توجیه مهدی تارتار برای شکست مقابل تراکتور عجیبتر از خودِ باخت بود؛ جایی که سرمربی پرسپولیس گفت «جوانگرایی تاوان دارد»، در حالی که ترکیب پرسپولیس در این مسابقه اصلاً ترکیبی جوان نبود و میانگین سنی تیم از ۲۸ سال عبور میکرد. بنابراین سخت است شکست مقابل تراکتور را به جوانگرایی ربط بدهیم.
آنچه در تبریز برای همه واضح بود، ترس پرسپولیس در نحوه بازی بود. تارتار تیمش را بیش از اندازه محتاط به زمین فرستاد، ارنج اولیهاش محل بحث داشت و تعویضهایش هم نتوانست شرایط مسابقه را تغییر دهد. تغییرات تاکتیکی و تصمیمات کادر فنی هم در نهایت کمکی به پرسپولیس نکرد. این شکست بیشتر از آنکه تاوان جوانگرایی باشد، نتیجه یک نمایش محتاطانه، ارنج نامناسب و تصمیمات اشتباه فنی بود.
تارتار باید بداند هدایت پرسپولیس با تیمهای دیگر فرق دارد. اینجا هوادار برای پروژه چندساله و کسب تجربه نیامده؛ وقتی بهترین یا یکی از بهترین اسکوادهای لیگ در اختیار سرمربی است و باشگاه هزینه سنگینی برای بستن تیم کرده، توقع مشخص است: برد، جام و قهرمانی. هوادار پرسپولیس با «تاوان جوانگرایی» قانع نمیشود؛ شکست، شکست است و در نهایت آنچه برای هوادار اهمیت دارد جام است.
شرایط این فصل هم به شکلی است که پرسپولیس فرصت چندانی برای از دست دادن امتیاز ندارد. استقلال با مشکلات نقلوانتقالاتی و بسته بودن پنجره روبهرو بود، سپاهان شرایط مالی و نقلوانتقالاتی ایدهآلی نداشت و تراکتور هم تیمی نبود که پرسپولیس نتواند مقابلش برای برد بازی کند. در چنین شرایطی، دوم شدن هم برای پرسپولیس نمیتواند دستاورد بزرگی محسوب شود؛ چه رسد به اینکه از همین حالا برای یک شکست، دنبال توجیه باشیم.
اگر تارتار درباره این موضوع تردید دارد، شاید بد نباشد یک تماس با وحید هاشمیان بگیرد. هاشمیان دقیقاً یک سال قبل در همین حوالی روی نیمکت پرسپولیس نشسته بود؛ یک شکست کافی بود تا فشار هواداران بالا برود، شعار «حیا کن، رها کن» شنیده شود و خیلی زود کار به جدایی برسد. اینجا پرسپولیس است؛ جایی که برای هوادار، نتیجه و جام اولویت دارد.
پس بهتر است شکست مقابل تراکتور را گردن جوانها نیندازیم. جوانگرایی وقتی معنا دارد که واقعاً تیم جوان باشد و سرمربی از آن به عنوان بخشی از یک پروژه استفاده کند. اما وقتی ترکیب پرسپولیس بالای ۲۸ سال سن دارد، نمیشود یک تصمیم فنی و یک نمایش ترسو را پشت واژه «جوانگرایی» پنهان کرد.در پرسپولیس، تاوان اصلی جوانگرایی نیست؛ تاوان اصلی باختن و جام نگرفتن است. تارتار باید این واقعیت را خیلی زود درک کند.
