باشگاه خبرنگاران جوان- در سالهای اخیر، حضور در جمع سرخپوشان پایتخت فراتر از یک تجربه باشگاهی، به مسیری برای احیای دوران ملی بازیکنان تبدیل شده است. این روند که پیش از این عمدتاً شامل بازیکنان ایرانی میشد، حالا به یک الگوی موفق برای بازیکنان خارجی پرسپولیس نیز تبدیل شده است.
نمونه بارز این «اثر پرسپولیس»، گئورگی گولسیانی است. این مدافع گرجستانی که تا ۳۲ سالگی جایی در برنامههای تیم ملی کشورش نداشت، با عملکرد درخشان در پرسپولیس نظر ویلی سانیول را جلب کرد و در نهایت به پیراهن تیم ملی گرجستان در یورو ۲۰۲۴ رسید. الکسیس گندوز، گلر الجزایری، نیز در تنها فصل حضورش در پرسپولیس توانست جایگاه خود را به عنوان سنگربان شماره یک الجزایر تثبیت کند و در مسیر صعود این تیم به جام جهانی ۲۰۲۶ نقشی کلیدی ایفا کند.
مارکو باکیچ نیز پس از یک وقفه طولانی، با پیوستن به پرسپولیس دوباره به اردوی تیم ملی مونتهنگرو دعوت شد و به یکی از مهرههای ثابت این تیم در ماههای اخیر بدل شده است؛ اتفاقی که حتی با وجود نیمکتنشینیهای اخیر او در ترکیب تارتار، همچنان اعتبار فنی حضور در پرسپولیس را نشان میدهد.
حالا این چرخه با حضور تیوی بیفوما تکرار شده است. وینگر کنگویی سرخپوشان که با نمایشهای خیرهکننده خود در پنج هفته ابتدایی لیگ برتر، پس از سه سال دوری، بار دیگر درهای تیم ملی کنگو را به روی خود باز کرده، جدیدترین سندی است که ثابت میکند پیراهن پرسپولیس، چگونه میتواند سکوی پرتابی برای بازگشت دوباره به سطح اول فوتبال ملی باشد.
