ستاره ازبکستانی پرسپولیس در هفتههای اخیر به یکی از سوژههای اصلی انتقادات علیه مهدی تارتار تبدیل شده بود. بهخصوص بعد از شکست مقابل تراکتور، بسیاری از هواداران و منتقدان از نیمکتنشینی مداوم اورونوف انتقاد کردند و معتقد بودند بازیکنی با کیفیت او باید بیشتر در ترکیب قرار بگیرد.
اورونوف اما در این فصل تقریباً همیشه کار را از روی نیمکت آغاز کرده و در ادامه به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شده بود. تارتار بارها ترجیح داده بود به بازیکنان دیگری اعتماد کند و همین تصمیم، انتقادهای زیادی را متوجه سرمربی پرسپولیس کرد.
سرانجام در دیدار مقابل ذوبآهن، تارتار تصمیم گرفت اورونوف را از ابتدا به میدان بفرستد تا شاید این بازیکن بتواند خودش را نشان بدهد؛ اما اتفاقی که رخ داد دقیقاً برخلاف انتظار بود.
اورونوف یکی از ضعیفترین نمایشهای خود در ماههای اخیر را ارائه کرد. نه خبری از حرکات تأثیرگذار همیشگیاش بود، نه در خلق موقعیت موفق ظاهر شد و نه توانست تفاوتی در روند بازی ایجاد کند. نمایش او به اندازهای ضعیف بود که تارتار خیلی زود در ابتدای نیمه دوم تصمیم به تعویضش گرفت.
شاید این تعویض بیش از هر چیز یک پیام داشت؛ اینکه تارتار برای نیمکتنشین کردن اورونوف دلیل داشته است.
البته یک بازی نمیتواند درباره کیفیت بازیکنی مثل اورونوف حکم قطعی صادر کند، اما واقعیت این است که ستاره ازبکستانی هنوز فاصله محسوسی با اورونوفی دارد که هواداران پرسپولیس از او انتظار دارند. او برای بازگشت به دوران اوجش هنوز باید خیلی بیشتر تلاش کند.
حالا بعد از این نمایش، احتمالاً بخشی از منتقدان تارتار هم با تردید بیشتری به تصمیمات سرمربی پرسپولیس نگاه خواهند کرد؛ شاید این بار حق با تارتار بوده باشد.
