برق طلا در کاروان فرشتگان میناب

در میان این چهار مدال، طلای مرتضی نعمتی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود؛ مدالی که نه فقط نخستین طلای کاروان ایران در این دوره از بازی‌ها، بلکه حاصل یک روز پرفشار و پرماجرا برای تیم ملی کاراته بود.
مرتضی نعمتی در وزن ۷۵- کیلوگرم، از همان نخستین مبارزه نشان داد برای چیزی فراتر از یک مدال آمده است. او در مرحله یک‌چهارم نهایی حریفی از قزاقستان را با نتیجه قاطع ۸ بر صفر شکست داد و در نیمه‌نهایی نیز با همین اختلاف قابل توجه، باتیکان از فیلیپین را ۸ بر ۲ از پیش رو برداشت تا راهی فینال شود. فینال، اما داستان متفاوتی داشت. نعمتی مقابل نازمی‌رادوف از ترکمنستان قرار گرفت؛ مبارزه‌ای نزدیک که تا آخرین لحظات نمی‌شد نتیجه آن را پیش‌بینی کرد. در نهایت این نماینده ایران بود که با پیروزی ۴ بر ۳ روی سکوی نخست ایستاد و نام خود را به عنوان نخستین طلایی کاروان ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا ثبت کرد.
سجاد گنج‌زاده، سرمربی تیم ملی کاراته، عملکرد نعمتی را از بهترین نمایش‌های سه روز نخست مسابقات دانست و گفت او عملا «فینال زودرس» خود را در همان دور نخست تجربه کرده بود. نعمتی البته برای گنج‌زاده یک نکته دیگر هم داشت؛ حریف فینال را پیش از این شکست داده بود و در ناگویا نیز توانست دوباره از سد او عبور کند.
 سه نقره ارزشمند
اما طلای نعمتی تنها مدال ایران نبود. علی‌اصغر آسیابری در وزن ۸۴- کیلوگرم نیز تا فینال پیش رفت و یکی از دشوارترین مسیر‌ها را پشت سر گذاشت. او در یک‌چهارم نهایی عبدالله بابیکرا از قطر را ۴ بر یک شکست داد و سپس در نیمه‌نهایی با نتیجه ۵ بر صفر عبدالله الخطیب از فلسطین را مغلوب کرد. فینال، اما به اندازه مسیر صعود او موفقیت‌آمیز نبود. آسیابری برابر محمد الجعفری، ستاره اردنی و دارنده چهار طلای آسیا و سه مدال جهانی، قرار گرفت و در نهایت ۹ بر یک شکست خورد تا به مدال نقره برسد. گنج‌زاده معتقد است یکی از مشکلات آسیابری پیش از فینال، نوع مبارزه حریفانش بوده است. به گفته او، دو حریف آسیابری بیشتر از آنکه مبارزه کنند، از رویارویی مستقیم فرار می‌کردند و همین موضوع تمرکز و تنظیمات ذهنی نماینده ایران را بر هم زد. سرمربی تیم ملی همچنین تأکید کرد که الجعفری نفر اول رنکینگ جهان است و آسیابری پیش از این نیز با او مبارزه کرده بود؛ بنابراین تیم ایران امید زیادی داشت که این بار نتیجه متفاوتی رقم بخورد. در بخش بانوان نیز فاطمه‌زهرا سعیدآبادی یکی از چهره‌های قابل توجه روز سوم بود. او در وزن ۵۵- کیلوگرم، مسیر فینال را با قدرت طی کرد؛ ابتدا نماینده لائوس را ۸ بر صفر شکست داد، سپس مقابل حریف سنگاپوری ۹ بر یک به پیروزی رسید و در نیمه‌نهایی نیز با نتیجه ۸ بر صفر از سد نماینده اندونزی گذشت. فینال، اما با حاشیه همراه شد. سعیدآبادی برابر آدئولا فی رابرت از مالزی قرار گرفت و با وجود نمایش خوب و برتری‌هایی که در طول مبارزه داشت، در نهایت ۶ بر ۴ شکست خورد و به مدال نقره رسید. تصمیمات داوری نیز اعتراض کادر فنی ایران را به دنبال داشت و پگاه زنگنه، کوچ تیم ایران، در جریان اعتراض به عملکرد داوران از صندلی کوچ اخراج شد. سومین نقره انفرادی ایران، اما پایان کار نبود. تیم کاتای بانوان نیز برای نخستین بار در تاریخ بازی‌های آسیایی توانست در این رشته روی سکوی مسابقات قرار بگیرد. فاطمه صادقی، سپیده امینی و زینب‌السادات حسینی پس از عبور از تایلند و فیلیپین، به فینال رسیدند و مقابل ویتنام قرار گرفتند. اگرچه در دیدار نهایی با نتیجه ۵ بر صفر شکست خوردند، اما همین نایب‌قهرمانی یک اتفاق تاریخی برای کاتای بانوان ایران بود. به این ترتیب، روز سوم برای کاراته ایران با یک طلا و سه نقره به پایان رسید؛ چهار فینال، چهار مدال و یک طلای تاریخی که می‌تواند برای ادامه رقابت‌ها اهمیت زیادی داشته باشد. حالا نگاه‌ها به امروز دوخته شده است؛ جایی که محمود نعمتی، برادر مرتضی، باید روی تاتامی برود. گنج‌زاده با اشاره به طلای مرتضی امیدوار است انرژی این موفقیت به برادر او هم منتقل شود. او درباره محمود با اطمینان گفت که وقتی مرتضی طلا می‌گیرد، انرژی محمود چند برابر می‌شود و وعده داد که نماینده ایران در روز چهارم «گل می‌کارد.» اگر پیش‌بینی گنج‌زاده محقق شود، شاید روز سوم ناگویا آغاز یک داستان طلایی برای کاراته ایران باشد.