به گزارش ورزش سه، پدیده جوان سرخها در دقیقه ۷۴ جای محمدمهدی محبی را گرفت و در شرایطی وارد زمین شد که پرسپولیس با دو گل از ذوبآهن پیش بود، او اما از همان لحظه ورود، با تحرک زیاد خودش را در جریان بازی قرار داد و در دقایقی که در زمین حضور داشت، بی تردید یکی از فعالترین بازیکنان تیمش بود.
محمودی هم در فاز هجومی پر اثر بود و هم در زمانی که پرسپولیس توپ را از دست میداد، برای کمک به حفظ انسجام ساختار دفاعی تیم تلاش کرد. حرکات رو به جلو و بی وقفه، حضور در موقعیتهای خطرناک و دو تلاش برای باز کردن دروازه ذوبآهن، تصویری از بازیکنی ساخت که مشخص بود این چند دقیقه را صرفا برای ثبت یک حضور کوتاه در آمار بازی نمیخواهد.
داستان محمودی در این فصل اما کمی متفاوت است. بازیکنی که فصل گذشته در پرسپولیس فرصت بیشتری برای بازی داشت و حتی یک گل و یک پاس گل هم در کارنامهاشثبت شد، در شروع فصل جدید زیر نظر مهدی تارتار سهم بسیار محدودی از دقایق بازی داشته است. آمار ثبتشده برای فصل جاری لیگ نشان میدهد او تا اینجا تنها دو بار به میدان رفته و مجموع دقایقش بسیار محدود بوده است.
این در حالی است که محمودی همچنان یکی از بازیکنان جوان و آیندهدار پرسپولیس محسوب میشود و رقابت در خط حمله و کنارههای زمین هم کم نیست؛ بازیکنانی مثل محبی، اورونوف، بیفوما، محمد عمری و صادقی برای حضور در ترکیب رقابت میکنند. همین مسئله کار او را سختتر کرده اما نمایش مقابل ذوبآهن نشان داد که حداقل از نظر انگیزه، قرار نیست به سادگی از این رقابت کنار بکشد.
مهمترین نکته درباره حضور محمودی مقابل ذوبآهن شاید همین باشد؛ او وقتی وارد زمین شد، برای دیده شدن تلاش کرد. این تفاوت یک بازیکن جوان امیدوار با بازیکنی است که صرفا منتظر فرصت بعدی میماند. محمودی میداند در پرسپولیس فرصتها محدودند و هر بار ورود به زمین میتواند تبدیل به فرصتی برای تغییر معادلات شود. او پیش از این هم نشان داده که توانایی خلق موقعیت را دارد؛ فصل گذشته در دیدار با چادرملو، پاس محمودی به ایگور سرگیف یک موقعیت تکبهتک ساخت که در نهایت به تیر دروازه برخورد کرد. حالا مسئله برای او روشن است؛ باید از همین دقایق کوتاه، سهم بیشتری برای خودش بسازد.
محمودی یک انگیزه دیگر هم دارد؛ تیم ملی
او پیش از این در جمع ملیپوشان حضور داشته و حتی در بازی تدارکاتی ایران مقابل مالی در خردادماه به میدان رفت. حالا با نزدیک شدن به رقابتهای جام ملتهای آسیا، هر دقیقه بازی برای بازیکنی در سن و سال او میتواند اهمیت دوچندانی داشته باشد. طبیعی است که حضور در تیم ملی بدون بازی کردن در سطح باشگاهی دشوار شود. بنابراین محمودی بیش از هر زمان دیگری به دقایق نیاز دارد؛ دقایقی که بتواند در آنها خودش را به تارتار، پرسپولیس و در نهایت کادر فنی تیم ملی ثابت کند.
او مقابل ذوبآهن فقط ۱۵ دقیقه بازی کرد اما انرژی و جسارتی که در همین زمان نشان داد، میتواند یک پیام برای سرمربی پرسپولیس داشته باشد: محمودی منتظر فرصت است اما قرار نیست وقتی فرصت رسید، آن را آرام و بیسروصدا بازی کند. او میخواهد از آن استفاده کند و برای جایگاهش بجنگد.
