استقلال به نقطهای رسیده بود که حتی تصور یک تساوی دیگر هم برای هوادارانش قابل تحمل نبود. بازی مقابل پیکان هرچه جلوتر میرفت، بیشتر شبیه همان سناریوی آشنای ۰-۰ میشد؛ تیم موقعیت میخواست، اما راهی برای شکستن قفل بازی پیدا نمیکرد. تا اینکه سهراب بختیاریزاده دست به تغییر زد و این بار تعویض او دقیقاً همان چیزی شد که استقلال نیاز داشت.
جلالالدین ماشاریپوف وارد زمین شد و خیلی زود جریان مسابقه را تغییر داد. ستاره ازبکستانی هنوز با ماشاریپوفی که قبل از مصدومیت سنگین میشناختیم فاصله دارد، اما حتی در همین شرایط هم کیفیتش با هر لمس توپ مشخص است. او برای چند دقیقه حتی بازوبند کاپیتانی استقلال را بر بازو بست و درست در همان دقایقی که بازوبند میان آشورماتوف و روزبه چشمی جابهجا میشد، خودش ورق بازی را برگرداند.
این اتفاق برای ماشاریپوف اهمیت بیشتری دارد، چون او مدتها بابت نیمکتنشینی و فرصت کم برای بازی ناراحت بود. حتی چند هفته قبل با دلخوری سراغ بختیاریزاده رفت و از سرمربی استقلال پرسید چرا با وجود آمادگی، همچنان فرصت بازی پیدا نمیکند. ماشا در آن مقطع به صراحت تأکید کرده بود که آماده است و میتواند به تیم کمک کند.
حالا او حرفش را در زمین ثابت کرد. شاید هنوز به فرم ایدهآل نرسیده باشد، اما ورودش مقابل پیکان نشان داد استقلال برای ادامه فصل به چنین بازیکنی احتیاج دارد؛ بازیکنی که با یک حرکت، یک پاس یا یک تصمیم درست بتواند ریتم بازی را عوض کند.
ماشاریپوف میتواند یکی از مهمترین برگهای برنده استقلال در ادامه فصل باشد. اگر بدنش اجازه بدهد و دوباره به همان ماشای قبل از مصدومیت تبدیل شود، شاید نه فقط خودش، بلکه کل تیم سهراب هم دوباره راه بیفتد. فعلاً اما یک پیام روشن فرستاده است: «گفتم آمادهام؛ حالا در زمین نشان دادم.»
