حردانی به سبک خودش جلو رفت
چند روز قبل، آینده صالح حردانی در استقلال در هالهای از ابهام قرار داشت. مدافع آبیها پس از اتفاقات انضباطی از تمرینات کنار گذاشته شد، دو مسابقه مقابل آلومینیوم اراک و پیکان را از دست داد و در نهایت پس از حضور در جلسات انضباطی و عذرخواهی، با موافقت سهراب بختیاریزاده به تمرینات برگشت. فرصتی که حردانی آن را برای ابراز پشیمانی از رفتارش در گذشته قدر دانست و آن را از دست نداد.
اما بخش جذاب ماجرا از جایی شروع شد که بختیاریزاده دوباره به او اعتماد کرد. حردانی نه در یک بازی معمولی، بلکه در نخستین مسابقه آسیایی استقلال بعد از آن حاشیهها، دوباره در ترکیب اصلی قرار گرفت؛ آن هم مقابل السدی که اکرم عفیف را در اختیار داشت؛ بازیکنی که یکی از مهمترین تهدیدهای تیم قطری محسوب میشد.
مأموریت سخت؛ عفیف نباید نفس میکشید
حردانی در سمت راست خط دفاع استقلال روز سختی داشت، اما اجازه نداد عفیف به مهره تعیینکننده السد تبدیل شود. عفیف بارها در کانالهای مختلف جابهجا شد تا از فشار یار مستقیم خود خارج شود، اما حردانی در تقابلهایش کماشتباه بود و اجازه نداد ستاره قطری فضای لازم برای اثرگذاری را پیدا کند.
در مجموع، السد نتوانست از جناحی که عفیف در آن فعال بود، آن خطری را که انتظار میرفت ایجاد کند و حردانی یکی از عوامل مهم خنثی شدن این تهدید بود.
در همین راستا بخوانید: آمار عجیب و غریب از بازی استقلال - السد؛ بازی دست حریف بود!
حردانی فقط دفاع نکرد؛ روی گل دوم هم نقش داشت
شاید مهمترین بخش پاسخ حردانی به سهراب، فقط عملکرد دفاعی او نبود. در ابتدای نیمه دوم و روی گل دوم استقلال، حردانی با سماجت و دوندگی از سمت راست پیش رفت و توپ را به یاسر آسانی رساند؛ آسانی هم پاس نهایی را برای سعید سحرخیزان ارسال کرد تا استقلال فاصله را دو برابر کند.
این یعنی حردانی در همان مسابقهای که مأموریت اصلیاش کنترل عفیف بود، از وظایف هجومیاش هم غافل نشد؛ دفاع کرد، جنگید، جلو رفت و در ساختن گل دوم هم سهم داشت.
عذرخواهی حردانی این بار با فوتبال بود
حردانی پیش از بازگشت، عذرخواهی خودش را هم به زبان آورده بود و گفته بود در خدمت سهراب بختیاریزاده است. اما بعضی عذرخواهیها را میشود در زمین هم تکرار کرد؛ با اجرای درست دستور مربی، با دویدن برای تیم و با ایستادن مقابل یکی از خطرناکترین بازیکنان حریف.
حالا میتوان گفت حردانی پاسخ دومش را هم داد؛ این بار بدون مصاحبه و بدون توضیح.
او با عملکردش مقابل السد نشان داد که تنبیه را پشت سر گذاشته و برای بازگشت به اعتماد سهراب، راه فوتبال را انتخاب کرده است.
شاید این بهترین پایان ممکن برای یک اختلاف درونتیمی باشد؛ مربی کوتاه نیامد، بازیکن عذرخواهی کرد، دوباره فرصت گرفت و در اولین مأموریت بزرگ، پاسخ اعتماد را داخل زمین داد.
