دنیس اکرت (درگاهی) که هر دو گل استاندارد لیژ مقابل سرکل بروژ را به ثمر رساند، میتوانست قهرمان این دیدار باشد. با این حال، مهاجم استاندارد با وجود عملکرد شخصی درخشانش، بیش از هر چیز افسوس دو امتیازی را میخورد که تیمش پس از پیش افتادن ۲-۱ از دست داد.
دنیس اکرت همه چیز برای لبخند زدن داشت. او با به ثمر رساندن هر دو گل استاندارد مقابل سرکل بروژ، شروعی فوقالعاده در فصل داشت. اما در سوت پایان، ناامیدی بر همه چیز غلبه کرده بود «خیلی ناامیدم. بازی سختی بود. میدانستیم بروژ با پرس شدید و دوندگی زیاد بازی خواهد کرد. بعد از اینکه یک بر صفر عقب افتادیم و به بازی برگشتیم، احساس میکردم کنترل مسابقه را در دست گرفتهایم. اما چند اشتباه خیلی ساده مرتکب شدیم که به آنها اجازه داد با ضدحملات همچنان در بازی بمانند. نتوانستیم با زدن گل سوم، کار را تمام کنیم. فکر میکنم اگر در آن لحظه ۳-۱ میشد، بازی تمام شده بود. اما در نهایت، باز هم روی یک ضربه کرنر گل خوردیم. این خیلی ناامیدکننده است.»
با وجود این نتیجه، مهاجم استاندارد ترجیح میدهد تعداد موقعیتهایی را که تیمش خلق کرد، بهعنوان نکته مثبت مسابقه در نظر بگیرد؛ حوزهای که به اعتقاد او نسبت به فصل گذشته پیشرفت واقعی داشته است:
«این اتفاق خوبی است. فصل گذشته در هر بازی یک یا دو موقعیت داشتیم و اگر گل نمیزدیم، عملاً کارمان تمام بود. امروز موقعیتهای خیلی بیشتری خلق میکنیم. ما در پلیآفهای فصل گذشته هم روی این موضوع کار کرده بودیم و این مسئله برای ما مثبت است.»
اکرت که پس از یک دوره آمادهسازی ناقص در ترکیب اصلی قرار گرفت، از اعتمادی که وینسنت اوورار به او نشان داد نیز ابراز رضایت کرد: «گلها همیشه اعتمادبهنفس میدهند. مربی امروز به من اعتماد کرد. بعد از یک وقفه طولانی، فقط حدود ۱۰ جلسه تمرینی داشتم و به همین دلیل خودم هم در طول هفته کمی تعجب کردم که او به من اعتماد کرد. اما واقعاً از این موضوع خوشحالم.»
اکرت که دو فصل دیگر با استاندارد قرارداد دارد، درباره آیندهاش در ورزشگاه سکلین نیز آرام و مطمئن صحبت کرد: «من اینجا هستم، حضور دارم و خوشحالم. این یک باشگاه بزرگ است و بازی کردن در آن لذتبخش است. این سومین فصل من در اینجا است و خوشحالم. پنجره نقلوانتقالات باز است و هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. من هنوز دو سال قرارداد دارم. در حال حاضر اینجا هستم و خوشحالم. البته اگر رئال مادرید بیاید... آن وقت خواهیم دید.»
این ملیپوش ایرانی به جای ماندن در حسرت این نتیجه، میخواهد این مسابقه را فرصتی برای پیشرفت در هفتههای آینده بداند: «ترجیح میدهم این اتفاق امروز رخ دهد تا در هفته سیوچهارم، چون هنوز میتوانیم آن را بهتر کنیم. امروز دو امتیاز از دست دادیم و این نتیجه شبیه یک شکست است، چون شایسته پیروزی بودیم. اما اگر بعد از یک تساوی احساس کنید بیشتر از آنچه به دست آوردهاید، از دست دادهاید، این خودش نشانه خوبی است. فقط باید به سخت کار کردن ادامه دهیم؛ در کنار هم، با کادر فنی، تیم و هواداران. آن وقت فکر میکنم میتوانیم فصل بزرگی داشته باشیم.»
او ادامه داد: «آن تابستان جام جهانی برای من تجربهای فراموشنشدنی باقی خواهد ماند، حتی با وجود اینکه یک دقیقه هم بازی نکردم. درست قبل از جام جهانی مصدوم شده بودم و به همین دلیل دو بازی دوستانه آخر مقابل مالی و گامبیا را از دست دادم و سرمربی تیم ملی هم فرصت پیدا نکرد من را بشناسد. طبیعتاً خیلی دوست داشتم مقابل بلژیک بازی کنم و گل بزنم.»
اکرت در آخر گفت: «امیدوارم تا پایان امسال دوباره به تیم ملی دعوت شوم و آنجا بتوانم خودم را نشان بدهم. اما ابتدا میخواهم در استاندارد به عملکرد خوبم ادامه بدهم. هنوز دو سال از قراردادم با این باشگاه باقی مانده است. اگر بارسلونا یا رئال مادرید برای جذب من پرسوجو کنند، طبیعتاً نمیتوانم قول بدهم که اینجا بمانم! اما در هر صورت در استاندارد احساس راحتی میکنم. فقط حیف است که نتوانستیم فصل را با پیروزی شروع کنیم. فرصتهای لازم برای برد را داشتیم و باید خودمان را سرزنش کنیم که در پایان دو امتیاز را از دست دادیم. البته ترجیح میدهم چنین اتفاقی در هفته اول رخ بدهد، چون حالا فرصت داریم آن را جبران کنیم.»
