خیلیها فکر میکردند دوران آمارهای فضایی لالیگا با رفتن لیونل مسی و کریستیانو رونالدو به تاریخ پیوسته و خواب زدن ۴۸ یا ۵۰ گل در یک فصل دیگر تعبیر نخواهد شد، اما رافینیا تصمیم گرفت پرونده این ارقام دیوانهوار را دوباره باز کند.
به گزارش ورزش سه، ۱۲ گل در ۷ بازی ابتدایی؛ این آماری است که ستاره برزیلی بارسلونا را وارد منطقهای ممنوعه میکند؛ جایی که جز غولهای تاریخ فوتبال پای کسی به آن نرسیده است. داریم از بهترین بازیکن این روزها صحبت میکنیم: رافینیا.
جالب اینکه این انفجار ویرانگر همزمان شد با یک شوک بزرگ؛ خط خوردن اسم رافینیا از فهرست ۳۰ نفره نامزدهای توپ طلا. با این حال او وارد جنگهای زرگری نشد، مصاحبههای آتشین نکرد و بیرحمانهترین شیوه ممکن را برای پاسخ دادن انتخاب کرد: کوبیدن توپ به تور دروازهها.
حالا که او به هیولایی مهارنشدنی برای خطوط دفاعی اسپانیا تبدیل شده، یک پرسش بزرگ نقل محافل شده است؛ آیا رافینیا میتواند عقربههای ساعت را به دوران اوج لئو و کریس برگرداند؟
آماری که به این دوران تعلق ندارد
ارقام به تنهایی گویای این جنون مطلق است: ۱۲ گل در ۷ مسابقه لالیگا، یعنی میانگین ۱.۷۱ گل در هر نبرد. برای اینکه بزرگی این شروع درخشان موشکافی شود، کافی است آن را کنار آتشبازیهای قرن جاری دو فوقستاره ، دو ابرستاره تاریخ فوتبال بگذاریم. کریس و لئو.
کریستیانو رونالدو در فصل ۱۵-۲۰۱۴ در ۷ بازی اول خود با رئال مادرید ۱۳ گل زد و لیونل مسی در فصل ۱۸-۲۰۱۷ در همین تعداد مسابقه ۱۱ گل به ثمر رساند. این یعنی رافینیا سراغ رکوردهای معمولی نرفته و فصل را شبیه به کسانی استارت زده که سالها جدول رکوردهای لالیگا را به نام خودشان سند زده بودند.
یک حسابکتاب ساده، جنون ماجرا را عیانتر میکند: اگر رافینیا تا پایان هفته سیوهشتم همین نرخ گلزنی ۱.۷۱ را حفظ کند، از نظر ریاضی به رکورد ۶۵ گل میرسد؛ باورکردنی نیست ولی کاملا ممکن است.
قله فتحناشدنی مسی و رونالدو
با این حال، پیش از هر رویاپردازی بزرگی باید به قلهای که دو اسطوره ساختند دوباره نگاه کنیم. لیونل مسی در فصل ۱۲-۲۰۱۱ با ثبت ۵۰ گل در یک فصل لالیگا دیواری کشید که هنوز کسی از آن بالا نرفته و پشت سر او کریستیانو با ۴۸ گل در فصل ۱۵-۲۰۱۴ ایستاده است.
با رفتن آنها، حتی عبور از مرز ۴۰ گل شبیه به معجزه شد، چه برسد به عدد ۵۰ که رسما به موزه پیوست. اما رافینیا دوباره پایش را در این محدوده گذاشته است. او حتی لازم نیست با همین میانگین عجیب پیش برود؛ اگر بخواهد با ۵۱ گل رکورد مسی را بشکند، پس از ۱۲ گل کنونی، در ۳۱ بازی باقیمانده به ۳۹ گل نیاز دارد؛ یعنی میانگین ۱.۲۶ گل در هر دیدار که روی کاغذ غیرممکن به نظر نمیرسد.
سوارز، امباپه و لواندوفسکی؛ فاصله چند سال نوری است
حتی ماشینهای گلزنیِ پس از مسی و رونالدو هم نتوانستند به حریم آن ارقام دستنیافتنی نزدیک شوند. لوئیس سوارز در فصل رویایی ۱۶-۲۰۱۵ با بارسا به ۴۰ گل رسید که سقف هنرنمایی او در اسپانیا بود.
کیلیان امباپه در فصل ۲۵-۲۰۲۴ با ۳۱ گل برای رئال مادرید آقای گل شد و فصل بعد از آن با ۲۵ گل این عنوان را تکرار کرد. بهترین رکورد روبرت لواندوفسکی در لالیگا به فصل ۲۳-۲۰۲۲ با ۲۳ گل برمیگردد؛ آمارهایی که نشان میدهد در تمام این سالها چقدر فاصله تا صدر جدول تاریخ نجومی بوده است.
انتقام بزرگ؛ از خط خوردن تا شکار توپ طلا
نقطه عطف این درام فوتبالی درست همینجاست. رافینیا در شرایطی از لیست ۳۰ نامزد نهایی توپ طلا بیرون ماند که در دوره قبلی تا رتبه پنجم جهان بالا آمده بود. پاسخ او به این بیمهری، بدون یک کلمه حرف اضافه روی چمن آمد: ۱۲ گل در ۷ بازی.
این نمایش فراتر از یک فرم خوب زودگذر است. این آتشبازی سناریویی است که پایانش نه فقط بازگشت مقتدرانه به جمع نامزدهای توپ طلای ۲۰۲۷، بلکه شانس بالای او برای لمس خود این جایزه طلایی خواهد بود. مشخص نیست آیا طرد شدن از جمع نامزدها بنزین این موتور شده یا نه، اما هرچه در زمین میگذرد مشخص میشود داستان امسال رافینیا تمام المانهای یک انتقام تمامعیار سینمایی را دارد.
مسی و رونالدو از لالیگا رفتند و همراه با آنها آمار و ارقام تخیلی هم رفت، اما بعد از تنها ۷ مسابقه رافینیا به میدان آمد و پرسشی پیش روی همه گذاشت که کمتر کسی انتظارش را داشت: اگر عقربههای ساعت به عقب برگردد چه؟ فعلا پاسخ این پرسش نه در مصاحبههاست و نه در نظرسنجیها؛ پاسخ زیر استوکهای رافینیا پنهان شده است.
