علی خلف که بهتازگی به عنوان مشاور رسانهای استقلال منصوب شده، در صفحه شخصیاش با کنایهای زننده به علیرضا بیرانوند، دروازهبان سالهای تیم ملی، نوشته است: «بعضی فوتبالیستها برای فرار از خدمت حتی قابلیت حامله شدن هم دارن!»
ماجرای علی خلف فقط یک استوری عجیب نیست؛ سؤال مهمتر این است که اصلاً چرا یک مقام رسمی باشگاه استقلال باید درباره موضوعی که هیچ ارتباطی به باشگاه ندارد، اینطور به یک ملیپوش فوتبال ایران حمله کند؟ پرونده خدمت بیرانوند مربوط به خود این بازیکن و مراجع قانونی است و اساساً چه ارتباطی به استقلال دارد که مشاور رسانهای این باشگاه باید وارد آن شود؟
بیرانوند سالها برای تیم ملی ایران بازی کرده و یکی از چهرههای شناختهشده فوتبال ایران است. اگر درباره وضعیت سربازی او ابهام یا انتقادی وجود دارد، میتوان درباره قانون، روند پرونده و مسئولیتهای خود بازیکن صحبت کرد؛ اما اینکه یک مدیر باشگاه با ادبیاتی توهینآمیز وارد ماجرا شود، هیچ توجیه حرفهای ندارد.
حتی اگر بیرانوند رقیب استقلال بود، باز هم چنین ادبیاتی از سوی یک مشاور قابل دفاع نبود؛ حالا وقتی موضوع اصلاً به استقلال مربوط نیست، این سؤال جدیتر میشود که مشاور رسانهای باشگاه دقیقاً با چه منطقی باید وارد چنین دعوایی شود؟
نکته عجیبتر اینکه این اتفاق در باشگاهی رخ میدهد که خودش با انبوهی از مشکلات مدیریتی و مالی روبهروست. مشاور رسانهای استقلال قرار است به حفظ اعتبار باشگاه و مدیریت حاشیهها کمک کند، نه اینکه خودش تبدیل به منبع تولید حاشیه شود.
وقتی علی تاجرنیا، رئیس هیاتمدیره و سرپرست مدیرعاملی باشگاه، هم درگیر فضای توئیتر اینستاگرام و ترندهای مجازی است، ظاهراً عجیب نیست که چنین رفتاری در بدنه مدیریتی باشگاه هم دیده شود. اما استقلال به جای مسابقه استوری و کنایه، به مدیرانی نیاز دارد که به مشکلات واقعی باشگاه بپردازند.
توهین به بیرانوند هیچ مسئلهای از استقلال حل نمیکند؛ بهخصوص درباره موضوعی که اساساً هیچ ارتباطی با این باشگاه ندارد. سؤال ساده این است: چرا باید یک باشگاه فوتبال، و مشخصاً مدیر رسانهای آن، خود را وارد پرونده شخصی یک ملیپوش کند و بعد هم با ادبیاتی توهینآمیز درباره او موضع بگیرد؟
