به گزارش "ورزش سه"، زاهدی بعد از دو سال و نیم حضور در آویسپا فوکوکا و ثبت ۱۳ گل برای این باشگاه تصمیم گرفت قراردادش را فسخ کند و فوتبال ژاپن را ترک کند. مقصد بعدی او برخلاف احتمال بازگشت به ایران یا ماندن در جیلیگ، جوهور دارالتعظیم مالزی بود؛ باشگاهی که با هدف موفقیت در لیگ نخبگان آسیا سراغ مهاجم ایرانی رفت.
زاهدی حالا میگوید این انتقال از روی نبود پیشنهاد انجام نشده و امکان ماندنش در ژاپن وجود داشته است. او همچنین در بخش دیگری از صحبتهایش از انتقالی پرده برداشت که چند سال قبل میتوانست مسیر فوتبال او را به شکل دیگری ادامه دهد؛ شاختار دونتسک. در تابستان ۲۰۲۲ نیز گزارشهایی درباره پیشنهاد شاختار به زاهدی منتشر شده بود. روبرتو دیزربی از خرداد ۱۴۰۰ تا تیر ۱۴۰۱ هدایت شاختار را برعهده داشت و باشگاه اوکراینی در آن دوره در لیگ قهرمانان اروپا حضور داشت.
زاهدی درباره تصمیمش برای ترک ژاپن گفت: «من هر جا بودم موفق بودم. حتی اگر میخواستم در ژاپن بمانم، میتوانستم، چون قرارداد داشتم و با توافق دوطرفه از باشگاه جدا شدم. در کنار آن هم پیشنهاد داشتم.»
وی درباره تیمهایی که خواهان جذبش بودند، گفت: «ویسل کوبه را داشتم، کاشیما را داشتم و امکان ماندن در ژاپن برایم وجود داشت. شاید این اخبار خیلی بیرون نیامده باشد، چون خودم علاقه زیادی ندارم درباره این مسائل صحبت کنم. شاید همین موضوع هم گاهی به ضرر من باشد.»
زاهدی در ادامه از یکی از مهمترین انتقالهای نافرجام دوران حرفهای خود صحبت کرد و گفت: «سال دومی که در اوکراین بودم و در نیمفصل جنگ شروع شد، برای مدتی به پوشکاش مجارستان رفتم. در پایان آن فصل با شاختار تمام کرده بودم؛ صحبتها انجام شده بود و درباره انتقال توافق کرده بودند و تقریباً همه چیز تمام شده بود.»
او افزود: «روز آخری که برای خداحافظی با بازیکنان پوشکاش به باشگاه رفته بودم، مدیر باشگاه من را صدا کرد و در دفترش با هم صحبت کردیم. آن صحبتها باعث شد تصمیم بگیرم بمانم.»
زاهدی درباره دلیل نهایی ماندنش در مجارستان گفت: «اگر بخواهم صادقانه بگویم، دلیل اصلی تصمیمم پیشنهاد مالی بود. قرارداد شاختار خوب بود، اما پیشنهادی که برای ماندن داشتم خیلی خوب بود و یک سال دیگر ماندم. سال بعد هم به پرسپولیس آمدم.»
وی درباره حسرت احتمالی این انتقال ادامه داد: «قطعاً اگر به شاختار میرفتم شاید اتفاقات دیگری برایم میافتاد. آن تیم در لیگ قهرمانان بازی میکرد و مربیاش هم روبرتو دیزربی بود، اما من از مسیری که طی کردم خوشحال هستم و واقعاً از آن پشیمان نیستم.»
