به گزارش ورزش سه، اردوی فرانسه در ازمیت ترکیه با وجود ورود به دوران هیجانانگیز هدایت تیم ملی توسط زینالدین زیدان، زیر سایه سنگین اختلافی پنهان اما عمیق بین دو ستاره اصلی تیم قرار گرفته است.
اگر سر میز شام یا در جلسات تیمی به بازیکنان فرانسه نگاه کنید، کیلیان امباپه و عثمان دمبله هنوز کنار هم مینشینند، با هم صحبت میکنند و در بالاترین سطح حرفهای وظایفشان را جلو میبرند. اما کسانی که سالها صمیمیت بیحدوحصر این دو رفیق قدیمی را از نزدیک دیدهاند، شهادت میدهند که آن پیوند گرم گذشته دیگر وجود ندارد و جایش را به یک فاصله سرد و نگرانکننده داده است.
ریشه این کدورت به مصاحبههای اخیر و موضعگیریهای زنجیرهای بر سر مسائلی مثل توپ طلا بازمیگردد. اظهارات جنجالی امباپه در گفتوگو با فرانس فوتبال به مذاق ستاره پاریسنژرمن خوش نیامد و دمبله در هفتههای گذشته به شکلهای مختلف این کنایهها را تلافی کرد.

اولین بار وقتی متوجه این تنش شدیم که دمبله به طعنه به ادعای امباپه که به کنایه اشاره کرده بود «دمبله هرگز به عنوان فوتبالیست برگزیده شناخته نشده» اشاره کرد. اخیرا هم او در توصیف درخشش همتیمیاش خویچا کواراتسخلیا از عبارت کنایهآمیز «چشمها را سوزاندن» استفاده کرد؛ ادبیاتی خاص که عینا یادآور عبارات تند امباپه بود. جزئیاتی کوچک که کنار هم قرار گرفتنشان، راز یک دلخوری آشکار را برملا میکند.
یکی از اعضای کاروان فرانسه در کلرفونتن در گفتگو با رادیو مونت کارلو این فضای سرد بین امباپه و دمبله را اینطور تصویر کرده است: «اگر سطحی و گذری نگاه کنید، میبینید هنوز کنار هم غذا میخورند و کلماتی رد و بدل میکنند. اما اگر دقیقتر زوم کنید، یک سرمای عجیب را حس خواهید کرد. روزی که در قلعه کلرفونتن دوباره همدیگر را دیدند، همه متوجه شدند چیزی بین آنها تغییر کرده و دیگر مثل سابق نیستند.»
با این حال، کادر فنی زیدان فعلا ترجیح داده این موضوع را بحرانی جلوه ندهد. دلیلش هم کاملا مشخص است: در بعد حرفهای، هر دو بازیکن بینقص رفتار میکنند. امباپه کاپیتان اول است و دمبله معاون او؛ آنها وزن پیراهن ملی را میدانند، در تمرینات همکاری میکنند و اگر لازم باشد با هم حرف میزنند.

اما نگرانی واقعی برای میانمدت است. در کوتاهمدت تعهد و دیسیپلین حرفهای این دو ستاره برای پیش بردن چرخ دندههای تاکتیکی زیزو کفایت میکند، اما اگر این دیوار نامرئی و سرمای ادامهدار بین رهبران رختکن ریشه بدواند، تعادل تیم ملی فرانسه و آرامش اردوی خروسها میتواند در بزنگاههای حساس بعدی به شدت به خطر بیفتد.
