به گزارش "ورزش سه"، هیچ چیز مثل یک نمایش هجومی در نخستین بازی فصل جدید نمیتواند به روشنی نشان دهد که قهرمان و مدافع عنوان قهرمانی قصد کوتاهآمدن در برابر رئال مادرید مورینیو، اتلتیکو دیهگو سیمئونه، ویارئال یا هر شگفتیساز دیگری در فصل 27-2026 را ندارد.
بهترین بارسلونای سالهای اخیر از نظر کار تیمی، با وجود عدم هماهنگی کاملاً طبیعی میان بازیکنان جدید، اشتباهات متداولتر از همیشه، افت بدنی ستارهها و هر ایراد دیگری که بشود به آن اضافه کرد، خودنمایی میکند. اما سالها میگذرد و این قانون بزرگ فوتبال تغییر نمیکند: تیمی که توانایی گلزنی و دقت بالا دارد، یک تیم برنده است؛ دقیقاً مثل بارسای دیشب که الچه را در هم کوبید.
قدرت گلزنی دستهجمعی
این ادعا بیدلیل نیست. در این فصل هیچکس در عمق و تنوع نیمکت هانسی فلیک شک نداشت و ترسی از روند رشد جوانان آکادمی وجود نداشت.
نقطهای که خیلیها دربارهاش نگران بودند و هنوز هم دست روی سر میگذارند، این سوال است: بدون لواندوفسکی، چه کسی نقش یک گلزن ششدانگ را ایفا خواهد کرد؟
بحث همیشگی و کهنهای که از ماهها پیش مطرح بوده و همچنان بدون پاسخ نهایی باقی مانده، بر فراز ورزشگاه مانوئل مارتینز والرو سایه انداخته بود. لواندوفسکی حضور نداشت، فران تورس هم نبود، خولین آلوارز یا هیچ مهاجم نوک دیگری از بازار نقل و انتقالات نیز در ترکیب دیده نمیشد. با این حال، یک پیروزی پرگل با نمایشی از قدرت گلزنی فوقالعاده و متنوع به دست آمد.
دبل رافینیا برای یادآوری بهترین نسخه از این بازیکن برزیلی در دو فصل پیش، دابل فرمین که ثابت کرد هنگام ورود به محوطه جریمه حس بوکشی و تمامکنندگی بالایی دارد، و نخستین گل لالیگایی آدیمی که با سرعت خود خطوط دفاعی را میشکافد و با برتری کامل روی نقطه پنالتی قرار میگیرد. آنتونی گوردون هم گلزنی نکرد، اما پاس گل او نشان داد محوطه جریمه را هدف اصلی خود قرار داده است.
درست است که این تازه اولین بازی فصل است و استخراج نتایج قطعی منصفانه نیست. نباید خود را گول بزنیم؛ الچه در نیمه دوم حریف ضعیفی بود و فضاهای زیادی داد. اینها دلایل محکمی برای زنده نگه داشتن بحث جذب مهاجم شماره ۹ است، اما در عین حال، دلایل محکمی هم برای کسانی است که از این نظریه دفاع میکنند: اگر دکو واقعاً یک ستاره فوقالعاده پیدا کند، خوش آمد؛ اما اگر بازار فقط بازیکنان سطح متوسط ارائه دهد، باشگاه میتواند از صرف هزینه صرفنظر کند.
اما نباید اروپا و لیگ قهرمانان را فراموش کنیم. آنجا سطح انتظارات و سختی بازیها چند پله بالاتر میرود. بارسلونا سالهاست که وظایف خود را در لالیگا به خوبی انجام میدهد، اما در اروپا پشت درها میماند. آیا هنوز یک مهاجم شماره ۹ تراز اول کم است؟
منبع: موندودپورتیوو
