سهراب بختیاریزاده در یکی از حساسترین مقاطع فصل تصمیمی گرفته که میتواند آینده استقلال را تحت تأثیر قرار دهد؛ تصمیمی که از یک سو میتواند نشانه اقتدار سرمربی باشد و از سوی دیگر، از نظر فنی ریسک بزرگی برای آبیها محسوب میشود.
ماجرا از استوری جنجالی بختیاریزاده بعد از دربی شروع شد؛ جایی که سرمربی استقلال بدون نام بردن از بازیکنی خاص، موضعی انتقادی گرفت و یک روز بعد مشخص شد مخاطب این پیام صالح حردانی بوده است. مدافع راست استقلال حالا به دلیل آنچه بختیاریزاده بیانضباطی میداند، از تمرینات کنار گذاشته شده و سرمربی آبیها نیز صراحتاً اعلام کرده تا زمانی که خودش هدایت استقلال را بر عهده دارد، حردانی جایی در تیم نخواهد داشت.
از منظر انضباطی، بسیاری از هواداران با تصمیم سرمربی همراه شدهاند؛ بهخصوص اینکه ایستادن مقابل بیانضباطی و بازیکنسالاری میتواند برای هر تیمی ضروری باشد. اما فوتبال فقط با مسائل انضباطی پیش نمیرود و درست همینجا است که تصمیم بختیاریزاده با یک علامت سؤال بزرگ مواجه میشود.
حردانی طی پنج هفته ابتدایی یکی از مهرههای مؤثر استقلال بوده و همکاری او با یاسر آسانی، یکی از مهمترین نقاط قوت آبیها در فاز هجومی محسوب میشد. این دو نفر به مرور به درک متقابلی از حرکات یکدیگر رسیده بودند و بخش قابل توجهی از حملات استقلال از سمت راست شکل میگرفت. حذف حردانی یعنی از بین رفتن بخشی از این هماهنگی و البته مجبور شدن کادر فنی به بازسازی یک سمت مهم از ترکیب.
حالا سامان تورانیان باید جای حردانی را پر کند؛ بازیکنی که مدت زیادی از ترکیب اصلی دور بوده و طبیعتاً برای رسیدن به همان سطح هماهنگی با آسانی به زمان نیاز دارد. نمایش استقلال مقابل آلومینیوم نیز نشان داد جایگزین کردن یک بازیکن در چنین شرایطی، صرفاً با تغییر یک اسم در ترکیب اصلی اتفاق نمیافتد.
در نهایت، بختیاریزاده بین اقتدار مربی و حفظ یکی از مهرههای کلیدیاش، فعلاً اولی را انتخاب کرده است. اگر این تصمیم به انسجام بیشتر رختکن و حفظ نظم تیم منجر شود، میتواند در آینده به عنوان یکی از تصمیمهای درست سرمربی از آن یاد شود؛ اما اگر استقلال در ادامه از نظر فنی آسیب ببیند، همین تصمیم میتواند به یکی از بزرگترین چالشهای دوران حضور سهراب تبدیل شود.حالا زمان مشخص میکند این تصمیم، نشانه شخصیت یک سرمربی مقتدر بوده یا یک خودزنی در بدترین زمان ممکن.
