در هفتمین روز از پائیز ۱۴۰۵، قرار است در کازان، یکی از متفاوتترین شهرهای روسیه، تیم ملی مقابل روسیه قرار بگیرد؛ شهری که پیش از این هم برای فوتبال ایران خاطره ساخته و حالا بار دیگر میزبان یک تقابل مهم خواهد بود.
کازان پایتخت جمهوری تاتارستان و شهری با بیش از ۱۰۰۰ سال قدمت است؛ نقطهای که در آن تاریخ روسیه، فرهنگ تاتاری و سنت اسلامی در کنار یکدیگر شکل گرفتهاند. بیش از ۱۱۵ ملیت در این شهر زندگی میکنند و طبق سرشماری ۲۰۲۰، روسها حدود ۴۸.۸ درصد و تاتارها ۴۶.۸ درصد جمعیت را تشکیل میدهند. مسجد و کلیسای ارتدوکس در کنار یکدیگر، شاید بهترین تصویر از هویت چندلایه کازان باشند.
کرملین کازان نیز بهعنوان میراث جهانی یونسکو، نماد همین پیوند تاریخی و فرهنگی است. اما کازان فقط شهر تاریخ و فرهنگ نیست؛ ورزش در تار و پود این شهر حضور دارد. «روبین کازان» یکی از باشگاههای شناختهشده فوتبال روسیه است و آکبارس آرنا، ورزشگاه ۴۵۳۷۹ نفری این شهر، خانه روبین و یکی از مهمترین مجموعههای ورزشی روسیه محسوب میشود. این ورزشگاه میزبان رویدادهای بزرگی همچون جام کنفدراسیونها و جام جهانی ۲۰۱۸ بوده است.
برای فوتبال ایران، اما کازان یک معنای ویژهتر دارد. ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷، تیم ملی ایران در همین شهر مقابل روسیه قرار گرفت و با گل سردار آزمون به تساوی یک بر یک رسید؛ دیداری که ۳۳۲۷۰ تماشاگر داشت. حالا نزدیک به ۹ سال بعد، دوباره همین شهر شاهد تقابل دو تیم خواهد بود؛ با نسلی متفاوت، شرایطی تازه و البته اهمیت بیشتر برای تیم ملی ایران در مسیر ساختن تیمی قدرتمند. این بازی در شرایطی برگزار میشود که آخرین تقابل دو تیم، مهرماه ۱۴۰۴ در ولگوگراد، با پیروزی ۲ بر یک روسیه تمام شد. پیش از آن نیز دو تیم بازیهای مختلفی در ورزشگاه آزادی و ورزشگاه ابوظبی با یکدیگر داشتهاند؛ بنابراین کازان بخشی از تقابلهای ایران و روسیه خواهد بود، اما برای ایران، بازگشت به شهری که خاطره یک تساوی مهم را در خود دارد، میتواند فرصتی برای یک پاسخ فوتبالی تازه باشد. کازان شهری است که فوتبال را جدی میگیرد، اما جذابیتش فقط به فوتبال محدود نمیشود. این بار تیم ملی ایران به شهری میرود که تاریخ، فرهنگ، ورزش و زندگی چندقومیتی را در یک قاب جمع کرده است؛ شهری که یکبار برای فوتبال ایران خاطره ساخته و حالا، در هفتم مهر، فرصت دارد شاهد فصل تازهای از این رقابت باشد.
