به گزارش “ورزش سه” امیر قلعهنویی حالا در موقعیتی قرار گرفته که پیش از این هیچکدام از سرمربیان ایرانی یا خارجی تیم ملی تجربه نکردهاند. او با حضور در هتل المپیک و آغاز رسمی اولین اردوی تیم ملی در راه جام ملتهای آسیا، قرار است برای سومین بار به عنوان سرمربی ایران در جام ملتهای آسیا روی نیمکت بنشیند. سومین حضور در معتبرترین تورنمنت ملی قاره کهن، در شرایطی برای قلعهنویی رقم میخورد که یک مأموریت بزرگ و البته تاریخی پیش روی او قرار دارد. رساندن ایران به فینال جام ملتها، اتفاقی که بیش از نیم قرن است برای فوتبال ایران رخ نداده است.
قلعهنویی نخستین تجربه خود در جام ملتهای آسیا را در سال ۲۰۰۷ داشت. تیم تحت هدایت او در مرحله یکچهارم نهایی برابر کرهجنوبی قرار گرفت و پس از تساوی در جریان مسابقه، در ضربات پنالتی شکست خورد تا از رسیدن به جمع چهار تیم پایانی باز بماند.
سالها بعد، قلعهنویی بار دیگر به نیمکت تیم ملی برگشت و این بار در جام ملتهای ۲۰۲۳ قطر، تیمی را هدایت کرد که تا نیمهنهایی پیش رفت. ایران در آن مسابقه مقابل قطر قرار گرفت و در دیداری نزدیک با نتیجه ۳ بر ۲ شکست خورد تا رؤیای رسیدن به فینال برای یک دوره دیگر به تعویق بیفتد.
حالا اما قصه برای قلعهنویی متفاوت است. او پس از تجربه جام جهانی ۲۰۲۶، قراردادش با فدراسیون فوتبال را تا پایان جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ تمدید کرده و قرار است سومین جام ملتهای دوران مربیگریاش را روی نیمکت ایران تجربه کند.
اما این بار یک عدد بزرگ هم مقابل نام ایران قرار گرفته است: ۵۱ سال. آخرین باری که ایران در فینال جام ملتهای آسیا حضور داشت، به سال ۱۹۷۶ برمیگردد. زمانی که تیم ملی در تهران با شکست کویت برای سومین دوره متوالی قهرمان آسیا شد. ایران پس از آن دیگر هرگز به فینال این مسابقات نرسید.
در واقع، اگر تیم ملی در جام ملتهای ۲۰۲۷ بتواند به دیدار نهایی برسد، فاصله آخرین حضور ایران در فینال تا آن مسابقه به ۵۱ سال خواهد رسید. یک فاصله تاریخی که نسلهای مختلف فوتبال ایران نتوانستهاند آن را پایان دهند.
جالب اینکه در این فاصله، ایران بارها تا آستانه فینال رفت اما هر بار یک قدم کم آورد. هفت بار تیم ملی در نیمهنهایی جام ملتها حاضر شد و در هر هفت مرتبه از رسیدن به مسابقه نهایی بازماند. هفت نیمهنهایی، هفت شکست و هفت بار از دست رفتن فرصت رسیدن به فینال.
این بار اما قرعه زندگی فوتبال ایران، یک مأموریت ویژه را مقابل امیر قلعهنویی قرار داده است. سرمربیای که خودش دو بار طعم حذف در مراحل پایانی جام ملتها را چشیده، حالا برای سومین مرتبه باید تیم ملی را به این رقابتها ببرد. با این تفاوت که این بار هدف فقط عبور از مرحله گروهی یا حتی رسیدن به نیمهنهایی نیست؛ هدف، فینال است.
ایران آخرین بار در سال ۱۹۷۶ ایستاد و پس از آن، هر بار یک قدم مانده به آن متوقف شد. حالا قلعهنویی میخواهد این بار آن یک قدم را بردارد. مأموریتی که اگر به سرانجام برسد، نه فقط یک ناکامی شخصی یا یک دوره ناموفق را جبران میکند، بلکه میتواند به طلسمی پایان دهد که نسلهای مختلف فوتبال ایران را در حسرت حضور دوباره در فینال نگه داشته است و شاید برای نسلی از بازیکنان تیم ملی که جام جهانی را تجربه کردهاند اما هنوز جام قهرمانی ملی را در ویترین افتخارات خود ندارند، جام ملتهای ۲۰۲۷ آخرین فرصت برای ساختن چنین میراثی باشد.
