در فوتبال، مربیانی که صاحب سبک و دکترین مشخص هستند، خیلی کم تر و به همین دلیل زودتر از بقیه شناسایی میشوند. اگر این سبک آنها با نتیجه و موفقیت همراه باشد، پلههای ترقی را به سرعت پیموده و به مدارج بالا میرسند، درست مثل عالم هنر که یک کارگردان سینما امضای مشخص خود را دارد.
مجتبی حسینی از این دست مربیان در فوتبال ماست. با یک سیاست کاری مشخص که در هر تیم همان را دنبال میکند. همان قاعده همیشگی کار با جوانان جویای نام، با انگیزه و قوی. جوانانی که در به در یک مربی شجاع هستند که به آنها فرصت درخشش در لیگ برتر بدهد.
حسینی طی سه فصل در آلومینیوم، استعدادهای ردههای سنی پایه را جذب و ضمن کسب نتیجه، برای باشگاه درآمدزایی هم میکرد. او حالا در باشگاهی که قبلاً مسیری دیگر داشت، همین کار را انجام میدهد و بجای روال قبلی نساجی که ستارههای تمام شده آبی و قرمز را میخرید، بهترین گلزن فصل قبل لیگ آزادگان -فردین نجفی- را از پارس جنوبی جم و یک سری جوان دیگر را آورد.
در کنار با تجربههایی مثل آل بوصبیح، بهروز نوروزیفر یا هومن ربیعزاده که سابقه و تجربه بازی در لیگ برتر را دارند. تیمی که یک دست جوان باشد، به همان اندازه آسیب پذیر است که یک تیم پیر اما با تجربه! بازیکن جوان باید آنقدر اشتباه کند تا با تجربه شود و هزینه این اشتباه را مربی میدهد. دیدیم که در همین مسابقه نساجی زیر فشار حملات استقلال و به دلیل همان جوانی بالاخره اشتباه کرد و در یک ریباند ساده گل سه امتیازی را خورد.
اما این نتیجه، درست مثل باخت هفته اول با تک گل در دقیقه ۹۰ نمیتواند روی نمایش و کیفیت بازی نساجی قیمت بگذارد. مجتبی حسینی با بضاعتی که نساجی داشته و تخصصی که خودش در ساختن دارد، تیمی خوب برای نساجی جمع کرده که میتواند تا سالها به کار نماینده شهر خسته بیاید. فراموش نکنیم او در تیمهای قبلی نیز با همین شرایط هرگز در خطر سقوط نبود.
البته که در فوتبال ما فقط نتیجه و یا ساخت پشتوانه و آینده ملاک نیست. گاه افراد تصمیم گیر به المانهایی توجه میکنند که به ذهن کمتر کسی میرسد و جالب اینکه مشاوران آنها خیلی خوب و خیلی زود این المانها را پیدا میکنند! مثلا آنها که دوست دارند ستارههای پا به سن گذاشته را بیاورند و کنار آنها عکس بگیرند و فالوور اینستاگرام جمع کنند و اصلاً کاری به فوتبال و اینکه آن بازیکن میتواند بازی کند یا نه، ندارند! اگر آنها دوباره تصمیم گیر باشند، شاید به مجتبی حسینی زمان کافی داده نشود!
