در اوایل اردیبهشت ۱۳۸۸ بود که افشین قطبی هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت و جانشین محمد مایلیکهن شد تا ایران را به جام جهانی ۲۰۱۰ برساند اما ناکام ماند.
قطبی به رغم چنین ناکامی، همچنان در تیم ملی ایران باقی ماند تا در جام ملتهای ۲۰۱۱ نیز همراه با او حذف شویم! این مربی ۱۵ شهریور ۱۳۸۸ مصاحبه جالبی با خبرورزشی انجام داد:
- سرمربی ایران شدم چون روحیه سختیپذیری دارم و میدانم که توانایی کار کردن در فوتبال کشورم را دارم. در حال حاضر سختترین دوران فوتبال ملی ما محسوب میشود و باید باهم از این وضعیت عبور کنیم.
- من قول قهرمانی در جام ملتهای آسیا را ندادم. البته همیشه هدفهای کوتاه و بلندمدت داشتهام اما گفتم هدفم قهرمانی با ایران در جام ملتهای ۲۰۱۱ است نه اینکه قول میدهم حتما همچنین اتفاقی رخ بدهد.
- وقتی عراق قهرمان جام ملتهای ۲۰۰۷ آسیا شد هیچکس فکرش را نمیکرد چنین اتفاقی رخ بدهد. البته روزی که یک انسان برای اولین بار روی کره ماه راه رفت هم همه قبل از آن به حرفهایش میخندیدند. خیلیها باور نمیکردند پرسپولیس قهرمان لیگ هفتم شود ولی این اتفاق افتاد چون من همیشه آدم خوشبینی بودهام. پرسپولیس در آن فصل با من قهرمان شد.
- وقتی بعد از ۳۰ سال به ایران برگشتم و پس از ۶ ماه پرسپولیس را قهرمان کردم معنایش این است که غیرممکن وجود ندارد.
- ایران بهترین پزشکان و مهندسان جهان را دارد پس چرا نباید در فوتبال هم چنین شرایط خوبی برایمان حاکم شود؟ البته رسیدن به چنین هدفی مستلزم وقوع انقلاب است؛ نیازمند انقلاب در فدراسیون فوتبال هستیم.
- هیچوقت دنبال محبوبیت در ایران نبودم چون این محبوبیت دردسرساز میشود.
- وقتی سرمربی پرسپولیس بودم و میخواستم پیراهن آبی بپوشم، همه میگفتن تو استقلالی هستی، حالا هم اگر پیراهن سبز بپوشم، من را به یک جناح خاص وصل میکنند! من نه بلدم سیاسی حرف بزنم و نه علاقمندم راجع به حکومت اظهار نظر کنم.
