باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم طایفه - تیم فوتبال پرسپولیس عملکرد فوق العاده ای در بازار نقل و انتقالات داشته و توانسته است بازیکنان مدنظر مهدی تارتار را به خدمت بگیرد، اما ترافیک بازیکن در چند پست می تواند برای تارتار دردسر ساز شود چون خیلی از بازیکنان پرسپولیس نمی دانند دقیقا در کجای تفکرات این مربی قرار دارند و در ترکیب سرخپوشان قرار می گیرند و یا نیمکت نشین می شوند.
حضور پرتعداد بازیکن در چند پست باعث می شود که بازیکن در تمرین فقط برای آماده شدن نمیدود بلکه برای «بازی کردن» میجنگد و هر جلسه تمرینی برای بازیکن به مسابقهای برای اثبات خود تبدیل می شود. بازیکن باید آنقدر بدود، پرس کند و انرژی بگذارد تا به تارتار ثابت کند از رقیبش آمادهتر است. این رقابت در پیشفصل اتفاقاً خوب است؛ اما اگر بازیکن وارد لیگ شود، میتواند این موضوع تبدیل به یک سم آرام برایش شود.
زمانی که بازیکن از جایگاهش مطمئن نیست، مجبور است بخشی از انرژی را که باید روز مسابقه صرف کند، وسط هفته در زمین تمرین مصرف کند.
پرسپولیس در دورههای موفق برانکو و یحیی گلمحمدی معمولاً یک اسکلت مشخص داشت؛ ۱۱-۱۲ بازیکن اصلی و چند جانشین که تکلیفشان تقریباً روشن بود. بازیکن تمرین میکرد تا برای مسابقه آماده شود، نه اینکه هر روز برای گرفتن مجوز حضور در مسابقه خودش را خالی کند.حتی در تراکتورِ اسکوچیچ نیز چنین الگویی دیده شد؛ هسته اصلی مشخص و تغییرات محدود و حسابشده. همه آن تیم ها هم قهرمان لیگ شدند.
به هر حال پرسپولیس امروز بازیکن زیاد دارد و این در ظاهر یک امتیاز است، اما اگر تارتار نتواند خیلی زود به ترکیب اصلی برسد، همین امتیاز تبدیل به دردسر خواهد شد. قرار نیست ترکیب تا پایان فصل میخکوب شود؛ اما تیم بزرگ نیاز به ستونهای ثابت دارد، وگرنه در طول فصل بارها همان جمله تکراری را خواهیم شنید: «در تمرین فوقالعاده بود، نمیدانم چرا در مسابقه اینطور شد!»
شاید جواب خیلی ساده باشد؛ چون مسابقه واقعی برای آن بازیکن، سه روز قبل در تمرین برگزار شده بود!
