این را بگویم که علیرغم همه زحماتی که شما در برنامه برجام میکشید و بزرگوارانی را دعوت کردهاید، این حرف زدنها هیچ تاثیری ندارد.
دقیقا داریم آب در هاون میکوبید. از دو بزرگواری که آنجا نشستهاند و چکیده فوتبال این مملکت هستند بپرسید تا به حال در چند برنامه این مدلی شرکت کردهاند و به کدام یک از حرفهایشان توجه شده است. هر بار دورهم جمع میشویم، نظر میدهیم، اما فردا روز از نو و روزی از نو.
قلعهنویی این نفرات را دعوت کند؟
حرفم را از اینجا شروع میکنم که الان میگوییم تیم ملی بزرگسالان ما بد نتیجه گرفت و آقای قلعه نویی بد کار کرد. الان بحث روز فوتبال ما این است که سن بازیکنان فعلی بالاست، خب اینها را دعوت نکنند چه کسی را دعوت کنند؟ آنهایی را دعوت کنند که پریروز چهار گل از کره شمالی خوردند؟ فوتبال ما همین است.
* توهم قدرت اول آسیا بودن را باور کردهایم
ما خودمان به خودمان یک دروغ گفتیم و همان را هم باور کردیم؛ 30 سال است که میگوییم قدرت اول آسیا هستیم. این دروغ از کجا بیرون آمده؟ کدام تیم ما قدرت اول آسیاست؟ اول تکلیف این دروغ را مشخص کنیم و قبول کنیم که جزو سه تیم برتر آسیا نیستیم. آخرین قهرمانی ما در آسیا مربوط به سال 1992 بوده. تا الان چند سال گذشته؟ آخرین قهرمانی جوانان ایران و صعود به المپیک چه زمانی بوده؟ باید با خودمان صادق باشیم و بپذیریم که فوتبالمان ضعیف است. اگر ضعیف نباشد که در این دو سال باخت جوانان به کرهشمالی که تیم درجه چندم آسیاست را نباید ببینیم. نوجوانان و امیدهایمان هم باختند.
* قدرت پنجم آسیا هم نیستیم
ما برای خودمان یک توهم ایجاد کردهایم و میگوییم قدرت اول آسیا هستیم. آقا ما قدرت پنجم آسیا هم نیستیم. ابتدا باید تکلیف خودمان با خودمان را مشخص کنیم. وقتی در جام باشگاههای آسیا هم از منطقه غرب نمیتوانیم صعود کنیم کدام قدرت برتر آسیا هستیم؟ حتی بکار تیم امید ما به جمع چهار تیم برتر صعود به المپیک نرسیده که دلمان خوش باشد. در این بین با انواع و اقسام مربی ایرانی و خارجی هم داشتیم.
* اگر انتخاب عبدی درست بوده باید 4 سال بماند
اشکال کار میدانید کجاست؟ الان که تیم امید باخته نباید درباره حسین عبدی صحبت کنیم چون او زحمتش را کشیده است. باید به این توجه کنیم که آیا پروسه دوستان برای انتخاب سرمربیان ملی درست است؟ البته اعتقادم این است که امیر قلعه نویی همیشه جزو بهترین مربیان داخلی بوده و بحثش جداست اما در بقیه ردهها چطور پیش رفتهایم؟ مربی تیم جوانان و المپیک را در ژاپن چطور انتخاب میکنند؟ اگر انتخاب آقای عبدی درست بوده باید به او برای چهار سال آینده هم فرصت بدهیم. معنی ندارد که بعد از باخت، سرمربی را عوض کنیم. این ایراد جدی است.
* هیئت رئیسه زودتر از عبدی باید عوض شود
کمیته فنی و هیئت رئیسه فدراسیون بر اساس یک دلایلی حسین عبدی را انتخاب کردهاند. اگر بنا به تغییر عبدی است، پس آن هیئت رئیسه اشتباه کرده و زودتر از عبدی باید تغییر کنند. این داستان باید از سرمنشأ حل شود. همین الان باید تشکیل جلسه شود؛ بالاخره یا فدراسیون در انتخابش اشتباه کرده یا کادر فنی اشتباه کرد. نمیتوانیم بگوییم که بازیکنان مقصرند. اگر سرمربی را با حساب و کتاب انتخاب کردیم باید پشتش باشیم. اگر هم مثلا مجید جلالی به عنوان رئیس کمیته فنی آمده و من که رفیقش بودم را انتخاب کرده، الان دیگر چه چیز را میخواهید درست کنید؟
* دیگر دوگانگی المپیک و فدراسیون بهانه نیست
جواب اول را کسی باید بدهد که پایه گذار این انتخاب و سیستم بوده. همیشه میگفتند مشکل تیم امید ایران این است که یک طرفش را کمیته ملی المپیک میکشد و یک طرفش دست فدراسیون فوتبال است. الان که دیگر این مشکل وجود نداشته و همه چیز در اختیار فدراسیون است. ضمن اینکه مشکل فقط روی فدراسیون تاج نیست. فدراسیونهای قبلی چه کردند؟ اصلا در این پنجاه سال در فوتبال چه کردهایم؟
* چهرههای فنی باید درباره سرمربیان تصمیم بگیرند
پیشنهادم این است که 12 چهره شاخص مثل مجید جلالی و حمید درخشان را جمع کنند. به طور واقعی به آنها اجازه تصمیم گیری برای انتخاب مربی تیمهای ملی بدهند. یادم است آقای جلالی را به عنوان رئیس کمیته فنی دعوت کردند اما نمیدانم به نظرات او توجه کردند یا نه. الان یک گروه از افراد استخوان خردکرده تشکیل دهند تا کار تخصصی انجام دهند. هیچ راه دیگری ندارد. مربی تیمهای رده پایه ملی را کسی باید انتخاب کند که خودش روی آن صندلی نشسته باشد، بازیکن ملی و مربی ملی باشد. در این صورت، درصد اشتباه کم میشود و اجرای آن به سود فدراسیون آقای تاج است.
* حمله به قلعهنویی و عبدی در شرایط فعلی غلط است
الان حمله به امیر قلعه نویی و حسین عبدی غلط است. وقتی حمله به آنها جایز است که مسیر انتخابشان درست باشد وگرنه حق نداریم آنها را زیر سوال ببریم. با علم بر شایستگی این نفرات آنها را انتخاب کردیم. مهدی تاج یک آدم فوتبالی است و از ایشان خواهش دارم پروسه انتخاب مربیان ملی را به عهده افراد متخصص بگذارند. وگرنه چند ماه دیگر باید همین برنامه را برگزار کنید و ببینید چرا نتیجه نگرفتهایم. اگر الان آقای عبدی را برکنار کنیم به این معنی است که در سالهای قبلی هم که او در تیمهای نوجوانان و جوانان بوده انتخابش اشتباه بوده است. برکناری او در شرایط فعلی معنی دیگری نمیدهد.
