آبیپوشان دوشنبهشب در ورزشگاه بصره یکی از قدرتمندترین تیمهای قطر را با سه گل شکست دادند تا لیگ نخبگان آسیا را با یک پیروزی بزرگ و امیدوارکننده آغاز کنند؛ بردی که فقط سه امتیاز ارزشمند برای استقلال به همراه نداشت، بلکه شاید نشانهای از شکلگیری تیمی بود که کمتر کسی در ابتدای فصل انتظارش را داشت.
السد با ستارههایی مانند روبرتو فیرمینو، اکرم عفیف و اوتاویو به بصره آمده بود؛ تیمی که در چهار مسابقه ابتدایی لیگ ستارگان قطر ۱۹ گل به ثمر رسانده و با قدرت وارد فصل جدید شده بود. روی کاغذ، شاید بسیاری از معادلات به سود نماینده قطر بود. اما فوتبال روی کاغذ بازی نمیشود و استقلال خیلی زود این موضوع را به حریف یادآوری کرد.
آبیها از همان دقایق ابتدایی نشان دادند قرار نیست مقابل السد صرفا به دفاع و حفظ نتیجه فکر کنند. استقلال پرس کرد، دوید، توپ گرفت و در لحظه مناسب ضربه زد. نتیجه این رویکرد، سه گل بود؛ سه گلی که توسط یاسر آسانی، سعید سحرخیزان و اسماعیل قلیزاده به ثمر رسید و شبی فراموشنشدنی را برای استقلال رقم زد.
یک تیم واقعی
شاید مهمترین نکته درباره این پیروزی، خود نتیجه ۳ بر صفر نباشد؛ چیزی که بیشتر از نتیجه جلب توجه میکند، تصویری است که استقلال از خودش به نمایش گذاشت. تیمی که بازیکنانش برای یکدیگر میدویدند، در نبردهای تنبهتن عقب نمیکشیدند و برای هر توپ با نهایت انرژی میجنگیدند.
استقلال در این مسابقه وابسته به یک ستاره نبود. اگر آسانی گل زد، سحرخیزان گل زد و قلیزاده هم در ادامه کار خودش را کرد. اگر خط حمله درخشید، خط دفاع هم اجازه نداد ستارههای السد نفس راحتی بکشند. حردانی، آقاسی، چشمی و دیگر بازیکنان بارها در برابر حملات حریف ایستادند و در نهایت استقلال مسابقه را بدون دریافت گل به پایان رساند.
پرس شدید آبیها هم یکی از مهمترین ویژگیهای این نمایش بود. حردانی، سحرخیزان، قلیزاده و رزاقینیا بارها با دوندگیهای خود اجازه ندادند السد به راحتی بازیسازی کند. استقلال عقب ننشست تا فقط از برتریاش محافظت کند؛ بلکه تا آخرین لحظه برای توپ و زمین جنگید. این همان چیزی است که میتواند یک تیم را از مجموعهای از بازیکنان جدا کند.
آسانی؛ جواهری که میدرخشد
اگر قرار باشد یک نفر را به عنوان مرد اول این شب انتخاب کنیم، نام یاسر آسانی بالاتر از همه قرار میگیرد. ستاره آلبانیایی استقلال یکی از بهترین نمایشهای خود را با پیراهن آبی ارائه کرد و خیلی زود ورق مسابقه را به سود تیمش برگرداند. گل اول استقلال حاصل تیزهوشی و توپربایی آسانی بود؛ بازیکنی که فقط در فکر تمام کردن موقعیت خودش نبود. او بارها خط دفاعی السد را با حرکاتش به هم ریخت و تلاش کرد همتیمیهایش را هم در موقعیت گل قرار دهد. حتی وقتی سعید سحرخیزان یک فرصت مهم را از دست داد، آسانی دوباره برای مهاجم جوان استقلال موقعیت ساخت و این بار سحرخیزان قدر پاس او را دانست و گل دوم را به ثمر رساند. این نمایش برای آسانی ادامه همان فرم درخشان او در لیگ برتر بود. او در هفت بازی ابتدایی استقلال به صورت کامل در ترکیب حضور داشته و سه گل و یک پاس گل ثبت کرده بود و حالا در نخستین بازی آسیایی فصل نیز ۹۰ دقیقه در زمین ماند، یک گل زد و یک پاس گل داد. اما ماجرا برای آسانی فقط به عملکردش مقابل السد محدود نمیشود. این بازیکن پیش از این با پیراهن گوانگجو کرهجنوبی در نخستین دوره لیگ نخبگان درخشیده بود و در ۱۰ مسابقه ۹ گل به ثمر رسانده و یک پاس گل داده بود. حالا با گل مقابل السد، تعداد گلهای او در این رقابتها به ۱۰ رسید؛ آماری که او را در کنار روبرتو فیرمینو، مهاجم سرشناس السد، قرار میدهد. آسانی اکنون تنها سه گل با ریاض محرز، بهترین گلزن تاریخ لیگ نخبگان، فاصله دارد. البته محرز در این فصل رقابتها حضور ندارد و آسانی فرصت دارد در هفت مسابقه باقیمانده مرحله گروهی خودش را به صدر جدول گلزنان این تورنمنت نزدیکتر کند.
ساختن تیم پشت پنجرههای بسته
شرایط استقلال در شروع فصل ساده نبود. پنجره نقلوانتقالات بسته بود و تیم نهتنها نتوانست به شکل دلخواه تقویت شود، بلکه بازیکنان شناختهشدهای مانند رامین رضاییان و منیر الحدادی را هم از دست داد. اما شاید همین محدودیت، استقلال را به سمت راه دیگری هدایت کرد؛ اعتماد به بازیکنانی که در اختیار داشت. قرار گرفتن جوانانی مثل سحرخیزان، رزاقینیا، کوشکی، قلیزاده و سامان فلاح در کنار بازیکنان باتجربهتر مانند حردانی، آقاسی و چشمی و در مرکز این ترکیب هم بازیکنی مثل آسانی حضور دارد که میتواند تفاوتها را رقم بزند.
این ترکیب شاید روی کاغذ به اندازه برخی رقبای آسیایی پرزرقوبرق نباشد، اما در زمین ویژگی مهمی دارد: انسجام. استقلال پیش از این مسابقه نیز در لیگ برتر شکست نخورده و فقط یک گل دریافت کرده بود. حالا این تیم در نخستین آزمون بزرگ آسیایی هم موفق شد یکی از مدعیان فوتبال قطر را ۳ بر صفر شکست دهد. این اتفاق نمیتواند صرفا یک تصادف باشد.
بخش مهم این موفقیت را باید به سهراب بختیاریزاده نسبت داد؛ مربیای که در شرایطی نهچندان ایدهآل، تصمیم گرفت به جای تمرکز روی داشتههای از دست رفته، از داشتههای موجود بهترین استفاده را ببرد. او تیمی را به زمین فرستاد که از نام بزرگ السد نترسید. استقلال میدانست مقابل چه تیمی بازی میکند، اما تحت تأثیر نام حریف قرار نگرفت. حتی بعد از رسیدن به برتری هم از جنگیدن دست نکشید.
حالا لیگ نخبگان تازه برای استقلال شروع شده است. هنوز راه زیادی تا پایان این رقابتها باقی مانده و حریفان بزرگتری هم در انتظار آبیها هستند. اما اگر قرار باشد از این شب یک پیام روشن بیرون بیاید، آن پیام این است که استقلال شاید بیش از هر چیز دیگری یک «تیم» ساخته است. تیمی که با پنجره بسته وارد فصل شد، اما حالا دروازهای تازه به روی خودش باز کرده؛ دروازهای که از جنس خرید ستاره نیست، بلکه از جنس اعتماد، جنگندگی و اتحاد است؛ و اگر یاسر آسانی هم قرار باشد همینطور بدرخشد، شاید این دروازه استقلال را به جایی بسیار دورتر از چیزی که در ابتدای فصل تصور میشد، برساند.
انتقام شیرین
برد استقلال از یک جهت دیگر هم اهمیت ویژهای داشت. السد سالها یکی از رقبای آزاردهنده آبیها بوده است. استقلال آخرین بار در جریان ۹۰ دقیقه قانونی، در اسفند ۱۳۸۱ موفق شده بود این تیم را شکست دهد؛ بردی که حالا بیش از دو دهه از آن گذشته بود. در سالهای بعد، مساویهای یک بر یک و ۲ بر ۲، شکست سنگین در سال ۲۰۱۸ و باخت ۲ بر صفر در سال ۲۰۲۴، السد را به یکی از گربههای سیاه استقلال تبدیل کرده بود. حتی آخرین پیروزی آبیها مقابل این تیم در سال ۱۳۹۵ نیز بعد از تساوی در وقت قانونی و اضافه و در ضربات پنالتی به دست آمده بود. اما این بار خبری از پنالتی و، اما و اگر نبود. استقلال در جریان بازی کار را تمام کرد؛ آن هم با سه گل و یک کلینشیت. این شاید شیرینترین بخش ماجرا باشد: استقلال نهتنها السد را شکست داد، بلکه برای اولین بار بعد از سالها در یک مسابقه رسمی و در جریان بازی، آن هم با سه گل، این کار را انجام داد.
