به گزارش ورزش سه، لیونل مسی از تیم ملی آرژانتین خداحافظی کرد. وقتی بتوانیم از شوک ناشی از این وداع گذر کنیم در کارنامه او اعدادی دیده میشود به درک ابعاد داستانی که 21 سال به طول انجامید کمک میکند. از اولین بازی پرماجرا در 17 آگوست 2005 مقابل مجارستان که تنها 90 ثانیه پس از ورود به زمین در نیمه دوم اخراج شد تا آخرین جام جهانی او در سال 2026 لئو کارنامهای با پیراهن آلبی سلسته ساخت که او را یکی از خاصترین رکوردداران تمام ادوار فوتبال کرده است.
207 بازی، 125 گل، 16367 دقیقه، 133 بار بستن بازوبند کاپیتانی و 4 جام قهرمانی دستاوردهای او هستند. او یک افسانه زنده است.
از این 207 دیدار آرژانتین در 134 بازی پیروز شد، در 41 مسابقه به تساوی رسید و 31 بار شکست خورد. مسی در 185 بازی در ترکیب اصلی حضور داشت و در 22 مسابقه دیگر از روی نیمکت وارد زمین شد. او در مجموع 16367 دقیقه در زمین حضور داشت و 133 بار بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست.
این آمار روند تبدیل شدن آن نوجوان خجالتی که از بارسلونا به تیم ملی آمده بود به رهبر پرافتخارترین نسل تاریخ اخیر تیم ملی را نشان میدهد. میانگین نمرات او در روزنامه کلارین در طول این مسیر طولانی 6.97 امتیاز بوده است.
توزیع بازیهای او نشاندهنده تداوم ورزشی شگفتانگیز مسی است. او 72 بازی در مرحله مقدماتی، 61 بازی دوستانه، 39 بازی در کوپا آمهریکا، 34 بازی در جامهای جهانی و یک بازی در فینالیسیما انجام داد.
شماره پیراهنهای او در این مسیر تغییر کرد تا اینکه در نهایت یک شماره به نمادی برای نام مسی تبدیل شد. مسی 11 بازی با پیراهن شماره 19 و 24 بازی با پیراهن شماره 18 انجام داد و 172 بار پیراهن شماره 10 را بر تن کرد. پیراهنی که در بخش عمدهای از دوران حرفهای او به معنای همزیستی اجباری با مقایسه اجتنابناپذیر با دیگو مارادونا بود.
اگر 207 بازی نشاندهنده تداوم خارقالعاده اوست 125 گل وزن فوتبالی مسی را توضیح میدهد. مسی در حالی خداحافظی میکند که دومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ملی است و تنها پایینتر از کریستیانو رونالدو قرار دارد که 146 گل برای پرتغال به ثمر رسانده است. در رتبههای بعدی علی دایی از ایران با 108 گل، سونیل چتری از هند با 95 گل و روملو لوکاکو از بلژیک با 93 گل دیده میشوند.
بولیوی قربانی محبوب او بود. مسی در 12 بازی 11 گل به این تیم زد. در برابر ونزوئلا و اکوادور 7 گل، مقابل اروگوئه 6 گل و در برابر 2 رقیب قدرتمند و تاریخی یعنی برزیل و پاراگوئه 5 گل به ثمر رساند. او همچنین 5 بار دروازه شیلی را باز کرد و 3 بار موفق به گلزنی مقابل کلمبیا شد.
این فهرست رکوردهای خاص دیگری هم دارد. او 5 گل به گواتمالا و 5 گل به استونی زد، 4 بار دروازه مکزیک و پاناما را گشود و 3 گل به نیجریه، کرواسی، سوئیس و هائیتی زد. او در واقع موفق شد دروازه طیف وسیعی از حریفان از تمام قارهها را باز کند. در میان این رقبا نام اسپانیا قهرمان دنیا هم به چشم میخورد، تیمی که پیوند خاصی با آغاز و پایان داستان بینالمللی او دارد. مسی از کودکی در بارسلونا پرورش یافت و احتمال بازی او برای تیم ملی اسپانیا باعث شد فدراسیون فوتبال آرژانتین برای پوشاندن پیراهن آلبی سلسته بر تن او عجله کند. بیش از دو دهه بعد اسپانیا تبدیل به رقیب آرژانتین در فینال جام جهانی 2026 شد دیداری که نقطه پایان مسیر او در تیم ملی بود.
آمارهای فردی لئو استثنایی هستند اما نکته دیگری وجود دارد که توضیح میدهد چرا مسی توانست پس از رابطه پر فراز و نشیبش با تیم ملی که مدتها با ناکامی همراه بود در آرامش خداحافظی کند. او 4 عنوان قهرمانی با تیم ملی بزرگسالان کسب کرد. کوپا آمهریکا در سالهای 2021 و 2024، فینالیسیما در 2022 و بالاتر از همه جام جهانی 2022 قطر.
به این افتخارات باید دو دستاورد دوران جوانی او را هم اضافه کرد. لئو قهرمان جام جهانی زیر 20 سال و با تیم زیر 23 سال قهرمان المپیک شد.
پس از 21 سال این پرونده بسته شده است ولی این اعداد به ما میگویند که تکرار چنین مسیری برای بازیکنان دیگری که امروز و در سالهای آینده برای رسیدن به او تلاش خواهند کرد تا چه حد دشوار و دستنیافتنی خواهد بود.
