هفته دوم لیگ ۲۶ با انجام ۴ مسابقه امروز استارت خورد که در یکی از دو بازی نخست همزمان، نساجی در خانه میزبان استقلال بود. استقلال صدرنشین که در قدم اول، دیگر تیم صعود کرده از لیگ آزادگان را با چهار گل برد و نساجی که دقیقه ۹۰ هفته اول در سیرجان، با یک گل ۳ امتیاز را داد.
به قانون و قاعده فوتبال، سهراب بختیاریزاده به سیستم و ترکیب برندهاش دست نزد. همان اسکلت با همان روش ۳-۵-۲ فقط با این فرق که این بار چون مهمان بود، در شروع بیشتر ۵-۳-۲ کار کرد. اما تفاوت عمده استقلال در بازی دوم با اول، در تاکتیک انتخابی سهراب بود. در بازی اول استقلال چهار گل از روی زمین و در عمق زد اما در این بازی ارسال از کنارهها در دستور کار بود.
نساجی هم به روال همیشه مجتبی حسینی، با جوانان گمنامتر اما با انگیزه به میدان آمد. آنها که در لیگ های پایین درخشیده و منتظر فرصت خودنمایی در لیگ برتر هستند. در کنار با تجربههای مثل ربیعزاده یا نوروزی فر و آل بوصبیح که تجربه لیگ برتر دارند. نساجی این مسابقه را هم با همان نتیجه هفته اول باخت، دوباره با گلی در دقایق آخر اما بیشتر از تاثیر منفی و یاس ناشی از شکست هفته اول، استرس اولین میزبانی و رقابت با تیم بزرگ در بازی پخش مستقیم، گمنامی بازیکن و ترکیب جدید تیم که میتوانست استقلال را در آنالیز سردرگم و ناهماهنگی خود نساجی را آزار دهد، به نظر مسائل داخلی خود استقلال مانع از نتیجهگیری بود تا قدرت حریف!
در نیمه دوم بازی عملاً بزن زیرش شد و توپ بیشتر در آسمان بود که صد البته نساجی به مراتب موفقتر عمل کرد. در این نیمه که استقلال برای رسیدن به گل برتری بیتابی میکرد، یک باله بودن آبیها بیشتر به چشم آمد. توپها به یاسر آسانی ختم میشد تا شاید او کاری کند، نساجی هم به خوبی راه نفوذ او را بسته و دست صدرنشین را خوانده بود.
تا اینکه سرانجام یک اشتباه کار دست میزبان داد. همان ایراد همیشگی مدافعان و هافبکهای دفاعی ما که باید در ریباند، هوشیار باشند و توپهای سوم را از آن خود کنند. تحت فشار سنگین استقلال به خصوص در نیمه دوم، دفاع نساجی در کسری از ثانیه تمرکز خود را از دست داد و کم آورد و مهاجم تازه وارد آبیها خوش شانس بود که آنجا ایستاده و با یک ضربه بدون نشانه گیری، کار را تمام کرد!
در نهایت این بازی برنده و بازنده داشت اما مشخص شد هر دو تیم، کاری زیاد و راهی طولانی تا رسیدن به ایده آل دارند.
