پدیده گل به خودی در همه جای دنیا هست و البته همیشه و همه جا به چشم یک مشکل بزرگ به آن نگاه میشود. چه در سطح ملی و چه باشگاهی، چه از نظر فردی و چه تیمی، مربیان گل به خودی را جدی گرفته و با هر میزان زمانی که در اختیار داشته باشند، سعی در حل ریشههای آن میکنند.
در مسابقات باشگاهی که مربیان در طول هفته به صورت تمام وقت، بازیکنان را در اختیار دارند، پدیده گل به خودی خیلی کمتر دیده میشود. چرا که بهانه ناهماهنگی بازیکن و کمبود تمرینات وجود ندارد! به این ترتیب در لیگ و در همه جای دنیا تعداد گل به خودی، به شدت محدود و منحصر به اتفاقاتی همچون عدم تمرکز بازیکن یا فشار حریف و شرایط مسابقه میشود.
اگر تیمی در یک نیم فصل، بیش از یک گل به خودی داشته باشد، یعنی یک جای کار میلنگد! حال تصور کنید وقتی در ۵ هفته گذشته از لیگ ۲۶ بدون استثنا هر هفته گل به خودی داشتهایم، یعنی همه تیمها یک مشکل اساسی دارند! این در حالیست که گل بخودی محمد خلیفه که برخی رسانهها به نامش نوشتند، واقعاً گل به خودی نبود!
همیشه تیمهای ما دیر تشکیل و تمرینات را دیر شروع میکنند. ستارهها تا روز آخر، قرارداد نبسته و مربیان هم میگویند تیم ما را از هفته پنجم به بعد، ببینید! بازیکنی که از نظر جسمانی و با سایرین ناهماهنگ است، تحت فشار مسابقه معلوم است که اشتباه میکند، حالا تاکتیک و ترکیب غلط مربیان جای خود!
این هفته شاهین توکلی با گل به خودی، برتری خانگی فجر را از بین برد و مس با یک مساوی به خانه برگشت. یعنی گل به خودی، منجر به تغییر نتیجه و از دست رفتن زحمات بقیه بازیکنان، مربیان و باشگاه شد اما از همه بدتر، ادامه این مشکل است که معلوم نیست تا کی و تا کجا ادامه خواهد داشت!
