علی لطیفی بازیکن سالهای گذشته استقلال در گفتگو با خبرورزشی، درباره اتفاقی که بین سهراب بختیاریزاده و صالح حردانی رخ داده به سوالات ما پاسخ داد.
به نظر شما آیا این اقدام سهراب بختیاریزاده کار درستی بود آن هم در شرایطی که استقلال پنجرهاش بسته است؟
فوتبال شرایط عجیب و غریبی دارد. نگاه نکنید الان همه دارند سهراب را تشویق میکنند متاسفانه فوتبال به شکلی است که محبوبترین سرمربیان با یک باخت نزد هواداران منفور میشوند و این یک واقعیت است. «تراپاتونی» که جزو بزرگان عالم فوتبال محسوب میشود یک جمله معروف دارد و آن این است که «فوتبال حافظه ندارد»! یعنی شما اگر ۱۰ بار هم جام بیاورید اگر یک فصل ناکام باشید شما را کنار میگذارند و اصطلاحاً دور میاندازند. این موضوع خصوصاً در رابطه با سهراب که سابقهای هم در امر سرمربیگری در استقلال ندارد بیشتر میتواند صدق کند.
چطور؟
زمانی شما یک سرمربی را میبینید که در یک تیم مثل استقلال چندین و چند بار افتخار کسب کرده و حالا در یک فصل چنین اقدامی میکند و یا موفق نمیشود. در آن صورت باز هم هوادار تحملش بالاست اما برای سهراب عزیز که دوست و همبازی من بوده و هنوز هم با او رابطه خوبی دارم این موضوع متفاوت است. سهراب تجربهاش کمتر است و قاعدتاً با این وضعیت به مشکل برمیخورد. مخصوصاً اگر استقلال یک باخت بیاورد. آن هم به خاطر اینکه استقلال نیمکت ضعیفی دارد و سرانجام هم باید بگویم که ای کاش خود سهراب باید این موضوع را مدیریت میکرد.
به نظر شما چرا تا این اندازه قاطع و یککلام برخورد کرد؟
به هر حال سهراب سرمربی است که تازه استقلال را در دست گرفته و حتماً میخواسته رختکن را از دست ندهد تا فوتبالیست سوارش بشود. در چنین شرایطی یک سرمربی نیاز دارد که نظم و انضباط را در تیم حاکم کند. اینکه او گفته من چند بار به صالح تذکر داده بودم ولی او توجه نکرده را من کاملاً به سهراب حق میدهم. در چنین شرایطی کاملاً حق با سرمربی است حتی اگر دلیل قانع کنندهای هم نداشته باشد باز هم سرمربی این حق را دارد که چنین کاری بکند آن هم یک نفر مثل سهراب بختیاریزاده. کسی دوست ندارد در چنین شرایطی که تیمش بازیکن کم دارد هاراگیری کند یا اصطلاحا خودکشی کند.
در همین راستا بخوانید: در ماجرای حردانی حق ۱۰۰درصد با سهراب است/ در دربی عالی بودیم ولی دیگر تمام شد و به اراک فکر کنید
به نظر شما چه برخوردی صورت میگرفت بهتر بود؟
معمولا مربیان با تجربه در این چنین موارد مشکلات را مدیریت میکنند. مثلاً یک جایی سرمربی اخراج میکند و در ادامه مربی واسطه می شود و بازیکن را برمیگرداند. اگر این اتفاق در یک تیمی که هوادار نداشت صورت میگرفت سرمربی بازیکن را اخراج میکرد و کسی هم سراغش را نمیگرفت. یک موضوع حقوقی بین سرمربی و بازیکن انجام میشد اما در تیمی مثل استقلال سهراب بختیاری زاده غیر از شخصیت حقوقی یک شخصیت حقیقی هم دارد که من فکر میکنم باید این موضوع را به خاطر همان وجهه دیگر خودش مدیریت میکرد. یعنی اگر من بودم، بازیکن را اخراج نمیکردم بلکه آن را در اختیار کمیته انضباطی میگذاشتم تا راه برگشت باز بماند و شان و جایگاه سرمربیگری هم حفظ شود.
حالا در چنین شرایطی به نظرتان احتمال دارد که این موضوع ختم به خیر شود؟
شخصاً عاشق استقلال هستم و امیدوارم سهراب با این تیم نتیجه بگیرد. در چنین مواقعی که تیم هم بازیکن کم دارد باید مدیریت باشگاه نقش تعیین کنندهاش را ایفا کند. به نظرم اینجا آقای تاجرنیا باید ورود کند و با یک تعهد کتبی و جریمه سنگین برای صالح حردانی در عین اینکه بازیکن از سرمربی و هم تیمیهایش عذرخواهی کند شرایطی را فراهم بیاورد که هم شأن و شخصیت سهراب کاملاً حفظ شود و هم از آن طرف حردانی را از دست ندهیم. این بازیکن دو ماه قبل در جام جهانی بازی میکرد. از طرفی میزان جریمه و تنبیه هم باید به گونهای باشد که دیگر کسی جرات نکند جایگاه سرمربی را نادیده بگیرد و بعد هم بگوید با یک جریمه دوباره به تیم برمیگردد.
پس موافقید که صالح حردانی در تیم بماند؟
بله ما تازه داریم وارد هفته ششم میشویم و بختیاریزاده به خاطر خودش هم که شده باید یک راهکاری پیدا کند تا این موضوع تمام شود. باز هم میگویم صالح حردانی تحت هر شرایطی در این زمینه مقصر شناخته میشود اما بزرگترها باید ورود کنند و با یک تعهد و جریمه سنگین این ماجرا را به گونهای ختم به خیر کنند که نه جایگاه سهراب لطمه ببیند نه استقلال از نداشتن صالح.
