به گزارش خبرنگار مهر، مسابقات کشتی قهرمانی جهان ۲۰۲۶ در حالی از ۲ تا ۱۰ آبان ۱۴۰۵ در آستانه قزاقستان برگزار خواهد شد که این رقابتها مهمترین میدان کشتی جهان است؛ جایی که بهترین آزادکاران و فرنگیکاران دنیا توانایی خود را به نمایش میگذارند. آستانه پیش از این نیز در سال ۲۰۱۹ میزبان مسابقات جهانی بود و حالا بار دیگر قرار است کشتیگیرانی از کشورهای مختلف را در بالاترین سطح رقابتهای کشتی کنار هم قرار دهد.
برای یک کشتیگیر، مسابقات جهانی فقط یک تورنمنت در تقویم سالانه نیست. اینجا همان جایی است که ماهها تمرین، اردو، بدنسازی و برنامهریزی باید در چند دقیقه مبارزه روی تشک به نتیجه برسد. در جهانی، دیگر کیفیت تمرینات یا موفقیت در اردو ملاک نیست؛ کشتیگیر باید روبهروی بهترین حریفان دنیا قرار بگیرد و توانایی خود را در شرایط واقعی مسابقه ثابت کند.
برای کشتی ایران نیز اهمیت این دوره از مسابقات دوچندان است. ایران سال گذشته عنوان قهرمانی جهان در کشتی آزاد را به دست آورد و حالا با عنوان مدافع قهرمانی وارد میدان خواهد شد؛ اما شرایط جهانی امسال با یک سال قبل تفاوتهای مهمی دارد. آمریکا همچنان یکی از جدیترین مدعیان قهرمانی است و روسیه نیز پس از برداشته شدن محدودیتها، بار دیگر با نام، پرچم و سرود رسمی خود در رقابتهای جهانی حاضر خواهد شد؛ اتفاقی که بدون شک باعث شده تا روسها انگیزه زیادی داشته باشند. اتحادیه جهانی کشتی در اردیبهشت امسال اعلام کرد کشتیگیران روسیه و بلاروس بدون محدودیت و با پرچم رسمی کشورشان در تمام ردههای سنی، از جمله بزرگسالان، به مسابقات بازمیگردند.
به همین دلیل، جهانی آستانه را نمیتوان صرفاً رقابتی میان ایران و چند تیم دیگر دانست. این بار تقریباً تمام قدرتهای اصلی کشتی دنیا با انگیزهای ویژه وارد میدان میشوند؛ ایران برای دفاع از عنوان قهرمانی، آمریکا برای بازپسگیری جایگاه نخست و روسیه برای نشان دادن قدرتی که سالها یکی از ستونهای اصلی کشتی جهان بوده است.
آمریکا و روسیه؛ محک خوردن پیش از میدان اصلی
یکی از تفاوتهای مهم مدعیان جهانی با تیم ایران در مسیر آمادهسازی آنهاست. کشتیگیران آمریکایی و روسی در ماههای منتهی به جهانی، تنها به تمرین و اردو اکتفا نکردهاند و بارها در رقابتهای مختلف، از جمله لیگ حرفهای کشتی آزاد، روی تشک رفتهاند. این مسابقات شاید از نظر اعتبار همسطح جهانی نباشند، اما یک مزیت بسیار مهم دارند؛ کشتیگیر را وارد شرایط واقعی مبارزه میکنند. شرایطی که هیچ تمرینی حتی سختترین تمرینات اردو نمیتواند دقیقاً آن را بازسازی کند.
کایل اسنایدر، یکی از مهمترین ستارههای آمریکا و رقیب احتمالی حسن یزدانی در وزن ۹۷ کیلوگرم، در ماههای اخیر چندین بار در رقابتهای حرفهای کشتی گرفت و مقابل کشتیگیران بزرگ محک خورد. اسنایدر در این مسیر با چهرههایی چون عبدالرشید سعداللهیف و احمد تاجالدینوف روبهرو شد و در یکی از آخرین رقابتهای حرفهای نیز تاجالدینوف را با نتیجه ۱۱ بر ۵ شکست داد. حضور مداوم او در مسابقه باعث شده این آزادکار آمریکایی پیش از جهانی، بارها شرایط واقعی مبارزه، فشار مسابقه و مواجهه با کشتیگیران سطح بالا را تجربه کند.
کایل دیک نیز شرایطی مشابه دارد. نماینده آمریکا در وزن ۸۶ کیلوگرم که میتواند یکی از رقبای اصلی کامران قاسمپور باشد، در این مدت بارها روی تشک رفته و در مسابقات حرفهای خود با حریفان مطرح بینالمللی، از جمله کشتیگیران روس روبهرو شده است. روسها نیز از این فرصت برای محک زدن نفرات خود استفاده کردهاند. حضور ستارههای روسیه در رقابتهای حرفهای و مبارزه با کشتیگیران آمریکایی و سایر مدعیان، به آنها فرصت داده تا پیش از جهانی، نقاط ضعف و قوت خود را در شرایط واقعی مسابقه پیدا کنند. این دقیقاً همان نقطهای است که مسیر آمادهسازی ایران با دو رقیب بزرگ خود تفاوت پیدا میکند.
ایران؛ تمرین سنگین در اردو، مسابقه کمتر روی تشک
تیم ملی کشتی ایران در ماههای گذشته بخش عمده برنامه آمادهسازی خود را در اردوهای داخلی و تمرینات پرفشار دنبال کرده است. اردو، بدنسازی و تمرینات فنی قطعاً بخش مهمی از مسیر رسیدن به جهانی هستند، اما سؤال اصلی این است که آیا تمرین به تنهایی میتواند جای مسابقه را بگیرد؟
بسیاری از کارشناسان ورزش معتقدند تجربه یک رقابت واقعی گاهی ارزشی بیشتر از هفتهها تمرین دارد. کشتیگیر در مسابقه با شرایطی روبهرو میشود که در تمرین کمتر قابل بازسازی است؛ استرس، مدیریت امتیاز، واکنش به اشتباه، تصمیمگیری در چند ثانیه، کنترل فشار روانی و مهمتر از همه روبهرو شدن با کشتیگیری که برای شکست دادن او برنامه دارد.
بعد از نهایی شدن ترکیب تیم ملی نیز ملیپوشان ایران برای مدت قابل توجهی در هیچ تورنمنت بینالمللی حضور پیدا نکردند. این یعنی بخش مهمی از مسیر آمادهسازی تیم در فضای اردو و تمرین سپری شده و فرصت رویارویی با حریفان خارجی، آن هم در شرایط رسمی مسابقه، بسیار محدود بوده است. حسن یزدانی پس از تغییر وزن و حضور در ۹۷ کیلوگرم، تنها یک بار در یک تورنمنت بینالمللی روی تشک رفته است. حالا احتمال دارد در جهانی با ستارههایی روبهرو شود که در ماههای اخیر بارها در رقابتهای مختلف کشتی گرفتهاند و از نظر مسابقهای در شرایط متفاوتی قرار دارند.
در کشتی فرنگی نیز محمدهادی ساروی، امین میرزازاده و امیرحسین زارع آخرین حضور مهم خود را در مسابقات قهرمانی آسیا در فروردینماه تجربه کردند. سعید اسماعیلی نیز در حدود ۱۰ ماه گذشته تنها چند هفته پیش در جام پیتلاسینسکی لهستان به میدان رفته است. این آمار به معنای زیر سؤال بردن کیفیت آمادهسازی تیم ایران نیست. ملیپوشان ایران در اردوهای فشرده و سخت تمرین کردهاند و کادرفنی تلاش کرده بهترین شرایط را برای آنها فراهم کند، اما تمرین و مسابقه دو موضوع متفاوت هستند. ممکن است کشتیگیری در تمرین فوقالعاده آماده باشد، اما وقتی برای نخستین بار پس از ماهها در یک مسابقه رسمی با حریفی ناشناخته روبهرو میشود، شرایط کاملاً تغییر کند.
شبیهسازی مسابقات جهانی برای کشتی مفید بود؟
فدراسیون کشتی برای نزدیک کردن شرایط ملیپوشان به فضای مسابقه، رقابتهایی شبیهسازیشده را در سالن هفتم تیر برگزار کرده است. این اقدام بدون شک میتواند مفید باشد؛ کشتیگیران در فضای مسابقه قرار میگیرند، وزنکشی و مبارزه را تجربه میکنند و کادرفنی نیز فرصت پیدا میکند شرایط فنی نفرات و نقاط قوت و ضعف کشتیگیران را به خوبی ارزیابی کند. اما این یک واقعیت وجود دارد و اینکه شبیهسازی هرچقدر هم مفید باشد،قطعا جای مسابقه واقعی را نمیگیرد.
در سالن هفتم تیر، کشتیگیر روبهروی همتیمی یا حریفی قرار میگیرد که سبک کشتیاش را میشناسد و سالها در اردو کنار او تمرین کرده است. در جهانی اما همه چیز متفاوت است. حریف خارجی ممکن است فنی را اجرا کند که کمتر دیده شده، برنامهای متفاوت داشته باشد یا از نظر قدرت، سرعت و تاکتیک شرایطی کاملاً جدید ایجاد کند.
تنش واقعی مسابقه زمانی شکل میگیرد که بدن کشتیگیر با بدن یک رقیب خارجی درگیر شود؛ رقیبی که نه هماردویی اوست، نه سبک کشتیاش کاملاً شناخته شده و نه قرار است فردا دوباره کنار او تمرین کند. همین تن به تن شدن با حریفان واقعی یکی از مهمترین بخشهای آمادهسازی برای مسابقات جهانی است. آمریکا و روسیه در ماههای اخیر این تجربه را بارها به دست آوردهاند و ایران امیدوار است تمرینات سنگین و مسابقات شبیهسازیشده بتواند بخشی از این فاصله را جبران کند.
در مسابقات شبیهسازی جهانی، در وزن ۵۷ کیلوگرم علی مومنی که برای بازیهای آسیایی انتخاب شده و میلاد والیزاده، نماینده ایران در مسابقات جهانی، مقابل یکدیگر قرار گرفتند. این دو کشتیگیر سه مبارزه داشتند، اما عملکرد علی مومنی چندان امیدوارکننده نبود. این وزن سالها یکی از نقاطی بوده که کشتی آزاد ایران در آن با چالش روبهرو بوده و نمایش اخیر نیز بار دیگر نشان داد فاصله ایران در این وزن با رقبای مدعی زیاد است.
در وزن ۶۱ کیلوگرم احمد محمدنژاد جوان، دارنده مدال نقره جهان، نماینده ایران در مسابقات جهانی خواهد بود. او در مسابقات شبیهسازیشده سه بار روی تشک رفت. شرایط او نسبت به یک ماه قبل که علیرضا دبیر به خاطر اضافه وزن این کشتیگیر را به کنار گذاشتن از تیم ملی تهدید کرده بود بهتر شده است.
در وزن ۶۵ کیلوگرم، رحمان عموزاد برای مسابقات جهانی و عباس ابراهیمزاده برای بازیهای آسیایی انتخاب شدهاند. عموزاد یکی از باتجربهترین و پرافتخارترین نفرات تیم ملی است؛ کشتیگیری با مدال طلای جهان و نقره المپیک که توانایی فنی بالایی دارد. با این حال، در جریان رقابتهای اخیر در اجرای برخی فنون اشتباه داشت که مهدی تقوی مربی تیم ملی کشتی آزاد با او صحبت میکرد و نکات مهم را به این کشتیگیر یادآوری میکرد. بدون شک برای کشتیگیری در سطح رحمان عموزاد، اشتباهات کوچک در جهانی میتواند بسیار گران تمام شود؛ جایی که یک امتیاز یا یک تصمیم اشتباه ممکن است مسیر رسیدن به مدال را تغییر دهد.
در وزن ۷۰ کیلوگرم، سینا خلیلی نماینده ایران در مسابقات جهانی خواهد بود. شرایط او از این جهت متفاوت است که به تازگی از مسابقات جهانی جوانان با مدال طلا بازگشته و حالا باید با فاصلهای کوتاه، برای حضور در جهانی بزرگسالان آماده شود. چالش اصلی برای او تنها آمادگی فنی نیست؛ ریکاوری، بازگشت بدن به شرایط مطلوب و مدیریت فشار دو رویداد بزرگ در فاصله زمانی کوتاه، موضوعی مهم برای این کشتیگیر جوان خواهد بود.
در وزن ۷۴ کیلوگرم، یونس امامی و امیرمحمد یزدانی به ترتیب برای بازیهای آسیایی ناگویا و مسابقات جهانی انتخاب شدهاند. نمایش امیرمحمد یزدانی در سه کشتی اخیر، نگرانیهایی را ایجاد کرد و عملکرد او نتوانست تصویر کاملاً مطمئنی از شرایط این کشتیگیر ارائه دهد. یونس امامی نیز شرایط چندان ایدهآلی نداشت و به نظر میرسد این وزن هنوز تا رسیدن به وضعیت مطلوب فاصله دارد.
در میان کشتیگیرانی که در مسابقات شبیهسازیشده روی تشک رفتند، محمد نخودی یکی از بهترین و مسلطترین نمایشها را داشت. او که یکی از چهرههای شاخص تیم ملی کشتی آزاد محسوب میشود، در بازیهای آسیایی در وزن ۸۶ کیلوگرم کشتی خواهد گرفت و عملکردش نشان داد از نظر آمادگی، شرایط خوبی دارد.
جهانی؛ جایی که تمرین به تنهایی کافی نیست
تیم ملی کشتی ایران با پشتوانه قهرمانی سال گذشته وارد مسابقات جهانی میشود و بدون شک از نظر فنی و سرمایه انسانی یکی از مدعیان اصلی این رقابتهاست. اما جهانی آستانه، جهانی متفاوتی خواهد بود. آمریکا با کشتیگیرانی آماده و محکخورده وارد میدان میشود. روسیه نیز با بازگشت کامل و رسمی به رقابتهای جهانی، انگیزهای مضاعف برای اثبات قدرت خود دارد. کشتیگیران این دو کشور در ماههای اخیر بارها در شرایط واقعی مسابقه قرار گرفتهاند، در حالی که بخش بزرگی از آمادهسازی ایران در فضای اردو و تمرین دنبال شده است.
این به معنای برتری قطعی یک مسیر بر مسیر دیگر نیست. تمرینات سنگین ایران میتواند در جهانی نتیجه خود را نشان دهد و چه بسا ملیپوشان با آمادگی کامل روی تشک بروند. اما تفاوت بین آماده بودن در تمرین و آماده بودن برای مسابقه نکتهای است که نمیتوان به سادگی از کنار آن گذشت. شبیهسازی مسابقات جهانی در سالن هفتم تیر اقدامی مثبت بوده، اما جهانی جای دیگری است؛ جایی که حریفان تازه، سبکهای متفاوت، فشار هزاران تماشاگر و اهمیت یک مدال، همه چیز را تغییر میدهد.
در نهایت مسابقات جهانی امسال جایی است که ایران باید از عنوان قهرمانی خود دفاع کند و مقابل آمریکا، روسیه و دیگر قدرتهای کشتی جهان بجنگد. این بار همه آمدهاند که قهرمان شوند و شاید بیش از هر چیز همین مسئله، مساباقت جهانی ۲۰۲۶ را به یکی از مهمترین و سختترین میدانهای کشتی ایران در سالهای اخیر تبدیل میکند.
