در ۱۶ شهریور ۱۳۵۲ هنگامی که بخشی از جامعه حواس خود را معطوف به دربی معروف ششتاییها کرده بود، ورزش ایران به یک افتخار ارزشمند جهانی دست یافت. تیم ملی کشتی آزاد ایران در ۱۶ شهریور سال ۵۲ همزمان با جدال تاج (استقلال) و پرسپولیس، با کسب نتایجی خیرهکننده به مقام نایب قهرمانی جهان دست یافت.
طلاهای ماندگار
بعد از ناکامی کشتی ایران در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ، ما میزبان رقابتهای کشتی آزاد قهرمانی جهان در سال ۱۹۷۳ شدیم که اواسط شهریور ۱۳۵۲ برگزار شد و تیم ایران با مدالهای طلای منصور برزگر، محسن فرهوشی و ابراهیم جوادی و البته تکمدال برنز مرحوم محمدرضا نوایی توانست پس از اتحاد جماهیر شوروی عنوان نایب قهرمانی دنیا را به خود اختصاص بدهد. رتبهای که تکرار آن ۲۲ سال طول کشید تا در تابستان سال ۱۳۷۴ و این بار با هدایت استاد منصور برزگر بتوانیم در پیکارهای قهرمانی جهان ۱۹۹۵ آتلانتا نایب قهرمان دنیا شویم.
بازی استقلال-پرسپولیس به خاطر ما پخش نشد
با توجه به همزمان بودن روز آخر رقابتهای کشتی آزاد قهرمانی جهان سال ۱۹۷۳ با دربی تاج و پرسپولیس، بحثهای زیادی پیرامون دلایل پخش نشدن آن دیدار مطرح شد که همچنان ادامه دارد. پرسپولیسیها مدعیاند تیمسار خسروانی، مالک وقت باشگاه تاج اجازه نداد فیلم این بازی پخش شود و آن را نابود کرد اما خبرنگاران قدیمی و عوامل فنی معتقدند مسابقه به خاطر پوشش زنده رقابتهای کشتی آزاد قهرمانی جهان پخش نشد.
در همین رابطه استاد منصور برزگر طی مصاحبهای به خبرورزشی گفت: واقعیت امر این است که در آن زمان تلویزیون ایران فقط یک واحد سیار برای پوشش رخدادها به صورت زنده داشت و این واحد هم آمده بود تا پیکارهای کشتی آزاد قهرمانی جهان را پوشش بدهد. همان مسابقاتی که من همراه با آقایان جوادی، فرهوشی و نوایی مدال گرفتیم. دلیل این قضیه صرفا کمبود امکانات بود و اینکه میگویند مدیرعامل وقت باشگاه تاج فیلم بازی را از بین برد تا کسی شکست ۶ بر صفر تیمش را نبیند، صحت ندارد.
قهرمانی دوباره کشتی در جهان
نکته جالب توجه اینکه تیم ملی کشتی آزاد ایران در روز ۱۶ شهریور سال ۱۳۸۱ با هدایت محمدحسن محبی توانست قهرمان پیکارهای کشتی قهرمانی جهان سال ۲۰۰۲ شود و برای چهارمین مرتبه به این افتخار دست یابد. رقابتهایی که به میزبانی تهران برگزار شد و مهدی حاجیزاده ستاره آن مسابقات گردید. مرد طلایی کشتی ایران که البته دوران قهرمانی او خیلی زودتر از حد تصور به پایان رسید.
