جام جم آنلاین - پیروزی ۳ بر ۱ تیم امید ایران مقابل امارات فقط حاصل برتری فردی بازیکنان نبود. شاگردان حسین عبدی از نظر سازماندهی تیمی نیز عملکرد بهتری نسبت به حریف داشتند و به ویژه در نیمه دوم توانستند نقاط ضعف ساختار دفاعی امارات را هدف قرار دهند.
آرایش تاکتیکی دو تیم
ایران بازی را با سیستم۳-۳-۴ آغاز کرد. در این سیستم محمدامین حزباوی و مسعود محبی نقش مهمی در آغاز حملات از عقب زمین داشتند و دو وینگر تیم بارها عرض زمین را به خوبی پوشش دادند.
امارات با سیستم ۱-۳-۲-۴ وارد زمین شد. ایگور بیشکان تلاش داشت با حضور سه هافبک هجومی پشت مهاجم نوک مالکیت بیشتری در میانه زمین داشته باشد و از سرعت بازیکنان کناری استفاده کند.
برتری ایران در کنارهها
یکی از مهمترین تفاوتهای دو تیم در استفاده از کنارههای زمین بود. فرزین معاملهگری در سمت چپ بارها خط دفاع امارات را تحت فشار قرار داد. گل نخست ایران نیز دقیقا از همین منطقه شکل گرفت. ارسال دقیق معاملهگری و ضربه سر پوریا شهرآبادی حاصل حملهای بود که بارها در طول مسابقه تکرار شد.
امارات در پوشش فضای پشت مدافعان کناری خود مشکل داشت و همین ضعف باعث شد ایران بارها به موقعیت برسد.
نقش کلیدی شهرآبادی
پوریا شهرآبادی موثرترین بازیکن هجومی ایران بود. او فقط گل نخست را نزد بلکه در صحنه گل دوم نیز نقش اصلی را ایفا کرد. تحرک مداوم بین خطوط دفاعی امارات باعث شد مدافعان حریف بارها از جای خود خارج شوند.
شهرآبادی در این مسابقه بیشتر شبیه یک مهاجم سایه بازی کرد تا یک وینگر کلاسیک. او مرتب از جناح به مرکز زمین میآمد و مدافعان امارات را دچار سردرگمی میکرد.
هافبکهای ایران برنده نبرد میانه میدان
مبین دهقان و پوریا لطیفیفر در میانه میدان عملکرد کماشتباهی داشتند. ایران با گردش سریع توپ اجازه نداد امارات مالکیت پایداری در مرکز زمین داشته باشد.
هر زمان امارات برای پرس جلو میآمد بازیکنان ایران با پاسهای کوتاه و تغییر منطقه بازی از فشار خارج میشدند.
مشکل اصلی امارات
امارات در فاز هجومی برنامه مشخصی داشت و تلاش میکرد با پاسهای ترکیبی از جناح راست به محوطه جریمه برسد. گل این تیم نیز از همین مسیر به دست آمد.
با این حال فاصله زیاد میان خطوط دفاع و هافبک بزرگترین مشکل تیم بیشکان بود. هر بار که امارات توپ را از دست میداد فضای زیادی پشت هافبکهای این تیم ایجاد میشد و ایران به سرعت وارد ضدحمله میشد.
تعویضهای تاثیرگذار عبدی
حسین عبدی در نیمه دوم با استفاده از کسری طاهری انرژی تازهای به خط حمله تیمش داد. طاهری در گل سوم نقش مهمی داشت و با فرار سریع خود ساختار دفاعی امارات را به هم ریخت.
برخلاف کادر فنی ایران تعویضهای امارات تاثیر چندانی بر روند مسابقه نداشت و این تیم نتوانست بعد از گل نخست خود فشار مستمری روی دروازه ایران ایجاد کند.
ایران در اکثر دقایق مسابقه تیم برتر زمین بود. برتری در نبردهای کناری استفاده بهتر از ضدحملات تحرک بالای شهرآبادی و مدیریت مناسب میانه میدان مهمترین عوامل موفقیت شاگردان حسین عبدی بودند.
امارات در مالکیت توپ عملکرد قابل قبولی داشت، اما ضعف در انتقال دفاع به حمله و ناهماهنگی مدافعان مرکزی باعث شد مقابل حملات سریع ایران آسیبپذیر باشد.
اگر امیدهای ایران همین کیفیت را در مسابقات بعدی حفظ کنند یکی از مدعیان جدی صعود از مرحله گروهی و حضور در مراحل پایانی خواهند بود.
آنالیز فنی: ایران چگونه امارات را شکست داد؟

تیم ملی فوتبال امید ایران به بهترین شکل ممکن کارش را در بازیهای آسیایی شروع کرد. آنها میتوانند در ادامه هم یک تیم تمام مدعی باشند؟