به گزارش "ورزش سه"، یوسف کرمی سرمربی کنونی تیم ملی تکواندوی پاکستان و از اسطورههای تکواندوی ایران در فاصله کمتر از دو سال تا المپیک لسآنجلس به بررسی آخرین وضعیت تکواندوی ایران که از مهمترین دغدغههای ورزش دوستان کشورمان است پرداخته است. چرا که نگاه به تکواندو به عنوان یک رشته مدالآور، شرایطی متفاوت برای ورزشکاران، مربیان و مدیران این رشته رقم زده است.
بعد از نمایش قابل قبول شاگردان خانلرخانی و ساعی در مسابقات چونچئون و پرزیدنت کاپ بد نیست نظر یوسف کرمی را در یک مصاحبه اختصاصی را بخوانید:
* در پنجمین سال کار در پاکستان، شرایط پیشرفت تکواندو در آنجا را چطور ارزیابی میکنید؟
همانطور که میدانید، در اینجا با محدودیتها و کمبودهای مشخصی روبرو هستیم اما با وجود این چالشها، تمام تلاش خود را برای ارائه بهترین عملکرد ممکن به کار گرفتهایم، آن هم با توجه به سطح و توان موجود در این کشور. تا این لحظه نتایج ما چندان بد نبوده و امیدوارم که در آینده بتوانیم به نتایج درخشانتر دست پیدا کنیم.
* شاید برای خیلیها این سوال مطرح باشد که چرا پاکستان را انتخاب کردید.
من پیش از ورود به پاکستان، دو سال در کشور کرواسی مشغول به سرمربیگری بودم. پس از بازگشت از کرواسی در دوران کرونا، پیشنهادی از کشور پاکستان دریافت کردم که برای من بسیار جذاب بود. دلیل اصلی انتخاب من این بود که پاکستان از نظر سطح تکواندو و زیرساختهای ملی، چندان در سطح جهانی شناخته شده نبود و من میخواستم خودم را در چالشی جدید محک بزنم. بعد از پذیرش این پیشنهاد و ورود به پاکستان، با برنامههایی که داشتیم موفق شدیم در این سالها چندین مدال با عنوان کسب کنیم که "اولین"های این کشور محسوب میشود؛ از جمله اولین مدال برنز قهرمانی آسیا که در ادامه نیز تبدیل به نقره شد. آنها چنین مدالهایی را در تاریخ خود نداشتند. همچنین چندین مدال طلای مسابقات بینالمللی که پیش از این در تاریخ این کشور وجود نداشت. اخیرا نیز در مسابقات پرزیدنت کاپ پاکستان که رقابتهای بسیار سنگینی بود، موفق به کسب مدال برنز شدیم و پیش از آن هم یکی از بازیکنان من در مسابقات G2 اندونزی موفق به کسب مدال طلا شده بود که با توجه به پتانسیل موجود، نتایج ما رضایتبخش بوده است.
* شما از بزرگان تکواندو هستید که سالها در سطح اول این ورزش حضور داشتهاید. با توجه به تجربهای که دارید، تفاوتهای ساختاری یا مدیریتی را در فدراسیون تکواندو ایران، مخصوصا در سالهای اخیر، مشاهده میکنید؟
من همیشه بر این اعتقاد بودهام که تکواندوی ایران را نمیتوان با کشورهای دیگر مقایسه کرد؛ چون ما از نظر منابع انسانی در سطح جهانی بیرقیب هستیم و به جز کشور کرهجنوبی، هیچ جای دیگری در دنیا چنین سرمایههای انسانی ارزشمندی ندارد. این مولفه باعث میشود که کار کردن برای مدیران فدراسیون هم راحت باشد و هم سخت. در خصوص آقای ساعی یادمان نرود مدیریت این حجم از استعداد و ورزشکار در ردههای مختلف کار سختی است. در مورد مدیریت فدراسیون باید یادآور شوم که وظیفه اصلیاش فراهم کردن شرایط مناسب و تدارک دیدن اردوهاست. از آنجایی که من خودم در اردوهای اخیر حضور نداشتهام، نمیتوانم مستقیم درباره کیفیت اردوها اظهار نظر کنم، اما در مجموع، تکواندوکاران ما همواره در کمپها و اردوهای مختلف شرکت داشتهاند و به نظر من فدراسیون در این زمینه وظایف خود را به طور کامل انجام داده است.
* در تورنمنتهای اخیر از جمله پرزیدنت کاپ و مسابقات گرندپری کره جنوبی، بچههای ایران خیلی خوب درخشیدند. ارزیابی شما از عملکرد اخیر تیم ملی تکواندو ایران به چه صورت است؟
وقتی از تکواندوی ایران صحبت میکنیم، هر چیزی کمتر از درخشش و موفقیت، انتظار نداریم. در هر تورنمنتی که تیم ایران حضور پیدا میکند، باید انتظار داشته باشیم که در بهترین جایگاه قرار بگیرد. این یک ادعای بیاساس نیست، بلکه کارنامه تکواندوی ایران در سالهای گذشته نشان میدهد که ما همیشه در بهترین جایگاهها حضور داشتهایم. از آنجایی که ما مدعی قهرمانی در جهان و کسب مدال المپیک هستیم، طبیعی است که در تورنمنتهای بینالمللی نیز بهترین نتایج را کسب کنیم. خوشبختانه در مسابقات اخیر نیز دقیقا طبق انتظار پیش رفتیم و عملکرد درخشانی داشتیم.
* با توجه به اینکه کمتر از دو سال تا المپیک فاصله داریم، مسیر پیشروی تکواندوی ایران و پاکستان را چطور میبینید؟
در مورد پاکستان هم باید بگویم که با وجود جمعیت نزدیک به 300 میلیون نفر، در المپیکها نمایندههای بسیار کمی دارند که شاید کمتر از تعداد انگشتان یک دست باشد. احساس میکنم اولویتشان ورزش نیست. نه فقط تکواندو، که در سایر رشتههای ورزشی نیز المپیکی ندارند.
در مورد ایران اما همه چیز متفاوت است. وقتی به عنوان نماینده ایران وارد یک تورنمنت میشویم، هدف ما تنها شرکت کردن نیست، بلکه باید برای عنوان قهرمانی بجنگیم. مخصوصا که در ذهن جامعه، نام تکواندو با المپیک و مدال المپیک همراه شده است. برای همه اعضای خانواده تکواندو از ورزشکاران گرفته تا مربیان و مدیران فدراسیون آرزوی موفقیت و سربلندی دارم.
