به گزارش ورزش سه، بعضی پیراهنها صرفا چند تکه پارچه به هم دخته شده برای پوشیدن در یک مسابقه فوتبال نیستند، تکهای از حافظه و هویت تاریخی یک باشگاهند. برایتون دیشب در شبی باشکوه در ورزشگاه خانگیاش ایمکس با پیراهنی پا به میدان گذاشت که قرار بود تنها برای یک مسابقه بر تن بازیکنان بنشیند؛ پیراهن که نه، پرچمی ویژه برای جشن ۱۲۵ سالگی باشگاه که طراحیاش عمدا از طراحی اولین روزهای حیات مرغان دریایی الهام گرفته شده بود.

پیراهنی بسیار جذاب و زیبا. یکی از زیباترین و قشنگترین کیتهای فوتبال که در این چند ساله دیدهایم. بسیار شیک و کلاسیک که بیشتر به پیراهن پلوخوری و پوشیدن در مهمانیها میخورد تا لباس فوتبال. در تصاویری که سایت رسمی باشگاه برایتون منتشر کرده هم این پیراهن را با شلوار رسمی پارچهای و کمربند پوشیدهاند.

چند ساعت بعد، این لباس نوستالژیک با ثبت یکی از درخشانترین و تاریخیترین پیروزیهای معاصر باشگاه زمین چمن را تسخیر کرد: تحقیر ۳ بر ۰ آرسنال، مدافع عنوان قهرمانی لیگ برتر.
پیراهنی که از دل تاریخ بیرون آمد
باشگاه برایتون در ۲۴ ژوئن ۱۹۰۱ متولد شد و در سال جاری جشن ۱۲۵ سالگی خود را برپا میکند. مدیران باشگاه با همکاری کمپانی نایکی، کیت ویژه و تکبازی فوقالعادهای را طراحی کردند تا ریشههای هویتی تیم را زنده کنند.
اولین مسابقه رسمی تاریخ برایتون در ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۱ ثبت شده و جدال با آرسنال دقیقا در آستانه این سالگرد تاریخی برگزار میشد؛ بهترین بزنگاه برای رونمایی از این لباس ویژه. کیت دیشب با طرحهای معمول تفاوت چشمگیری داشت؛ پیراهنی با رنگ آبی یکدست همراه با شورت کرمرنگ که حتی لوگوی باشگاه و نام حامی مالی روی آن بسیار مات و مینیمال کار شده بود تا اصالت لباس سالهای آغازین قرن بیستم را بازسازی کند.

یک لباس قدیمی، یک شب کاملاً مدرن
برایتون قرار بود سالگرد تاسیس خودش را جشن بگیرد، اما در زمین مسابقه خبری از تشریفات و تعارف نبود. شاگردان فابیان هورتسلر از ثانیه اول آرسنال را در تله پرسی سهمگین گرفتار کردند و ماشین جنگی آرتتا را از کار انداختند. شدت فشار میزبان به قدری مرگبار بود که مدافعان آرسنال در سادهترین پاسکاریها و بازیسازی از عقب زمین به بنبست خوردند و بدترین ۴۵ دقیقه فصل آرسنال را دیدیم. پاسکال گروس در دقیقه ۳۱ طلسم را شکست، شارالامپوس کوستولاس در واپسین لحظات نیمه اول برتری را دوبرابر کرد و چما آندرس در دقیقه ۵۷ با اولین گل خود در اولین استارت فیکس لیگ برتریاش، تیر خلاص را شلیک کرد؛ سه گل بدون اینکه آرسنال حتی مجالی برای واکنش بیابد.
لباس خوشیمن برای یک نسل جدید
حتی اگر هواداران برایتون قرار بود برای این پیراهن تکنسخهای سناریویی بهتر تصور کنند هیچکس نمیتوانست چنین رویایی ببیند؛ نتیجهای شیرینتر از تحقیر مدافع عنوان قهرمانی مگر میشود؟ برایتون با این برتری قاطع ۳ بر ۰ تا رده سوم جدول صعود کرد و سنگینترین باخت آرسنال در سه سال گذشته را به این تیم چشاند. آرسنال پیش از این نبرد در هر هفت مسابقه رسمی فصل به پیروزی رسیده بود و با یک برد دیگر میتوانست پس از ۱۲۳ سال به رکورد تاریخی هشت برد متوالی وولویچ آرسنال در فصل ۰۴-۱۹۰۳ برسد، اما مرغان دریایی این رویای بزرگ را به آتش کشیدند؛ حتی درخشش داوید رایا در دقایق پایانی مانع از چهارگله شدن شکست توپچیها شد و آنها شانس آوردند که سه گله باختند.

برایتون؛ کابوس تیمهای بزرگ
نمایش درخشان دیشب یک جرقه تصادفی نبود. شاگردان هورتسلر در ماههای گذشته بارها ثابت کردهاند که در دوئلهای بزرگ به هیولایی مهارنشدنی تبدیل میشوند.
آنها در ماه مارس در همین ورزشگاه لیورپول را ۲ بر ۱ از پیش رو برداشتند، در آوریل با سه گل چلسی را در هم کوبیدند و تنها سه روز پیش از نبرد با آرسنال، در جهنم اولدترافورد شکست ۲ بر ۰ مقابل منچستریونایتد در جام اتحادیه را با یک کامبک تماشایی به پیروزی ۳ بر ۲ تبدیل کردند.

شکست دادن دو غول فوتبال انگلیس در فاصله ۷۲ ساعت، ترجمان هدفی است که هورتسلر از آن به عنوان «به چالش کشیدن ساختار سنتی قدرت» در لیگ جزیره یاد میکند.
این دیگر تصادف نیست
بررسی دادههای گذشته نشان میدهد که برایتون از فصل ۱۹-۲۰۱۸ به بعد، بارها موفق شده غولهای موسوم به بیگسیکس شامل منچسترسیتی، منچستریونایتد، لیورپول، چلسی، آرسنال و تاتنهام را زمینگیر کند و رکوردی بینظیر به ثبت برساند. این ذهنیت جاهطلبانه سالهاست که در تار و پود برایتون ریشه دوانده و حالا زیر نظر هورتسلر به اوج بلوغ تاکتیکی رسیده است.
باشگاهی که از ۱۹۰۱ تا امروز همیشه حرفی برای گفتن داشته
پشت این تار و پودهای لاجوردی زیبا، داستانی ۱۲۵ ساله نهفته است؛ مسیری که از سال ۱۹۰۱ آغاز شد، در سال ۱۹۱۰ با فتح جام خیریه به عنوان نخستین و تنهاترین افتخار ملی باشگاه مزین گشت و امروز به نبرد شانه به شانه در کورس مدعیان جزیره و فوتبال اروپا ختم شده است.
۱۱۶ سال پس از آن قهرمانی تاریخی، نسل جدید برایتون با پیراهنی که نماد هویت کهن باشگاه بود، حماسهای مدرن آفریدند.

