به گزارش «ورزش سه»، پریچارد کولون بوکسور سابق ۳۳ ساله اهل پورتوریکو، ۱۱ سال پس از مبارزهای که مسیر زندگیاش را برای همیشه تغییر داد، درگذشت. او که زمانی یکی از آیندهدارترین ستارههای دسته سوپروولترویت جهان به حساب میآمد در سال ۲۰۱۵ پس از تقابل با ترل ویلیامز دچار آسیب مغزی شدید شد و باقی عمر خود را تحت مراقبتهای ویژه سپری کرد و در نهایت هم تحت تاثیر ضربهای که به او وارد شد درگذشت.
در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۵ کولونِ ۲۳ ساله با آمار درخشان ۱۶ پیروزی پیاپی (۱۳ ناکاوت) و بدون شکست مقابل ترل ویلیامز رفت.در طول این مبارزه سنگین، کولون بارها به جو کوپر، داور رینگ، اعتراض کرد که حریفش ضرباتی ممنوعه به پشت سر او وارد میکند؛ ضرباتی خطا که در بوکس به ضربه خرگوشی معروف هستند. در راند هفتم و پس از افتادن کولون روی زمین، داور سرانجام یک امتیاز از ویلیامز کسر کرد، اما مبارزه ادامه داشت.
در راند نهم، کولون دو بار دیگر روی رینگ افتاد. در نهایت مربیان او به اشتباه و با تصور اینکه ۱۰ راند مسابقه به پایان رسیده، دستکشهایش را از دستش درآوردند؛ موضوعی که منجر به DQ کولون و اعلام پیروزی ویلیامز شد.
پس از پایان مبارزه، کولون در رختکن دچار سرگیجه و بدحالی شد شدیدی شد، حالت تهوع داشت و هوشیاری خود را از دست داد. او بلافاصله به بیمارستان منتقل شد و پزشکان تشخیص دادند که دچار خونریزی شدید مغزی شده است. کولون تحت عمل جراحی اضطراری قرار گرفت و به مدت ۲۲۱ روز وارد کمای مطلق شد.
پس از خروج از کما، عمق صدمات مغزی او مشخص شد؛ کولون قدرت تکلم، حرکت و زندگی مستقل را برای همیشه از دست داد و برای ادامه حیات به مراقبت ۲۴ ساعته خانوادهاش نیاز پیدا کرد.
کولون در سال ۲۰۲۱ نیز تحت عمل جراحی سنگین دیگری قرار گرفت، اما هرگز بهبود پیدا نکرد، همچنین شکایت حقوقی خانواده او از پزشک کنار رینگ و برگزارکنندگان آن مبارزه همچنان در جریان است.
این بوکسور جوان پس از آن حادثه دیگر هرگز نتوانست به زندگی عادی بازگردد و در نهایت هم تحت تاثیر آسیب مغزی که به او وارد شده بود از دنیا رفت و نامش برای همیشه جاودانه شد.
برای ترل ویلیامز، حریف آمریکایی پریچارد کولون، آن مبارزه در سال ۲۰۱۵ به نقطهای غیر قابل باور در زندگیاش تبدیل شد؛ او که سالها زیر فشار شدید انتقادات و افکار عمومی قرار داشت، بارها تاکید کرد هیچ خصومتی با کولون نداشته و هرگز قصد ایجاد چنین فاجعهای را نداشته است. ویلیامز با ابراز پشیمانی عمیق اعلام کرده که هر روز برای آرامش کولون دعا میکند، اما آسیب روحی و روانی این حادثه چنان سنگین بود که مسیر زندگی خودش را هم برای همیشه دستخوش تغییر کرد و او را مجبور کرد تا دو سال تمام از دنیای بوکس و رینگ مسابقات فاصله بگیرد و حالا بعد از مرگ پریچارد هنوز واکنشی نشان نداده است.
