رقابت دیرینه آبی و قرمز در پایتخت، طی نیم قرن اخیر به سرتاسر کشور رسیده و دو تیم استقلال و پرسپولیس، تقریباً در همه چیز با یکدیگر رقابت داشته و دوست ندارند در این رقابت از یکدیگر کم بیاورند!
این فصل پرسپولیس به شخصیت و ذات همیشگی خود برگشته و از همان بازی اول -بیرون خانه در قزوین- از دقیقه اول برای زدن گل و گلهای برتری روی حریف فشار آورده و درست مثل دهه ۶۰ و ۷۰ با در اختیار گرفتن ابتکار بازی و توپ و میدان، بیشتر اوقات تکلیف مسابقه و رقیب را قبل از نیم ساعت اول در یک سوم ابتدایی مسابقه روشن میکرد.
درست مثل کاری که استقلال با سهراب بختیاری زاده از همان هفته اول انجام داد. هر دو مربی در نخستین فصل حضور خود روی نیمکت دو تیم، قاعدتاً باید نگران ضد حملات رقبا و شکست احتمالی و از دست دادن صندلی خود میبودند، اما ترجیح دادند تیمشان را به کارنامه و شخصیت همیشگی بزرگان برگردانده و دیدیم که همین نترسیدن و حمله از ابتدا، باعث رقم خوردن زیباترین دربی در سالهای اخیر شد.
پرسپولیس هفته سوم به تراکتور باخت و هفته پنجم با استقلال مساوی کرد. آبی ها نیز بعد ۳ برد متوالی، سه مساوی پیاپی با فولاد، پرسپولیس و آلومینیوم آوردند، اما هر دو مربی دست از دکترین خود برنداشته و تا الان روی اصول خود ثابت قدم ماندند. پرسپولیس و استقلال هر وقت گل زودهنگام نزدند، پیروز نشدند!
پرسپولیس هنوز در هفته هفتم به میدان نرفته و آخرین نمایش این تیم به جدال چند روز قبل، مقابل ذوب آهن در هفته ششم برمیگردد. جایی که شاگردان تارتار دوباره نتوانستند در نیم ساعت اول به گل برتری رسیده و چه بسا اگر اشتباه مدافعان و گلر مهمان در دقایق پایانی نیمه اول نبود، عبدالله ویسی هم میتوانست مثل استقلال رقیب را متوقف، یا مثل تراکتور حتی پیروز شود.
جالب اینکه استقلال وقتی در جدال هفته هفتم در همان ورزشگاه شهدای شهر قدس به میدان آمد، با کپی برداری از روی دست رقیب، بار دیگر مثل سه بازی اخیر و خلاف سه بازی اول، نتوانست در نیم ساعت اول به گل برتری برسد! هواداران آبی امیدوار بودند اتفاق بازی قرمزها تکرار و برنده به رختکن بروند اما شاگردان ساکت الهامی در پیکان، هیچ اشتباهی نکردند تا به این ترتیب، منتظر نیمه دوم بمانیم تا ببینیم آیا سرنوشت تیم سهراب مثل سه بازی اول خواهد بود یا سه بازی اخیر!
